Archiwa tagu: Uratowane obiekty zabytkowe

Uratowane wzgórze zamkowe w Sochaczewie zaprasza nie tylko do zwiedzania

Kiedy w 2005 roku odwiedziliśmy wzgórze zamkowe w Sochaczewie wyglądało ono bardzo malowniczo z pewnej odległości:

Wzgórze zamkowe w Sochaczewie'2005
Wzgórze zamkowe w Sochaczewie’2005

Z bliska widok był trochę mniej malowniczy:

choć nie pozbawiony uroku.

Projekt zabezpieczenia wzgórza zamkowego był gotowy od 2009 roku i już w tej fazie wzbudzał wiele emocji. Wtedy myślano już także o ewentualnej odbudowie – krótki cytat ze wskazanej strony:
Aby w ogóle zatem móc myśleć o odbudowie obiektu należało w pierwszej kolejności podjąć się zabezpieczenia zagrożonego zabytku. Planowaną, ratunkową interwencję można zatem traktować jako pierwszy-niezbędny krok w procesie zakładanego podniesienia zamku z ruiny, o co oczywiście zabiegać będziemy w dalszej perspektywie. W samych zapisach projektowych ewentualna odbudowa jest zresztą uwzględniona. … Zabezpieczenia skarp zostały zaprojektowanie ze znaczną nadwyżką wytrzymałości-tak, aby były w stanie unieść ciężar przyszłej kubatury (odbudowy). Poza tym jak już wspominałem pozostawiono 2 metry od powierzchni wzgórza bez żadnych zabezpieczeń i o łagodnym nachyleniu skarp specjalnie po to, aby umożliwić budowlaną oraz archeologiczną interwencję.“.

Ale trzeba tu podkreślić bardzo ważną rolę stowarzyszenia “Nasz Zamek“, o którego trudnych początkach warto przeczytać na tej stronie. Powyższe zdjęcia wykonaliśmy 15-05-2015, a niecały tydzień wcześniej  9 maja 2005 r. odbyło się pierwsze spotkanie ws. organizacji badań archeologicznych na Wzgórzu Zamkowym w Sochaczewie. Jak napisano na stronie stowarzyszenia: “Nasze Stowarzyszenie jest powstałą w 2006 r. organizacją, stworzoną przez aktywnych ludzi, pragnących działać w obszarze historii oraz dziedzictwa kulturowego Sochaczewa i ziemi sochaczewskiej. U podstaw powołania Stowarzyszenia legła chęć podjęcia działań badawczych i ratowniczych dla ruin Zamku Książąt Mazowieckich w Sochaczewie. “.

Polecamy lekturę stron Stowarzyszenia “Nasz Zamek” wszystkim zainteresowanym ratowaniem obiektów zabytkowych w Polsce. Warto tę lekturę zacząć od notek o ludziach je tworzących,  gdyż to dzięki takim aktywnym i zaangażowanym osobom możliwe jest to, co inni uważają za niemożliwe. Szkoda, że kalendarium kończy się wpisem z roku 2010, choć są też inne wpisy spoza kalendarium z lat późniejszych.

Obszerny wpis o dziejach zamku w Sochaczewie autorstwa Łukasza Popowskiego (obecnego prezesa Stowarzyszenia “Nasz Zamek”) polecamy do lektury na stronie: “Tajemnice zamku w Sochaczewie“. Zachęcamy także do lektury historii zamku na tej stronie.

11 listopada 2013 wzgórze zamkowe zostało otwarte po zakończeniu kilku etapów prac. W tym czasie, jak napisano we wskazanym artykule: “w pierwszej kolejności trzeba zająć się najbliższym otoczeniem pięknego dziś wzgórza. Jego uroda, podkreślona wielokolorowymi nasadzeniami bluszczu na stokach, zdobna w funkcjonalne podejścia i podjazdy dla osób niepełnosprawnych, zbyt kontrastuje z rozlatującymi się chodnikami parku, a przede wszystkim obskurną, zaniedbaną i nieużytkowaną od kilku lat muszlą koncertową. … Ów kontrast wzbudził żywą dyskusję naszej społeczności. Niestety, wniosek do Budżetu Obywatelskiego o rozbiórkę muszli i stworzenie w jej miejscu miejskiego placu nie został zakwalifikowany pod głosowanie jako przekraczający koszt 1 miliona złotych“.

Podczas naszej ostatniej wizyty (30.09.2017) na wzgórzu zamkowym widok na otoczenie zamku był taki:

Sochaczew'2017 - muszla koncertowa pod wzgórzem zamkowym.
Sochaczew’2017 – muszla koncertowa pod wzgórzem zamkowym.

Byłoby faktycznie dobrze, gdyby otoczeniem zamku zajęto się całościowo, aż do obszarów sąsiadujących z rzeką Bzurą – mapka z zamkiem poniżej:

Jak można przeczytać na stronie: “Przed kilku laty założono tuż pod wzgórzem zamkowym tor motocrossowy, dewastując otoczenie zabytku. Nie pytano o zdanie wojewódzkiego konserwatora zabytków, nie mówiąc już o uzyskaniu niezbędnych zezwoleń. Budując dojazd do toru podcięto w kilku miejscach zbocza wzgórza, powodując powstanie nowych obrywów. Samo wzgórze zamkowe zeszpecono, ustawiając kilkanaście żelaznych słupków, połączonych bezkształtną podmurówką. Przypuszczalnie, miało to być ogrodzenie. Wiodące na wierzchołek wzgórza schody zaopatrzono w barierę z grubych rur i kątownika. W latach 1988 – 1989 Miejski Dom Kultury rozbudował znajdującą się na Podzamczu muszlę koncertową. Ozdobiono ją ceglanymi blankami i blaszanymi wieżyczkami, mającymi ponoć nawiązywać do architektury średniowiecza. Tymczasem obiekt przybrał wygląd kiepskiej dekoracji do przedstawienia w prowincjonalnym teatrze amatorskim, stał się uosobieniem kiczu.

Zamek w Sochaczewie – to obiekt in sensu stricto nieszczęśliwy, niszczony sukcesywnie przez historię oraz przez ludzką głupotę i zaniedbanie. W latach siedemdziesiątych naszego wieku obsunęła się jedna ze ścian wschodniego skrzydła warowni. Istnieją poważne podstawy do obaw, iż z czasem ulegną również zniszczeniu nawet lepiej zachowane partie zamku, pozbawione od wielu lat konserwacji. Jedynym ratunkiem dla ruin jest likwidacja tutejszego toru motocrossowego i jak najszybsze podjęcie prac konserwatorsko-budowlanych. Nie stać na nie jednak miasta Sochaczewa, na którego obszarze stoi zabytkowy obiekt. Być może ratunek dla sochaczewskiego wzgórza jest blisko. Ruinami zamku zainteresowane jest bowiem Stowarzyszenie Odnowy Sochaczewa “Zamek”, które ma zamiar podjąć działania na rzecz ratowania obiektu dla przyszłych pokoleń Sochaczewian.“. – tak napisano około 2001 roku.

O problemach przy realizacji prac ratunkowych przy wzgórzu też było głośno – warto zajrzeć do artykułu “Co z tym zamkiem?“, następnie do opisu prac naprawczych tutaj “Po majówce rusza naprawa wzgórza zamkowego w Sochaczewie“.

Kolejne zdjęcia z naszej wizyty na zamku poniżej:

Warto dodać, że zamek jest częścią nowego Szlaku Książąt Mazowieckich. Zachęcamy do lektury ciekawego wywiadu z Łukaszem Popowskim z grudnia 2015 roku – “Zamek po mazowiecku“, w którym kilka zdań także o perspektywie odbudowy: “Od początku prac projektowych związanych z zabezpieczeniem ruin, przewidywano w przyziemiu zachodniego skrzydła odtworzenie czterech izb z przeznaczeniem na cele muzealne. Z uwagi na dużą ilość zachowanej zabytkowej substancji relatywnie niewielkim nakładem prac, uzyskalibyśmy zadowalający efekt. Odtworzone przestrzenie mogłyby służyć do zapoznawania się z dziejami zamku i miasta, pozwoliłyby organizować ważne dla lokalnej społeczności wydarzenia. Stworzyłoby to warunki do ciekawej promocji miasta. Dzięki temu wróciłoby pozytywne oddziaływanie zamku, co zawsze miało miejsce i było procesem naturalnym.“.

Ale ruiny zamku w Sochaczewie to także miejsce na zwykłe spotkania mieszkańców lub turystów, a także mniej oczywiste uroczystości prywatne np. śluby – a w tym zakresie zachęcamy do lektury artykułu “Pierwszy ślub na zamku!“, z którego krótki cytat: “Cieszymy się, że od momentu zabezpieczenia pozostałości najcenniejszego sochaczewskiego zabytku, coraz więcej ważkich wydarzeń odbywa się właśnie w murach warowni. Już nie tylko imprezy plenerowe, jak choćby Zawisza Czarny nad Bzurą, nie tylko uroczyste sesje Rady Miejskiej, ale również tak istotna z punktu widzenia każdego człowieka uroczystość jaką jest zawarcie związku małżeńskiego. Te wszystkie okoliczności są dla nas wyjątkową nagrodą za ponad 10 lat ciężkiej pracy, której celem było nie tylko przebadanie i uratowanie ruin zamku, ale przede wszystkim zmiana postrzegania obiektu przez mieszkańców Sochaczewa. W naszych planach zabytek, ze stojącej u progu samoistnej destrukcji, zaniedbanej i zapomnianej ruiny, stać miał się „Naszym Zamkiem”, zamkiem Nas Wszystkich, czyli sochaczewian. Jeżeli dziś mieszkańcy miasta już są gotowi zawierać w zamkowych murach związki małżeńskie, to chyba można przyjąć, że ten najtrudniejszy cel realizuje się właśnie na naszych oczach.” – to chyba najlepsze podsumowanie tego co z tym pięknym miejscem udało się zrobić dzięki zaangażowaniu lokalnej społeczności i aktywności zwykłych ludzi kochających swoją lokalną ojczyznę.

Zapraszamy na nasz krótki film z tego miejsca:

Pałac Branickich i park w Białymstoku pięknieje

W Białymstoku byliśmy poprzednio w 2003 roku. Wtedy udało nam się zobaczyć Wielką Aulę (Aula Magna), która obecnie jest jeszcze zamknięta z powodu remontu. Poniżej kilka zdjęć z tamtego okresu.

Termin zakończenia remontu auli był przewidywany na koniec bieżącego roku (2017), więc aby zobaczyć  te piękne wnętrza należy przed wizytą dowiedzieć się czy Aula Magna będzie już dostępna dla turystów. A z tego co napisano na tej stronie wynika, że na remont auli i kaplicy przeznaczono ponad 3 mln złotych, a prace te są częścią większego projektu “Spacer w przeszłość“, który obejmie: “przywrócenie dawnej świetności zabytkowym przestrzeniom Pałacu Branickich w Białymstoku, poddanie zabiegom rewitalizacyjnym i konserwatorskim pozostających w złym stanie technicznym pomieszczeń, dekoracyjnych elementów architektonicznych, malowideł oraz zabytków ruchomych, udostępnienie zwiedzającym piwnic w korpusie głównym Pałacu. Zakres obejmuje też dostosowanie obiektu do potrzeb osób z niepełnosprawnościami”. Zakończenie całości prac przewidziano na 30.09.2018.

Poniżej kilka zdjęć z wnętrz pałacu wykonanych podczas naszej sierpniowej wycieczki.

Największe zmiany zaszły od naszej poprzedniej wizyty w Ogrodach Branickich. Na tej stronie warto przeczytać o “Najnowszych wynikach badań dotyczących historii Ogrodu Dolnego”. Poniżej aktualny widok ogrodów z pierwszego piętra pałacu.

Białystok'2017 - ogrody
Białystok’2017 – ogrody

Jak można przeczytać w Wikipedii: “Zespół pałacowo – parkowy Branickich w Białymstoku zwany także Wersalem Podlasia, a także bywa określany mianem Polski Wersal czy Wersalem Północy stanowią liczne zabudowania i ogrody. Park ze względu na nierówną rzeźbę terenu usytuowany jest na dwóch parterach (poziomach): górnym i dolnym. Część górna ogrodu miała kształt regularnego czworoboku i stykała się bezpośrednio z pałacem. Liczne fontanny, klomby, nadawały jemu wygląd i charakter ogrodu francuskiego[.
Część dolna, o typie angielskim, obfitowała w altanki, pawilony, belwedery i promenady – bulwary. Aktualnie noszące nazwy Bulwarów Kościałkowskiego i Tadeusza Kielanowskiego. Oprócz ogrodu głównego do parku należało kilka drobniejszych ogrodów kwiatowych oraz sadów. Wśród ozdób parkowych znajdowały się pomniki, posągi, figury, wodospady, sadzawki, a także dwie oranżerie. Przeznaczone były dla egzotycznych roślin takich jak m.in.: ananasy, brzoskwinie, cytryny, daktyle, figi, pomarańcze, wawrzyny, morwa, imbir, morele. Park i poszczególne ogrody urządzało wielu inżynierów i ogrodników, między innymi planista ogrodu wersalskiego André Le Nôtre, jak również architekt (ogrodnik) Pierre Ricaud de Tirregaille.
Podział parku na ogród górny i dolny, z rozwiniętym systemem wodnym oraz zespołem kamiennych rzeźb zachował się do dziś. Osią kompozycji jest aleja główna, wzdłuż której urządzono osiem bukszpanowych, strzyżonych parterów dywanowych, wysypywanych białym i czerwonym piaskiem. Wzdłuż alei ustawione są na postumentach kamienne rzeźby, naprzemiennie – rzeźby figuralne: (Diana I, Diana II, Wenus, Flora, Akteon, Adonis, Apollo, Bachus) i wazony. Główną aleję kończy most flankowany.
Po południowej stronie salonu parterowego, usytuowany jest dawny boskiet z alejkami, kontynuującymi osie widokowe i kompozycyjne części parterowej. Na zakończeniu głównej osi poprzecznej, przy murze ogrodzenia – zrekonstruowany został pawilon włoski. Tylna ściana pawilonu przepruta jest trzema prostokątnymi, zakratowanymi otworami (przez które niegdyś oglądano rozległy widok na zwierzyniec danieli). Taras górny, otoczony od strony parterów bukszpanowych balustradą tralkową, wzmocniony jest murem oporowym biegnącym wzdłuż kanału w kształcie litery “L”
“.

Poniżej zdjęcie ogrodów i pałacu:

Białystok'2017
Białystok’2017

To w zasadzie salon ogrodowy, o którego rewaloryzacji napisano na tej stronie: “Salon parterów, przylegający do elewacji ogrodowej pałacu, jest najokazalszą częścią założenia ogrodowego.

Zakres prac rewaloryzacyjnych na ternie salonu obejmował budowę infrastruktury technicznej (przyłączy i instalacji: elektrycznej, wodociągowej, kanalizacji deszczowej, systemu nawadniania oraz przepompowni), całkowitą wymianę nawierzchni na żwirową (HanseGrande), generalny remont istniejącego muru oporowego z częściową jego przebudową oraz odtworzenie Pawilonu pod Orłem, 4 fontann, 6 kamiennych ławek i prawie 280 mb kamiennej balustrady okalającej salon od strony kanału (Rodex sp. z o.o., Białystok). W ostatnim etapie wytyczono 8 haftowych parterów i obsadzono je bukszpanowym wzorem, a ich bordiury 10 tysiącami sadzonek kwiatów jednorocznych i bylin, znanych już w XVIII w. W rabatach brzeżnych zasiano trawę i posadzono 16 stożków grabowych (Park-M, Stary Sącz). Po zakończeniu nasadzeń ustawiono na terenie salonu 80 drzewek kubłowych (56 pomarańczy i 24 laury), a w alei głównej – zespół 16 kamiennych rzeźb ogrodowych (po konserwacji Michała Jackowskiego, Białystok), stanowiących jedynie niewielką część osiemnastowiecznej dekoracji rzeźbiarskiej Ogrodu Branickich.

Na tle zachowanych w Polsce osiemnastowiecznych rzeźb ogrodowych zespół białostocki, mimo że liczebnie zubożony, jest po warszawskim Ogrodzie Saskim drugim co do wielkości. Bezpośrednich pierwowzorów rzeźb białostockich należy szukać wśród rzeźb francuskich epoki Ludwika XIV, odwołujących się do ogólnie znanych i podziwianych posągów antycznych. 18 rzeźb na postumentach (10 figuralnych i 8 waz) znowu zdobi aleję główną salonu parterów. Dwie rzeźby Sfinksów z puttami, stanowiące integralną część balustrady, tworzą bramę prowadzącą na most. Zgodnie z osiemnastowieczną zasadą rzeźby ustawiono naprzeciw siebie parami, a figury w rzędzie – na przemian kobieca i męska.“.

Efekty tych prac zachwycają turystów. Także i my nie mogliśmy się oprzeć aby z prawie każdego punktu fotografować i filmować. Poniżej jeszcze kilka ujęć z naszej wycieczki.

Także Brama Wielka, zwana „Gryfem”, przez którą po powiadomieniu ochrony domofonem można wjechać na parking pod pałacem, została poddana pracom remontowym – można o tym przeczytać na tej stronie: “Prace remontowe w kordegardach wnętrzach Bramy trwały w latach 2009-2010 (Budpol Sp. z o.o., Białystok). Obecnie wnętrza Bramy oraz pawilonów w ogrodzeniu przeddziedzińca zostały zaadaptowane na potrzeby Multimedialnego Centrum Informacji Turystycznej.“. Zdjęcia bramy poniżej:

 

Na koniec jeszcze zdjęcia pałacu od strony bramy wjazdowej:

O obszernej historii Pałacu Branickich można przeczytać na stronie Wikipedii, z której zacytujemy jedynie fragment o najnowszych dziejach: “I wojnę światową pałac przetrwał bez większych zniszczeń. Mieścił się tu między innymi szpital polowy. Po wojnie pałac był siedzibą urzędu wojewódzkiego i rezydencją wojewody. Przez krótki okres podczas wojny polsko-bolszewickiej pałac był także siedzibą Tymczasowego Komitetu Rewolucyjnego Polski.
W 1944 roku pałac został w 70 procentach zburzony przez wycofujących się Niemców. Dużą część z tego, co pozostało, zniszczyła w tym samym roku Armia Czerwona. Pałac odbudowano w latach 1946–1960 pod kierunkiem inż. Stanisława Bukowskiego i inż. Władysława Paszkowskiego, nawiązując do stanu z XVIII wieku. Pośpiech, z jakim przeprowadzono prace, nie pozwolił jednak na zebranie pełnej dokumentacji, rekonstrukcja wnętrz jest więc niezbyt wierna. I tak na przykład sala konferencyjna zyskała zieloną tonację, mimo że oryginalnie była biała z bogatymi złoceniami. Do 1990 roku odbudowano Pawilon Toskański i kaplicę pałacową z kopułą i kopiami prac Augustyna Mirysa. We wrześniu 2006 roku, po 200 latach przywrócono na bramie pałacowej herb Branickich Gryf. W czerwcu 2011 roku ukończono rekonstrukcję Pawilonu pod Orłem, który dawniej pełnił rolę woliery.
Aktualnie trwają prace rekonstrukcyjne ogrodów barokowych, by przywrócić je do stanu z XVIII wieku. W tym celu przeprowadzono prace archeologiczne i badania dawnych planów i opisów z epoki. Rekonstrukcja ogrodów trwała do 2012 roku. Planowane jest odbudowanie Pawilonu Chińskiego, Bramy do Zwierzyńca Jeleni, a także wycięcie wysokich drzew znajdujących się wzdłuż południowo-wschodniego boku ogrodów i odtworzenie tam bosketów.
Obecnie w pałacu ma siedzibę rektorat Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku.”

Więcej zdjęć można zobaczyć na naszej stronie albumowo-wyszukiwarkowej, na której także znajdziecie Państwo kilka innych miejsc w Białymstoku wartych zobaczenia.

Zachęcamy do odwiedzin Białegostoku, w którym zabytki stają się efektownym produktem turystycznym, a mówiąc prościej – powracają do dawnej świetności i stają się zadbaną atrakcją turystyczną.

Zapraszamy także na nasz film:

30 certyfikatów dla uratowanych obiektów na Międzynarodowy Dzień Ochrony Zabytków 2015

18 Kwietnia to od 1983 roku międzynarodowa okazja aby temat ochrony zabytków choć na chwilę zagościł w świadomości społeczeństw. W tym roku my także mamy pewną okazję i okrągłą liczbę związaną z ochroną zabytków – w organizowanym od 19 lutego 2013 roku konkursie “Doceniony przez społeczność Uratowanych obiektów zabytkowych w Polsce” 11 kwietnia 2015 przyznany został przez społeczność “Uratowanych obiektów zabytkowych w Polscetrzydziesty certyfikat uznania.
Na poniższej grafice pokazane zostały wszystkie przyznane do tej pory certyfikaty.

Wszystkie zdobyte do tej pory certyfikaty uznania
Wszystkie zdobyte do tej pory certyfikaty uznania

Obiekty takie jak te docenione głosami Fanów zabytków z Facebooka warto pokazywać jako przykłady bardzo pozytywnego działania, a także jako miejsca, które warto odwiedzić i poznać bliżej. Dlatego poniżej podajemy także linki do ich stron www:

Pierwszy certyfikat – Pałac i Folwark Galinyhttp://www.palac-galiny.pl

Drugi certyfikat – Pałac Wąsowohttp://www.wasowo.pl

Trzeci certyfikat – Dwór Kaliszkihttp://www.dworkaliszki.pl

Czwarty certyfikat – Agropark „Dworek pod Lipą”http://www.agropark.com.pl

Piąty certyfikat – Pałac Wojanówhttp://palac-wojanow.pl

Szósty certyfikat – Pałac Podonowskich w Bugajuhttp://www.palacbugaj.pl

Siódmy certyfikat – Zamek Kliczkówhttp://kliczkow.com.pl

Ósmy certyfikat – Folwark OLANDIA w Prusimiuhttp://www.olandia.pl

Dziewiąty certyfikat – Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Nowej Wsihttp://kosciolnowawies.bloog.pl

Dziesiąty certyfikat – Zamek Bobolice – http://www.zamekbobolice.pl

Jedenasty certyfikat – Fort Gerharda – Muzeum Obrony Wybrzeżahttp://fort-gerharda.pl

Dwunasty certyfikat – Dwór Komborniahttp://www.dworkombornia.pl

Trzynasty certyfikat – Hotel St. Bruno w Giżyckuhttp://www.hotelstbruno.pl

Czternasty certyfikat – Pałacyk Kosińskich w Połażejewiehttp://palacyk.archiwum-info.pl

Piętnasty certyfikat – Pałac Ziemiełowicehttp://www.palacziemielowice.pl

Szesnasty certyfikat – Pałac w Wojnowicach koło Raciborzahttp://www.palacwojnowice.pl

Siedemnasty certyfikat – Folwark Karczemkahttp://www.karczemka.pl

Osiemnasty certyfikat – Pałac Warmątowice Sienkiewiczowskiehttp://www.palac-warmatowice.pl

Dziewiętnasty certyfikat – Pałac Ossolińskich w Sterdynihttp://www.palacossolinskich.pl

Dwudziesty certyfikat – Fort VII 1/2 „Tarnawce” w Ostrowie – Twierdza Przemyślhttp://www.fortostrow.cba.pl

Dwudziesty pierwszy certyfikat – Dwór Słupiahttp://www.dworslupia.pl

Dwudziesty drugi certyfikat – Dwór Dawidyhttp://www.dawidy.com

Dwudziesty trzeci certyfikat – Dworek „Róża Poraja”http://www.dworekbudziejewo.pl

Dwudziesty czwarty certyfikat – Pałac Staniszówhttp://www.palacstaniszow.pl

Dwudziesty piąty certyfikat – Dwór Mościbrodyhttp://dwor.moscibrody.pl

Dwudziesty szósty certyfikat – Talaria Ladies SPAhttp://www.talaria.pl

Dwudziesty siódmy certyfikat – Dwór Górnyhttp://dworgorny.pl

Dwudziesty ósmy certyfikat – Muzeum Ziemi Średzkiej „Dwór w Koszutach”http://www.koszuty.pl

Dwudziesty dziewiąty certyfikat – Centrum Wikliniarstwa MOK w Rudniku nad Sanemhttp://mokrudnik.pl

Trzydziesty certyfikat – Dwór w Odonowiehttp://odonow.com

Wyniki dotychczasowych głosowań na certyfikaty uznania przedstawia poniższa grafika.

Wyniki dotychczasowych głosowań na certyfikaty uznania
Wyniki dotychczasowych głosowań na certyfikaty uznania

Jak napisano w Wikipedii: “Głównym celem Międzynarodowego Dnia Ochrony Zabytków jest przybliżenie mieszkańcom wagi problematyki dziedzictwa kulturowego. W Polsce celem obchodów jest prezentowanie zabytków o szczególnym znaczeniu dla dziedzictwa światowego i bogatej spuścizny kulturowej w kraju.

Więc nawiązując do tego opisu celu my także prezentujemy obiekty zabytkowe docenione przez Fanów zabytków, choć tylko w powyższej skrótowej formie. Więcej na temat każdego z tych obiektów można przeczytać na ich stronach www lub w wydarzeniach związanych z konkursami na certyfikaty uznania.

O ile wpis w Wikipedii jest aktualny to: “Polska, jako kraj cechujący się bogactwem tradycji i aktywnie dbający o ich ochronę, jest nie tylko jednym z pierwszych Państw-sygnatariuszy Konwencji dziedzictwa światowego, ale również jednym z czołowych reprezentantów na Liście Światowego Dziedzictwa.”

Niech ten wpis będzie nadzieją dla wielu jeszcze obiektów wymagających pilnego ratunku, a także abyśmy jak całe społeczeństwo aktywnie zaświadczyli o dbałości i ochronie zabytków.

Uratowane dla społeczeństwa cieszą najbardziej

Ostatnio na społecznościowej stronie:
https://www.facebook.com/UratowaneObiektyZabytkowe pojawiły się obiekty uratowane przez społeczności w ramach współpracy transgranicznej.  W Łodygowicach byliśmy już prawie 10 lat temu:

Łodygowice'2005
Łodygowice’2005

a teraz czytamy np. tu: “Konferencja w związku z zakończeniem remontu zamku w Łodygowicach“:
Gmina Łodygowice, wspólnie z partnerem ze Słowacji, zrealizowała projekt pn.: Współpraca przez kulturę – budowa i modernizacja polsko-słowackich centrów kultury. Projekt obejmował stworzenie Polsko-Słowackiego Centrum Współpracy Transgranicznej w gminie Łodygowice. Na ten cel zaadaptowany został zabytkowy zamek.“.

Warto o tym wiedzieć i pisać, bo to jedna z najlepszych form ratowania zabytków w Polsce.

Zachęcamy więc do zajrzenia także do tego artykułu: “Odrestaurowany zamek w Łodygowicach“, w którym zamieszczono kilka nocnych zdjęć tego obiektu, a także do tego artykułu: “ŁODYGOWICKI PAŁAC ZNOWU W PEŁNEJ KRASIE“, gdzie napisano m.in. “Kompleksowy remont zabytku zabytku kosztował półtora miliona euro. Większość pieniędzy pochodzi z unijnej dotacji. Prace wykonano w ekspresowym tempie ośmiu miesięcy. To największe tego typu przedsięwzięcie w ostatnim czasie na Żywiecczyźnie. “.

Innym interesującym obiektem jest Pałac Czeczów w Kozach. Zdjęcia z 2014 roku można znaleźć np. na tej stronie: “Pałac Czeczów w Kozach – stan obecny“. Obiekt ten pełni po remoncie funkcje m.in. Gminnej Biblioteki. Warto przeczytać artykuł: “Antywieś Kozy“, w którym napisano m.in. “Dzięki porozumieniu transgranicznemu z Gminą Żylina na Słowacji udało się pozyskać środki na remont Pałacu w wysokości miliona euro. (…) Pałac pełni funkcję domu kultury, mieszcząc m.in. kameralną salę koncertową, bibliotekę, izbę historyczną, galerię i dwie pracownie. Jest domem Zespołu Pieśni i Tańca “Kozianie” i Orkiestry Dętej, która na wspomnianych dożynkach zagrała z Golcami. Studenci katowickiej ASP mają tu swoje letnie zajęcia. Ile europejskich domów kultury mieści się w tak okazałym pałacu?“.

Poniżej ekran startowy biblioteki w Kozach:

Pałac Czeczów w Kozach
Pałac Czeczów w Kozach

Nieco mniej okazałym obiektem, ale jakże ważnym dla lokalnej społeczności jest też odrestaurowana Zagroda Etnograficzna w Rogach. Poniżej zdjęcie ze strony www:

Zagroda Etnograficzna w Rogach
Zagroda Etnograficzna w Rogach

I jako motto dla takich działań warto zacytować fragment z powyższego zdjęcia ze strony: “CZY WARTO CHRONIĆ TE WARTOŚCI
Czy warto chronić te wartości? Każdy z nas musi sobie sam odpowiedzieć na to pytanie. Zapewne mieszkając w tak bogatym kulturowo regionie, mając na co dzień styczność z tradycją i zwyczajami, w otoczeniu wielopokoleniowych rodzin nie czujemy się pozbawieni korzeni naszej tożsamości. Ale co będzie za kilkadziesiąt lat…? Wystarczy pojechać za granicę kraju–nawet na krótki okres, by się przekonać, jak ważne jest mieć swoje pełne pamiątek, rodzinne miejsce na ziemi.“.

Pokazane powyżej obiekty to wzorcowe przykłady dla lokalnych społeczności, także mieszkających w sąsiadujących ze sobą strefach przygranicznych, jak można ratować obiekty zabytkowe dając im nowe społecznie użyteczne funkcje. Bardzo byśmy chcieli i życzymy tego wszystkim obiektom zabytkowym w naszym kraju aby znalazły tak troskliwych i jednocześnie praktycznych gospodarzy. Zabytki nie muszą być jedynie finansowym obciążeniem. Jak widać mogą być wspaniałym miejscem dla działających w danym miejscu/regionie zespołów, orkiestr czy po prostu jako edukacyjne zaplecze uzupełniające dla szkół.

Na naszej mapie Uratowanych obiektów zabytkowych w Polsce mamy aktualnie 215 obiektów:

Aktualizacja 8.02.2015 – Wśród turystów, a pewnie i szerzej w całym społeczeństwie jest duża grupa kolekcjonerów – dzisiaj polecamy pomysł na propagowanie obiektów turystycznych przy pomocy znaczków turystycznych – więcej na stronie:
http://znaczki-turystyczne.pl/
i na Facebooku: https://www.facebook.com/znaczki.turystyczne
O kolekcjonerach napisano na stronie:
http://znaczki-turystyczne.pl/kolekcjonerzy
Kolekcjonerzy
Grupa docelowa osób zbierających znaczki jest bardzo różnorodna i nie można jej usystematyzować ani dobrze zdefiniować według klasycznych kryteriów.

Z punktu widzenia zajmowanej pozycji społecznej – Znaczki Turystyczne zbierają robotnicy, lekarze, studenci, profesorzy, właściciele firm, pracownicy administracji państwowej, uczniowie…

Z punktu widzenia wieku – znaczną część kolekcjonerów tworzą dzieci i młodzież, ale również seniorzy, studenci i osoby w wieku średnim. Często jest to wspólna pasja całej rodziny lub młodych par.

Kolekcjonerów można scharakteryzować jako osoby aktywne, lubiące turystykę w różnych jej formach. Niezależnie od tego czy będzie to turystyka wyczynowa, górska albo świąteczna, okazjonalna połączona z ciekawością zwiedzania zabytków historycznych lub technicznych. Kolekcjonerzy chodzą pieszo, jeżdżą na rowerze, samochodem, pociągiem. To wszystko zależy od rodzaju celu turystycznego i jego położenia w terenie. Po prostu jest różnica, jeżeli celem jest schronisko górskie lub muzeum znajdujące się w zabytkowym mieście.

Ważną grupę kolekcjonerów stanowią rodzice z dziećmi, którzy planują weekendowe wycieczki lub swoje urlopy według miejsc występowania Znaczków Turystycznych. Chociaż łączna wartość finansowa całej kolekcji Znaczków Turystycznych jest duża, to jednak dzięki rozproszeniu ZT na dużym obszarze i ekskluzywności sprzedaży, utrata niewielkich kwot na poszczególne znaczki jest rozłożona w czasie, dzięki czemu jest właściwie dostępna dla wszystkich osób a nawet dla mniej zamożnych rodzin. Aktywność na łonie przyrody, wspólny czas spędzony na zwiedzaniu zabytków, zdrowy styl życia – to wszystko stanowi atrybuty kolekcjonowania Znaczków Turystycznych i stanowi autentyczną motywację dla kolekcjonerów-turystów, rekrutujących się zwłaszcza z grona rodziców i dzieci.

Zachęcamy więc wszystkie obiekty turystyczne, w tym także te uratowane do zadbania także o kolekcjonerów, a przy okazji o reklamę własnych dokonań w ten mniej konwencjonalny sposób.

Osiemnasty obiekt zdobył certyfikat uznania społeczności Uratowanych obiektów zabytkowych w Polsce

W zakończonych wczoraj (27.09.2014) dwóch wydarzeniach konkursu “Doceniony przez społeczność Uratowanych obiektów zabytkowych w Polsce” tylko jednemu obiektowi udało się zdobyć wystarczające minimum równe 100 głosów, aby otrzymać certyfikat uznania społeczności Uratowanych obiektów zabytkowych w Polsce. Pałac Warmątowice Sienkiewiczowskie uzyskał 112 głosów i otrzymał poniższy certyfikat:

Osiemnasty certyfikat dla Pałacu Warmątowice Sienkiewiczowskie http://www.palac-warmatowice.pl/
Osiemnasty certyfikat dla Pałacu Warmątowice Sienkiewiczowskie http://www.palac-warmatowice.pl

Pałac Pozorty uzyskał 58 głosów i zgodnie z zasadami konkursu może wystartować w nim ponownie za 3 miesiące.

Poniżej na zbiorczej grafice wszystkie dotychczasowe certyfikaty:

18 certyfikatów w konkursie: Doceniony przez społeczność Uratowanych obiektów zabytkowych w Polsce
18 certyfikatów w konkursie: Doceniony przez społeczność Uratowanych obiektów zabytkowych w Polsce.

Przypominamy obiekty, które w naszym konkursie “Doceniony przez społeczność Uratowanych obiektów zabytkowych w Polsce” zdobyły certyfikaty uznania:

1. Pałac i Folwark Galiny – http://www.palac-galiny.pl/

2. Pałac Wąsowo – http://www.wasowo.pl/

3. Dwór Kaliszki – http://www.dworkaliszki.pl/

4. Agropark „Dworek pod Lipą” –http://www.agropark.com.pl/

5. Pałac Wojanów – http://palac-wojanow.pl/

6. Pałac Podonowskich w Bugaju – http://www.palacbugaj.pl/

7. Zamek Kliczków – http://kliczkow.com.pl/

8. Folwark OLANDIA w Prusimiu – http://www.olandia.pl/

9. Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Nowej Wsi – http://kosciolnowawies.bloog.pl/

10. Zamek Bobolice – http://www.zamekbobolice.pl/

11. Fort Gerharda – Muzeum Obrony Wybrzeża –http://fort-gerharda.pl/

12. Dwór Kombornia – http://www.dworkombornia.pl/

13. Hotel St. Bruno w Giżycku – http://www.hotelstbruno.pl/

14. Pałacyk Kosińskich w Połażejewie –http://palacyk.archiwum-info.pl/

15. Pałac Ziemiełowice – http://www.palacziemielowice.pl/

16. Pałac w Wojnowicach – http://www.palacwojnowice.pl/

17. Folwark Karczemka – http://www.karczemka.pl/

18. Pałac Warmątowice Sienkiewiczowskie – http://www.palac-warmatowice.pl/

Aktualnie trwa jeszcze do 4.10.2014 głosowanie na Pałac Ossolińskich w Sterdyni w wydarzeniu:

Głosujemy na certyfikat Uznania dla Pałacu Ossolińskich w Sterdyni

Poniżej zestawienie wyników głosowań z dotychczasowych konkursów (zakończonych przydzieleniem certyfikatu) oraz trwającym aktualnie konkursem:

Wyniki głosowań na dzień 28.09.2014
Wyniki głosowań na dzień 28.09.2014

Dziękujemy bardzo kolejnym obiektom za zgłoszenia do naszego konkursu na certyfikat uznania. Cieszymy się bardzo, że zgłaszane są obiekty, o których mało się słyszy, a my ich jeszcze nie odwiedziliśmy 🙂  Wydaje nam się, że dzięki temu takie miejsca będą mogły “szerzej” zaistnieć w świadomości turystów. Z kolei te bardziej znane mogą się przypomnieć z najciekawszych stron. Wszystkie uratowane zabytki zachęcamy do większej aktywności na naszej stronie Uratowane obiekty zabytkowe w Polsce, do udostępniania swoich zasobów fotograficznych czy filmowych.

Fanów obiektów zabytkowych zachęcamy do poznawania historii takich miejsc, do odwiedzania ich przy okazji urlopów czy wycieczek weekendowych, a także do wspierania ich swoimi głosami w konkursach na Certyfikat uznania. Za dotychczasowe zaangażowanie serdecznie dziękujemy.

Uratowane obiekty zabytkowe w Polsce – 107 na liście

Od momentu założenia strony Uratowane obiekty zabytkowe w Polsce w dniu 3.02.2013  minęło już trochę czasu. W tym okresie zorganizowanych zostało kilkanaście konkursów „Doceniony przez społeczność Uratowanych obiektów zabytkowych w Polsce” – wykaz 14 certyfikatów dla obiektów, które przekroczyły wymagany próg 100 głosów publikowany jest zarówno na stronie konkursu, jak też na stronie: http://blog.tripsoverpoland.pl/uratowane-zabytki/ na naszym blogu.

Uratowane obiekty zabytkowe w Polsce
Uratowane obiekty zabytkowe w Polsce

Do dnia dzisiejszego zgłoszonych zostało 107 obiektów, które zostały umieszczone na naszej liście „Uratowane obiekty zabytkowe w Polsce – zebrane linki” oraz widoczne są poniżej dla przeglądarek obsługujących podgląd plików pdf:

Czytelnicy naszego blogu i Fani obiektów zabytkowych w Polsce zdają sobie na pewno sprawę z tego, że uratowanie zabytkowego obiektu było i jest zagadnieniem szczególnie złożonym. Wymaga przede wszystkim ogromnego zaangażowania od ludzi podejmujących się takich zadań. To zaangażowanie wynika na ogół z ogromnej życiowej pasji i chęci z jednej strony po prostu zrobienia dobrego interesu, zapewniającego przynajmniej przyzwoity byt, a z drugiej strony z pewnej ambicji zachowania pięknych historycznych obiektów, ich ożywienia po okresach zapomnienia i całkowitego czy częściowego upadku. Po drodze do osiągnięcia założonego celu i przywrócenia obiektu do dawnej świetności trzeba zmierzyć się z tysiącami problemów, zarówno finansowymi, biurokratycznymi i często niechęcią najbliższych sąsiadów czy urzędników. Tym bardziej ten ogromny trud i wkład pracy należy docenić i upowszechniać jako godny naśladownictwa. Bo jest to wysiłek potrafiący wyrwać z dotąd spokojnego życia często całe dziesięciolecia, a faktycznie od momentu podjęcia decyzji o ratowaniu obiektu jego nowi właściciele są już na niego „skazani” praktycznie do końca swojego życia, o ile nie traktują takich zadań jedynie jako czasowe zajęcie i kolejny biznesowy projekt.

Dla chętnych udostępniamy link w kategorii Uratowane obiekty zabytkowe w Polsce, po kliknięciu którego wyświetlone zostaną wszystkie wpisy na naszym bloku dotyczące tej tematyki.

Od momentu utworzenia strony polubiło ją już 1375 osób na Facebooku. Zarówno dotychczasowych Fanów Uratowanych Obiektów Zabytkowych w Polsce jak i wszystkich innych zainteresowanych tą tematyką serdecznie zapraszamy do zgłaszania kolejnych znanych Wam zabytków, które dzięki zaangażowaniu na ogół osób prywatnych są ratowane od całkowitej ruiny i zapomnienia. W Polsce w ostatnich latach wiele obiektów odzyskuje dawny blask dzięki żmudnej pracy wielu ludzi kochających historię i chcących zwyczajnie ocalić piękno dla przyszłych pokoleń. Życzymy im jak najwięcej sił i przychylności z każdej możliwej strony. My w miarę naszych skromnych możliwości będziemy dalej starać się pisać o takich wspaniałych miejscach i ludziach je ratujących. Mamy nadzieję, że takich optymistycznych tematów będzie przybywać szybciej niż informacji negatywnych, bo w sumie chodzi o to aby najwięcej obiektów zabytkowych udało się realnie uratować. A obiektów ciągle jeszcze wypatrujących swoich ratowników jest jeszcze w naszym kraju bardzo dużo.

Polska - zabytki czekające na ratunek
Polska – zabytki czekające na ratunek