Archiwa tagu: dwór

Od zrujnowanego dworku do Różanej Rezydencji

Kiedy popatrzymy na zdjęcia zdewastowanego dworu w Zarębowie na aktualnej stronie obiektu poświęconej jego historii, to zdamy sobie sprawę ile pracy musiało kosztować samo doprowadzenie go do  stanu używalności, nie mówiąc już o kompletnym odrestaurowaniu.

Zarębów - Różana Rezydencja
Zarębów – Różana Rezydencja

Dla tych co lubią wiedzieć gdzie opisywany obiekt dokładnie się znajduje i jak tam ewentualnie można dojechać poniżej interaktywna mapa od Google:

Jeśli ktoś ma dostęp do książki autorstwa Henryka Lesiaka z 2007 roku „Szlakiem dworów regionu kutnowskiego”, którą przeglądaliśmy podczas naszej wizyty w Zarębowie, to na stronie 434 odnajdzie zdjęcie zdewastowanego budynku dworu z roku 1980. Dzięki kolorom wygląda ono jeszcze „straszniej” niż biało-czarne fotografie udostępnione na wskazanej powyżej stronie obiektu.

Zarębów - Różana Rezydencja
Zarębów – Różana Rezydencja

Powojenne losy dworku były dość typowe dla tego rodzaju majątków – mieszkało w nim wiele rodzin i z braku systematycznych remontów ulegał on szybko dewastacji.

Zarębów - Różana Rezydencja
Zarębów – Różana Rezydencja

W latach 80-tych XX wieku dwór przeszedł w ręce prywatnych właścicieli, po czym w roku 1988 cały zespól dworski w Zarębowie został wpisany do rejestru zabytków.

Zarębów - Różana Rezydencja
Zarębów – Różana Rezydencja

Jak napisano na wskazywanej stronie dworku: „Od maja 2007 roku majątek , na który skalda się dwór z końca XIX wieku, zalesiony starannie utrzymanym starodrzewiem park, zabytkowy spichlerz należy do Anety Jóźwiak, która przywraca temu miejscu zapomniany blask.”.

Zarębów - Różana Rezydencja
Zarębów – Różana Rezydencja

Obecnie w dworze funkcjonuje hotel, restauracja, dostępne jest też Wellness & SPA.

Zarębów - Różana Rezydencja
Zarębów – Różana Rezydencja

Bardzo lubimy odwiedzać i zwiedzać obiekty uratowane przed ruiną, pięknie odrestaurowane, z dobrze utrzymanym otoczeniem, pozwalające oderwać się od miejskiego zgiełku i zatopić w kameralnej ciszy.

Poniżej kilka zdjęć z wnętrz:

Nawet kilka godzin w takim otoczeniu pozwala nasycić zmysły urokami wiejskiej rezydencji, zapomnieć o czekających po powrocie obowiązkach, chłonąć dźwięki i zapachy natury, po prostu wypoczywać w zadbanym, kolorowym miejscu.

I jeszcze kilka zdjęć z otoczenia dworu:

Więcej zdjęć z Zarębowa można zobaczyć na naszej stronie albumowo-wyszukiwarkowej.

Zapraszamy także na nasz film z Zarębowa:

Perła nad Wieprzem – Dwór Ujazdowski

W Wikipedii o tym miejscu jest w miarę krótka informacja: „Ujazdów – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie zamojskim, w gminie Nielisz. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa zamojskiego.

Według Słownika geograficznego Królestwa Polskiego z roku 1892 Ujazdów stanowił wieś z folwarkiem nad rzeką Wieprzem, w powiecie zamojskim, gminie i parafii Nielisz, leży na południu przy granicy powiatu, o 21 wiorst od Zamościa, o 7 wiorst od stacji pocztowej Chomęciska (dziś Chomęciska Duże i Małe), około roku 1884 wieś posiadała 65 domów 490 mieszkańców wyznania rzymskokatolickiego.

Spis z roku 1827 pokazał we wsi 31 domów zamieszkałych przez 162 mieszkańców.

Charakterystyka dóbr Ujazdów

Dobra Ujazdów stanowiły w końcu XIX wieku własność Bentkowskich, składały się w roku 1884 z folwarków Ujazdów i Staw Ujazdowski, attynencji Płonka posiadając rozległość mórg 1669, a w tym:

  • Folwark Ujazdów grunta orne i ogrody mórg 451, łąk mórg 61, pastwiska mórg 14, lasu mórg 306, nieużytki stanowiły mórg 22. W folwarku budynków murowanych 3, drewnianych 14. Stosowany był płodozmian 14. polowy.
  • Folwark Staw Ujazdowski z attynencją Płonka posiadał grutów ornych i ogrodów mórg 259, łąk mórg 82, pastwisk mórg 10, lasu mórg 433, nieużytki stanowiły mórg 26. Budynków drewnianych 13. Według noty słownika „lasy nieurządzone, ponadto w folwarku młyn wodny i cegielnia”.

Wieś Ujazdów posiadała wówczas osad 36, mórg 534 a wieś Staw Ujazdowski osad 22, mórg 238. [Opis podaje Bronisław Chlebowski tom XII. s. 766]„.

Aby mogli Państwo łatwiej trafić do Dworu Ujazdowskiego poniżej interaktywna mapa Google:

Więcej o historii samego dworu można znaleźć na tej stronie, z której mały fragment zacytujemy teraz: „Rezydencja ujazdowska wzniesiona została w 1880 r. (data w tympanonie) przez Władysława Cyriaka Gorzkowskiego (inicjał w kruszcu). Jest to właściwie eklektyczny pałacyk o nieregulowanej malowniczej bryle i neorenesansowym wystroju, wzorowany na modnej w tamtym okresie formie wiejskiej willi włoskiej. Po wojnie mimo znacznej dewastacji zachowało się do lat 90-tych XX w. sporo sztukatorskich dekoracji we wnętrzach.

W roku 1992 pałacyk nabył Pan Jan Kondrat (pochodzący z miejscowości Radecznica), który okazał się dobrym gospodarzem nabytych posiadłości. Przywrócił on dawny urok pałacowi z zewnątrz jak i wewnątrz.

Przerzedzony został także parkowy drzewostan. Mimo to prezentuje się bardzo okazale. Spośród około tysiąca drzew, połowa to lipy. Bardzo dużo jest też grabów oraz klonów, a także po kilkadziesiąt robinii, kasztanowców, jesionów i wiązów. Pozostały aleje i szpalery, ślad po gazonie.„.

Poniżej zdjęcie dworu od frontu:

Dwór Ujazdowski
Dwór Ujazdowski

Mapy Google nie oddają specyfiki położenia dworu i parku na wzgórzu, z którego rozpościera się piękna panorama doliny rzeki Wieprz:

Dwór Ujazdowski - widok na dolinę rzeki Wieprz
Dwór Ujazdowski – widok na dolinę rzeki Wieprz
Dwór Ujazdowski - widok na dolinę rzeki Wieprz
Dwór Ujazdowski – widok na dolinę rzeki Wieprz

Poniżej także mała galeria zdjęć dworu i parku z różnych stron:

Ze strony Dworu Ujazdowskiego zacytujemy jakby motto obiektu: „Dwór Ujazdowski to synonim największych dóbr jakimi są dzisiaj cisza, spokój, ciemność, świeże powietrze, szum drzew i śpiew ptaków. Zaledwie 15 km od renesansowego Zamościa, odkryjecie Państwo zakątek pełen szumiących lip, zielonych łąk i spokoju. Prawdziwa polska gościnność, europejski standard, komfort w eleganckim wydaniu, miła atmosfera i serdeczna obsługa – Dwór Ujazdowski w dyskretny i udany sposób łączy wszystkie te zalety i zdobywa uznanie klientów ze wszystkich stron świata. Swoją ofertę kierujemy do osób świadomych, które chcą się zatrzymać, zwolnić, odpocząć na łonie przyrody, lubią spacery i cenią dobrą kuchnię.„.

Dwór Ujazdowski
Dwór Ujazdowski

Na pewno warto jest to miejsce zobaczyć, poczuć ten efekt pewnego oddalenia od codzienności i bliski kontakt z naturą. Dłuższe chwile z widokiem na piękny krajobraz doliny rzeki Wieprz wynagrodzą Państwu każdą odległość, jaką pokonacie aby tu dotrzeć.

Więcej zdjęć z Ujazdowa można zobaczyć na naszej stronie albumowo-wyszukiwarkowej.

Zapraszamy także na nasz film z tego miejsca:

Uratowane urokliwe Udrycze zachwycają i zachęcają do odwiedzin

Do Udrycz wybieraliśmy się już od dłuższego czasu. W tym roku zaplanowaliśmy długi kwietniowo-majowy weekend w okolicach Zamościa, a jednym z obowiązkowych punktów na naszej mapie zaplanowanych wycieczek były właśnie Udrycze, a ściślej Zespół dworsko-parkowy w miejscowości Udrycze Koniec. Aby łatwiej było Państwu odnaleźć to piękne miejsce poniżej zamieszczamy mapę Google:

Jak można przeczytać na stronie „Laur Konserwatorski 2018„: „Laury Konserwatorskie 2018 otrzymały  m.in.  Pani Krystyna Stańczyk i Pani Eliza Kopeć – za kompleksowy remont i konserwację dworu w założeniu dworsko-parkowym w Udryczach. „.

Zespół dworsko-parkowy w miejscowości Udrycze Koniec
Zespół dworsko-parkowy w miejscowości Udrycze Koniec

Ciekawa jest też historia ratowania tego obiektu – tu cytat ze strony dworu: „Zespół dworsko – parkowy w Udryczach należał przez 80 lat do Gminy. Przez blisko wiek nie był na bieżąco remontowany i konserwowany. W 1970 roku XVII-wieczna oficyna została wpisana do rejestru zabytków i w 1982 roku dołączono do rejestru zabytków pozostałe obiekty zespołu wraz z parkiem, w sumie objęto ochroną konserwatorską pow. 7,5 ha. Niestety fakt wpisania na listę zabytków nie zmienił niczego w sytuacji zespołu dworskiego w Udryczach. Nadal nie przeprowadzano żadnych poważnych prac remontowych czy konserwatorskich. Kiedy trafił w prywatne ręce w 2007 roku oficyna wchodząca w skład kompleksu była w stanie ruiny i groziła katastrofą budowlaną. Ten obiekt był w najgorszym stanie. Kaplica ariańska była w dużo lepszej kondycji ze względu na to, że do lat 80-tych XX wieku była użytkowana jako kościół parafialny. Dwór zgodnie z aktem zakupu miał funkcjonować do lipca 2010 roku jako szkoła podstawowa. Budynek przez lata ogrzewany, jest najmniej zawilgocony, wymaga jednak gruntownego remontu. Również park był zaniedbany – zarośnięte były prawie całkowicie główne aleje oraz zamulone było oczko wodne, cały teren porastały dzikie krzewy i chwasty. Dawny domek ogrodnika – zarządcy, opuszczony od kilku lat przez ostatnich mieszkańców nie nadawał się bez remontu do użytku.„. Zachęcamy do zajrzenia na cytowaną stronę i obejrzenia zdjęć przed i po remontach.

Przez około 10 lat mrówczą pracą doprowadzono cały kompleks do widocznego teraz na naszych zdjęciach kwitnącego stanu.

Zespół dworsko-parkowy w miejscowości Udrycze Koniec.

Powyżej na zdjęciu od lewej: oficyna, kaplica, dwór.
Po przybyciu na miejsce jego przyroda po prostu wciągnęła nas na długie chwile i wędrując po różnych zakątkach fotografowaliśmy i filmowaliśmy z zachwytem to co widzieliśmy podczas spaceru.  Poniżej zdjęcia kaplicy ariańskiej.

Zespół dworsko-parkowy w miejscowości Udrycze Koniec.
Zespół dworsko-parkowy w miejscowości Udrycze Koniec.
Zespół dworsko-parkowy w miejscowości Udrycze Koniec.

Przepiękny drzewostan, układ wodny pod wzgórzem to tylko niektóre elementy stwarzające niepowtarzalny wręcz klimat dla przebywania w tym miejscu.

Ze strony poświęconej Laurom konserwatorskim 2018 zacytujemy jeszcze fragment o ciekawej historii tego miejsca: „Właścicielami ziem udryckich były rodziny Udryckich, Kickich i Zawadzkich. Hrabianka Teresa Kicka była narzeczoną księcia Józefa Poniatowskiego. Po śmierci narzeczonego w bitwie pod Lipskiem w 1813 roku – zabroniła swoim poddanym płacenia podatków i korespondencji z władzami rosyjskimi.. Majątek Udrycz został zlicytowany. Następni właściciele Udrycz – Zawadzcy uczyli lokalną społeczność pisma, mowy i kultury polskiej. W latach 20. XX wieku rozparcelowali swój majątek wśród miejscowej ludności, a dwór wraz z parkiem o pow. ok. 7,5 ha sprzedali za niewielką kwotę na potrzeby szkoły powszechnej. „. Więcej o historii Udrycz można znaleźć np. na tej stronie, którą przy okazji polecamy jako przewodnik po wielu podobnych miejscach w Polsce.

Poniżej kilka ujęć parku i dworu.

Nie dziwi więc ocena konserwatorska: „Prace remontowe i konserwatorskie wykonano na bardzo dobrym poziomie technicznym i artystycznym. Wraz z właściwym stanem technicznym, do zabytku powrócił „duch” dworu ziemiańskiego, odczuwany w atmosferze miejsca. Oprócz dworu, właściciele wyremontowali i zaadaptowali XVII wieczną oficynę w sąsiedztwie dworu. Rozległy park został uporządkowany z uczytelnieniem historycznej kompozycji.

Ta atmosfera i duch dworu ziemiańskiego także na nas wywarły duże wrażenie. Zachęcamy więc Państwa do obowiązkowej wycieczki po urokliwych Udryczach, a najlepiej do spędzenia tu co najmniej kilku dni korzystając z oferowanej bazy noclegowej rozmieszczonej w kilku odrębnych budynkach  – patrz strona dworu: „Od 2016 r. proponujemy naszym gościom 5 przytulnych pokoi z łazienkami na poddaszu dworu udryckiego. Ponadto oferujemy apartament 2-osobowy usytuowany na parterze od strony południowo-wschodniej. Wszystkie apartamenty w oficynie posiadają bezpośrednie, osobne wejścia oraz własne tarasy z meblami ogrodowymi oraz grilem. Całkowicie samodzielny domek o powierzchni ok. 80 m2. Doskonale nadaje się dla rodziny z dziećmi lub grupy przyjaciół. Posiada dwie samodzielne sypialnie, salonik z kominkiem, wyposażoną kuchnię, łazienkę i wc.„.
Udrycze mogą być bardzo dobrą bazą wypadową do wycieczek po okolicach Zamościa, ale też do spokojnego wypoczynku na łonie przyrody.

Poniżej jeszcze kilka zdjęć z różnych zakątków wiosennych Udrycz.

Więcej zdjęć z tego miejsca można zobaczyć na naszej stronie albumowo-wyszukiwarkowej

Zapraszamy także na nasz kilkunastominutowy film ze spaceru po Udryczach.

 

Pałac w Korczewie – od ruiny do pozytywnego finału

Kiedy w 2003 roku zajrzeliśmy na chwilę do Korczewa pałac wyglądał jak na poniższym zdjęciu:

Korczew'2003
Korczew’2003

A to już był stan po kilkunastu latach po odzyskaniu majątku przez potomków dawnych właścicieli. Zachęcamy do lektury artykułu „Po 50 latach spędzonych w Anglii odzyskała rodzinny pałac w Polsce. „Nie uczyłam dzieci polskiego. Teraz tego żałujemy”„. Jest tam wiele archiwalnych zdjęć pałacu w różnych okresach historycznych. Jeden fragment z tego artykułu należy przytoczyć, aby uświadomić sobie w jakim stanie pałac został przekazany spadkobiercom: „Kiedy przyjechałam do Korczewa, wejście do pałacu było zabite deskami. Do środka dostałam się przez piwnicę. W budynku nie było stropów, podłóg, boazerii. Żadnych pozostawionych przez Ostrowskich rzeczy i mebli.”

Kilka ujęć z wystawy o dziejach pałacu dostępnej w jednym z wyremontowanych pomieszczeń pokazujemy w poniższej minigalerii:

O historii obiektu wiele też napisano w artykule „Perła Podlasia„, z którego zacytujemy niewielki fragment: „Jednak największej dewastacji został poddany w czasach powojennych, kiedy to ziemię należącą do hr. Ostrowskich rozparcelowano, a Pałac przeszedł w ręce GS-u w Korczewie. Po wojnie dzieła zniszczenia dopełnili komuniści, i jeszcze głód i chłód panujące w okolicy, bieda i bezmyślność. Co dało się splądrować, ukraść i wywieźć, zostało splądrowane, rozkradzione i wywiezione, co dało się zjeść lub zamienić na opał, zostało zjedzone i spalone. W salonach mieszkały kury i świnie, mieściły się sklepy Spółdzielni Gminnej, magazyn nawozów, mieszkania komunalne. W ośmiokątnej sali balowej, zwanej białą lub złotą, nad drzwiami przetrwał herb Kuczyńskich, Ślepowron, a sufit znów, jak dawniej, zdobią złote stiuki w stylu rococo. Ale po dwóch wielkich kryształowych lustrach pozostały tylko zarysy na ścianach, z dwóch barokowych pieców przetrwały szczątki jednego, odarte jednak z białych pozłacanych kafli; posadzka została przeżarta przez przechowywane na niej worki z nawozami.„.

To co w Korczewie  oglądamy dzisiaj to wynik kilkudziesięciu już lat żmudnych prac rekonstrukcyjnych i także zapobiegliwej pracy właścicieli związanej z zapewnieniem majątkowi codziennego utrzymania.

Poniżej minigaleria pałacowych wnętrz:

I zdjęcie pałacu od frontu:

Korczew'2017
Korczew’2017

Pałac odzyskał świetność dzięki ogromnemu wkładowi pracy i niezłomności wydawałoby się wątłej kobiety. Może pomogło jej także miejsce mocy, tajemniczy kamień Menhir:

Korczew'2017 - Menhir
Korczew’2017 – Menhir

i kamień w całej okazałości poniżej:

Korczew'2017 - Menhir
Korczew’2017 – Menhir

Chciałoby się powiedzieć: spadkobiercy i właściciele obiektów zabytkowych przybywajcie do Korczewa po dużą dawkę mocy i wspaniałego przykładu jak zrujnowany majątek można od ruiny doprowadzić do pozytywnego finału.

Obecnym stanem pałacu może się pochwalić Gmina Korczew na swojej stronie, z której także zacytujemy fragment o historii: „Ponad 600-letni Korczew był niegdyś grodem otoczonym wałami i drewnianą palisadą. W XIII wieku był atakowany i spalony przez Tatarów. W XVII wieku został doszczętnie zniszczony podczas najazdu szwedzkiego. Osada Korczew powstała dookoła dwóch źródeł, na stoku wzgórza. Nad jednym stoi gotycka kapliczka, drugie zaś zasilało niegdyś fosę zamkową u stóp starej baszty. Niegdyś wznosił się tu stary zamek albo dwór warowny. Dotychczas zachowały się stare fundamenty, resztki murów i baszt. Według legendy z pałacyku letniego zwanego Syberią wiodą tajemne przejścia, prawdopodobnie do pobliskiego lasu lub Drohiczyna służące jako droga ucieczki.„.

Na swoją kolej w dziele odnowy majątku czeka jeszcze „Syberia” – letni pałacyk malowniczo usytuowany na wzgórzu:

Mamy nadzieję, że w ciągu kilku lat i ten ciekawy zakątek odzyska swój blask.

Spacer po parku wokół pałacu dostarcza także mnóstwo pozytywnych wrażeń estetycznych i koniecznie trzeba zaplanować czas na dłuższą wędrówkę jego ścieżkami. Poniżej kilka zdjęć z parku:

Na internetowej stronie pałacu można przeczytać taką zachętę: „Czas upływa tutaj niespiesznie, w rytmie natury i dlatego zechcesz tu wrócić. Ciesz się magiczną atmosferą tego naprawdę fascynującego miejsca. 
Zapraszamy Państwa do naszego hotelu, w którym obsługa zadba o Państwa wygodę, profesjonalny serwis i miłą atmosferę.

oraz: „Eleganckie, wyrafinowane pałacowe wnętrza, zdobione złotymi stiukami, gwarantują Ci wyjątkową atmosferę podczas konferencji i szkoleń. Kameralne pomieszczenia sprzyjają spotkaniom biznesowym, szkoleniom oraz różnego rodzaju wydarzeniom firmowym, a malownicza okolica Pałacu zapewnia Twoim gościom dobre samopoczucie.„.

Naprzeciwko bramy wjazdowej do pałacu funkcjonuje już hotel i restauracja, widoczna na zdjęciu poniżej:

Korczew'2017 - hotel i restauracja
Korczew’2017 – hotel i restauracja

A z tego miejsca widok na zabudowania pałacowe pokazaliśmy poniżej:

W samym pałacu funkcjonuje także obszerna sala na okazjonalne przyjęcia:

Korczew'2017
Korczew’2017

Natomiast możliwości organizacji np. przyjęć weselnych i innych większych imprez jest więcej – warto zajrzeć na stronę poświęconą tej tematyce.

Na koniec jeszcze kilka ujęć pałacu od frontu:

Więcej zdjęć na naszej albumowo-wyszukiwarkowej stronie.

Aby łatwiej było Państwu dotrzeć do pałacu w Korczewie poniżej zamieszczamy mapę:

Zapraszamy także na nasz film z Korczewa: