Archiwa tagu: kościoły

Prawie tysiąc lat na brzegu rzeki – Drohiczyn

Nasza ponowna wizyta w Drohiczynie nie trwała zbyt długo, ale udało nam się odwiedzić przede wszystkim Górę Zamkową, z której roztacza się przepiękny widok na przełom rzeki Bug.

Drohiczyn'2017
Drohiczyn’2017

Jak można przeczytać na stronie “BUG RAJEM DLA TURYSTY” wśród wielu projektów i prac związanych z  inwestycjami w produkty turystyczne o znaczeniu ponadregionalnym  na Górze Zamkowej “wykonano tarasy widokowe, utwardzenie dojść i ścieżek, wykonanie zabezpieczeń (balustrady), wykonanie małej architektury (ławki, kosze itp.).
Góra Zamkowa to dawne grodzisko, dziś wspaniały punkt widokowy na Dolinę rzeki Bug. Wzniesiona o kilkadziesiąt metrów ponad poziom Bugu. Na jej szczycie znajduje się obelisk z 1928 roku, upamiętniający 10 rocznice odzyskania niepodległości. Dlatego konieczne było wykonanie zabezpieczeń i tarasu widokowego zapewniającego bezpieczeństwo dla turystów.”.

Cieszy nas bardzo, że lokalne społeczności mobilizują się i robią rzeczy może drobne, ale od dawna bardzo potrzebne nie tylko dla turystów, ale także dla nich samych.

Poniżej zdjęcie Góry Zamkowej z niższego punktu widokowego.

Drohiczyn'2017 - Góra Zamkowa
Drohiczyn’2017 – Góra Zamkowa

Historię Drohiczyna znajdziemy na wielu stronach internetowych, jednak długie kalendarium wydarzeń polecamy z Wikipedii, poniżej jedynie krótki fragment:

Poniżej zdjęcie Drohiczyna z drugiego brzegu Bugu w rejonie przeprawy promowej:

Drohiczyn'2017
Drohiczyn’2017

i ujęcie z innego miejsca:

Drohiczyn'2017
Drohiczyn’2017

Pięknie graficznie opracowaną historię Drohiczyna wraz opisem turystycznych atrakcji polecamy przeczytać na tej stronie, z której krótki cytat o pochodzeniu nazwy miasta: “Jest kilka teorii co do pochodzenia nazwy Drohiczyna. Według jednej z nich nazwa miasta pochodzi z połączenia dwóch słów: droga i czyn. Inna zaś sugeruje wywodzenie się nazwy od imienia Drogita (Drohita).“.

Za Wikipedią zacytujemy też spis zabytków:

  • Grodzisko na Górze Zamkowej
  • Zespół klasztorny jezuitów
    • Katedra Trójcy Przenajświętszej z lat 1696–1709 w stylu barokowym. Pierwotny kościół ufundował Władysław Jagiełło w 1392. W 1657 przekazano parafię zakonowi jezuitów, którzy wybudowali istniejący dziś kościół. Po kasacie jezuitów parafię przekazano zakonowi pijarów. Kościół zniszczono w czasie I wojny światowej w latach 1914–1918. Odbudowany w 1919. Zdewastowany w latach 1939–1940 (szczególnie wnętrze). Zachował się późnogotycki krucyfiks, barokowa rzeźba Chrystusa Frasobliwego, chrzcielnica późnorenesansowa z pocz. XVII w., rokokowa monstrancja z 1786 r., obraz św. Trójcy z XVII w. w ołtarzu głównym,
    • Klasztor jezuitów z lat 1729–1744 w stylu barokowym na planie podkowy pod kierunkiem jezuity Jakuba Ruoffa (obecnie Kuria Biskupia).
    • Kolegium jezuitów (budowa: 1746–1751) według projektu Wincentego lub Wojciecha Rachetti i fundacji superiora klasztoru o. Stefana Kuczyńskiego (1704–1773). W XVIII wieku Collegium Nobilium. Spalone w czasie I wojny światowej. Obecnie Seminarium Duchowne.
  • Zespół klasztorny franciszkanów
    • Kościół pw. Wniebowzięcia NMP (budowa: 1682–1715) z ołtarzem głównym z 1762, według tradycji zbudowany w miejscu drewnianego kościoła z 1400 fundacji wojewody Mikołaja Nasuty. Pierwsza potwierdzona wzmianka w źródłach o kościele pojawiła się w 1470 r. Budowa obecnego barokowego kościoła rozpoczęła się w 1682 r. ze składek miejscowej szlachty. Zakrystia od północy z 1682 r. i skarbczyk od południa wybudowany w 1734 r. jako drohickie archiwum ksiąg ziemskich. We wnętrzu Kaplica Loretańska z 1695 r. z ołtarzem rokokowym z 1774 r. oraz stiukowy rokokowy ołtarz główny z 1762–1764. Ołtarze przy filarach tęczowych z lat 1770–1774. Lewy z obrazem Wizja św. Antoniego z 1775 r., prawy z obrazem św. Franciszka z 1774 r. Na filarze tęczowym od południa ołtarz klasycystyczny z 1780 r. W zamknięciu nawy północnej relikty murowanego ołtarza barokowego z XVIII w. Kościół zniszczono w czasie II wojny światowej, do kultu przywrócony w 1949.
    • dzwonnica z ok. 1770, w stylu późnobarokowym według proj. Kazimierza Kamieńskiego
    • klasztor franciszkanów (budowa 1737–1751) zbudowany z funduszy chorążego ziemi bielskiej Marcina Kuczyńskiego (1663–1751). Po kasacie po powstaniu listopadowym w 1832 mieściły się w nim koszary. W 1889 przebudowany na szkołę. Obecnie pozbawiony cech stylowych.
    • stróżówka z XVIII w.
    • oficyna z XVIII w., ob. dom, ul. Kraszewskiego 4
  • Zespół klasztorny benedyktynek
    • Kościół benedyktynek pw. Wszystkich Świętych z lat 1734–1738 w stylu późnobarokowym, projekt: Jakub Fontana, fundacja Wiktoryna Kuczyńskiego (1668–1737) i Marcina Kuczyńskiego. Pierwszy drewniany kościół ufundował w 1623 roku wojewoda Wojciech Niemira. Został zniszczony przez Szwedów w 1657 roku i odbudowany w 1659. Obecny kościół konsekrowano w 1744 roku. W 1854 roku władze rosyjskie zamknęły kościół. Odzyskano go w 1918 roku i od 1930 służył jako kościół szkolny. Podczas okupacji rosyjskiej w latach 1939–1941 służył jako szalet. W latach okupacji niemieckiej 1941–1944 funkcjonował jako parafialny. W 1957 roku objęły go benedyktynki wypędzone z Nieświeża. Wewnątrz kościoła znajdują się trzy rzeźby barokowe, monstrancja z 1780 r., obraz św. Benedykta z pocz. XVII w. i krucyfiks z 1 poł. XVIII w. z niezachowanego barokowego ołtarza głównego.
    • Klasztor benedyktynek – W drewnianym budynku poprzedzającym obecny w 1709 i 1714 roku funkcjonował szpital dla ofiar zarazy. Murowany klasztor w stylu barokowym wybudowano w latach 1734–1738. W 1856 roku zaborcze władze rosyjskie zamknęły klasztor i wywiozły zakonnice do Wilna. W następnych latach zakonnice wróciły do klasztoru i prowadziły polską szkołę, opiekując się też powstańcami w czasie Powstania styczniowego. Po upadku powstania władze carskie w 1864 roku ponownie zamknęły klasztor przeznaczając zabudowania na koszary, a zakonnice uwięziono w Bielsku Podlaskim. Po 1885 roku Rosjanie nakazali zburzenie klasztoru. Odbudowano go bez cech stylowych w latach 1958–1960 bez skrzydła wschodniego uzupełnionego w 1992. Obecnie bez cech stylowych.
  • Cerkiew św. Mikołaja z 1792, w stylu klasycystycznym fundacji Konstancji z Kuczyńskich i Jakuba Ciecierskiego. Wzniesiona pierwotnie jako cerkiew klasztorna unickiego zakonu bazylianów. Od 1839 prawosławna, czego efektem była przebudowa w 1848 i dodanie kopułek, usunięcie ołtarzy, ambony i organów. Obecnie świątynia parafialna. Znajduje się przy Placu Tadeusza Kościuszki.
  • kapliczka barokowa u zbiegu ul. Świętojańskiej i Mieszka I z figurą św. Jana Nepomucena z XVIII w.
  • kapliczka przydrożna, przy drodze do Kłyszówki i Minczewa, pocz. XIX w.,
  • dom z 1. poł. XIX wieku, pl. Tadeusza Kościuszki 23
  • Schrony bojowe z 1940–1941 (linia Mołotowa).

Niektóre z tych miejsc zobaczycie poniżej na naszych fotografiach, a na końcu wpisu także na krótkim filmie.

Poniżej Katedra Trójcy Przenajświętszej i Kolegium Jezuitów z 1746 roku.

Poniżej Cerkiew św. Mikołaja.

Poniżej Kościół franciszkanów pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny.

Poniżej na zdjęciu Kościół benedyktynek  pw. Wszystkich Świętych:

Drohiczyn'2017
Drohiczyn’2017

Poniżej jeden ze schronów bojowych Linii Mołotowa z  lat 1940–1941 znajdujący się u podnóża Góry Zamkowej:

Drohiczyn'2017
Drohiczyn’2017

I na koniec jeszcze kilka ujęć z Góry Zamkowej:

Więcej zdjęć znajdziecie na naszej stronie albumowo-wyszukiwarkowej.

Zachęcamy Państwa do odwiedzin tego ciekawego i pięknego miasta na południu Podlasia i w uzupełnieniu jeszcze nasz krótki film:

Olsztyn – odkrywanie uratowanych obiektów zabytkowych i innych ciekawych miejsc podczas letniego spaceru

Poprzednio byliśmy w Olsztynie w roku 2009 – zdjęcia z tej wizyty możecie znaleźć tutaj. Wtedy chcąc utrwalić na fotografiach wnętrza zamkowe natknęliśmy się na pewną zaporową informację w kasie zamku – fotografowanie wnętrz to wydatek 50 zł. Na szczęście od tego czasu sytuacja w większości polskich muzeów zmieniła się korzystnie dla turystów i na zakazy fotografowania (czy opłaty) można już natrafić w bardzo nielicznych obiektach, które albo ze względów organizacyjnych albo ze względu na “kultywowanie” przez ich kierownictwo “starych” wręcz archaicznych tradycji nieprzyjaznych turystom  nie pozwalają na fotografowanie nawet bez lamp błyskowych w swoich wnętrzach.

Olsztyn'2015
Olsztyn’2015

Pierwsze kroki skierowaliśmy więc w stronę zamku, aby sprawdzić czy fotografowanie we wnętrzach będzie możliwe. Okazało się, że duch nowoczesności w tej kwestii dotarł także do tego obiektu, więc poniżej możemy pokazać zdjęcia z zamkowych wnętrz. Poniżej sklepienie kryształowe refektarza widziane znad tej sali.

Olsztyn'2015 - sklepienie kryształowe nad refektarzem
Olsztyn’2015 – sklepienie kryształowe nad refektarzem

Poniżej refektarz zamkowy ze sklepieniem kryształowym.

Olsztyn'2015 - refektarz zamkowy ze sklepieniem kryształowym
Olsztyn’2015 – refektarz zamkowy ze sklepieniem kryształowym

Warto wspomnieć, że olsztyński zamek, obecnie Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie wychodzi do turystów, także tych jedynie wirtualnych z bardzo ciekawą ofertą w postaci Wirtualnego Muzeum Warmii i Mazur. Era Intranetu daje więc okazję aby często skrywane w magazynach zbiory pokazywać wszystkim chętnym za pośrednictwem tego powszechnie dostępnego medium. To bardzo dobry pomysł i oby takie udostępnianie wszystkich zbiorów stało się jak najszybciej standardem w działalności muzealnej w Polsce.

Poniżej minigaleria eksponatów i wystaw z zamkowych wnętrz:

W pobliżu zamku trafiliśmy na uratowany obiekt Restauracji Casablanca – z tej strony krótki opis obiektu: “Obecna parcela zabudowana od połowy XIX wieku, początkowo była siedzibą burgrabiego wspomnianego zamku. Po przekazaniu na potrzeby wojska terenów dawnej wolnizny zamkowej, parterową willę przeznaczono dla oficerów. W 1907 doszło tu do morderstwa majora Augusta von Schonebecka na tle miłosnym. Po tych wydarzeniach ówczesne wojsko pozbyło się budynku, który przeszedł we władanie Ernsta Haricha, właściciela drukarni drukującej Allensteiner Zeitung. Harich rozebrał budynek i w 1913 roku wybudował obecny. Po II Wojnie Światowej Casablanca przeszła pod władanie olsztyńskich wojewodów, którym służyła do 1950. Wtedy historia zatoczyła koło i miejsce ponownie przeszło pod jurysdykcję wojskową. Od tamtej pory działało w nim między innymi kasyno wojskowe, z którego budynek jest najbardziej znany, ale również Biblioteka Wojskowa. Wtedy też utrwaliła się obecna nazwa Casablanca. Po opuszczeniu Casablanki przez wojsko zaczął się powolny rozpad budynku, który został zahamowany dopiero w 2011 roku. Restauracja obiektu, pod okiem konserwatora zabytków, przebiegała ze szczególną starannością aby oddać styl epoki, przywrócić wnętrzom ich pierwotny charakter i tchnąć w Casablankę nowe życie. Prace restauratorskie zostały przeprowadzone ze szczególną dbałością o zachowanie prawdy historycznej z szacunkiem dla każdego detalu.”

Kilka zdjęć uratowanego obiektu poniżej:

Chociaż centrum Olsztyna zmaga się obecnie z budową torów tramwajowych to budynek Nowego Ratusza trzyma się dzielnie:

Olsztyn'2015 - Nowy Ratusz
Olsztyn’2015 – Nowy Ratusz

Aby więc od strony zamku dojść do kolejnego uratowanego obiektu – Kamienicy Naujackiej – podążyliśmy wśród ogrodzeń placu budowy w stronę ulicy Dąbrowszczaków.

Kamienica Naujacka
Kamienica Naujacka

Teraz mieści się tam Miejski Ośrodek Kultury.

Ulica Dąbrowszczaków to dość gęste skupisko zabytkowych budynków – zerknijcie tutaj po szczegóły. Poniżej kilka zdjęć budynków przy tej ulicy.

Olsztyn'2015
Olsztyn’2015

15_Olsztyn_518

Kilka obrazków ze Starego Miasta w poniższej minigalerii:

Kiedy postanowiliśmy trochę odpocząć w jednym z ogródków kawiarni na starówce olsztyńskiej przy stoliku obok przysiadł się anonimowo, bo dane personalne ustaliliśmy już po powrocie do domu z strony Fundacji Borussia, profesor Robert Traba. Rozmowa była bardzo interesująca i w jej wyniku postanowiliśmy odwiedzić coraz bardziej znane miejsce w Olsztynie – zabytkowy dom oczyszczeń Bet Tahara, który został zaprojektowany przez znanego architekta Ericha Mendelsohna (1887–1953). Poniżej kilka naszych zdjęć tego obiektu:

W swoim kilkugodzinnym spacerze doszliśmy też do imponującego Kościoła Najświętszego Serca Pana Jezusa w Olsztynie. Kilka zdjęć tego obiektu w poniższej minigalerii:

Cały dzień w Olsztynie to jednak stanowczo za mało aby zobaczyć wszystkie ciekawe miejsca tej pięknej aglomeracji. Na koniec dnia trafiliśmy jeszcze nad brzeg jednego z wielu jezior jakie w granicach miasta natura malowniczo rozmieściła – a dzięki m.in. programom unijnym mieszkańcy Olsztyna mają tu znakomitą bazę rekreacyjno-sportową.

Olsztyn'2015 - Jezioro Ukiel
Olsztyn’2015 – Jezioro Ukiel

Warto więc do Olsztyna przyjechać przynajmniej na trochę, ale lepiej na dłużej, aby zobaczyć więcej niż my podczas tego jednodniowego wypadu. Aby dodatkowo Państwa do tego zachęcić zapraszamy jeszcze na nasz film:

Najpiękniej położone polskie zamki – Zamek Książąt Pomorskich w Darłowie

Najwięcej pięknie położonych zamków jest w regionach południowej Polski. Jednak także na północy Polski istnieją zamki wspaniale współgrające z otoczeniem. Zamek Książąt Pomorskich w Darłowie jest właśnie takim obiektem.

Zamek Książąt Pomorskich w Darłowie
Zamek Książąt Pomorskich w Darłowie

Jak napisano w Wikipedii: “Zamek założono na sztucznej wyspie powstałej między Wieprzą a Kanałem Młyńskim. Wzniesiony został z cegły na planie prostokąta o wymiarach 31 x 35 m. Posiadał dwie bramy: jedną w wysokiej wieży z przedbramiem wysuniętej przed kurtynę południowo-wschodnią, drugą w murze północno-zachodnim z podwójnym przelotem dla pieszych i pojazdów, która prowadziła do miasta. Zabudowę dziedzińca tworzyły: piętrowy, podpiwniczony budynek o wymiarach 12,5 x 15 m; piętrowy, podpiwniczony budynek na planie kwadratu o boku 8 m; Sala Rycerska – parterowy, również podpiwniczony budynek z końca XIV w. o czterech przęsłach, gwiaździstym sklepieniu i czterech wielkich oknach wychodzących na dziedziniec; oraz niewielki (4 x 8 m) dwupiętrowy obiekt przyległy do bramy prowadzącej do miasta. Całość otaczał mur obwodowy o wysokości około 15 m. Od południa do zamku przylegało przedzamcze. Z czasem powstał mur zewnętrzny otaczający zasadniczy obwód zamku oraz fosa od północy. Pod koniec XV w. do kurtyny zachodniej dostawiono nowy budynek o wymiarach 35 x 8 m. Za panowania Barnima XI nadbudowano Salę Rycerską i bramę południową o dwie kondygnacje, wzniesiono również nowy budynek bramy północnej, wysunięty poza linię murów. W czasach Bogusława XIV w skrzydle wschodnim powstała niezwykle bogato zdobiona kaplica zamkowa.“. Teraz to położenie nie jest już takie jak kiedyś, ale widok z mostu przy ul. Powstańców Śląskich ciągle daje wyobrażenie jak tu kiedyś mogło być.

Będąc na wakacjach w rejonach nadmorskich niedaleko Darłowa, a najlepiej w Darłówku, będącym nadmorską częścią Darłowa, warto zajrzeć do zamku, aby zobaczyć zarówno samą architekturę, jak i zbiory w Muzeum Zamek Książąt Pomorskich w Darłowie.

 Zamek Książąt Pomorskich w Darłowie
Zamek Książąt Pomorskich w Darłowie

Historia tego miejsca zaczyna się w II połowie XIV wieku. “Był to okres panowania księcia Bogusława V i Elżbiety, córki Kazimierza Wielkiego. Książę w roku 1352 zakupił od bogatej mieszczki darłowskiej – Elżbiety von Behr – wyspę wraz z młynem, z myślą o budowie na niej warowni. Lata 1352-1372 to czas szybko postępujących prac budowlanych. W ciągu tego dwudziestolecia wyrósł na wyspie zamek (I faza), który w swym głównym zarysie przetrwał do dnia dzisiejszego. Dzieło Bogusława V było obiektem tak reprezentacyjnym, że już w roku 1372 odbył się w jego murach zjazd książąt pomorskich – braci i kuzynów Bogusława.

Zamek Książąt Pomorskich w Darłowie
Zamek Książąt Pomorskich w Darłowie

Streszczenie losów zamku z Wikipedii: “W latach 1449-1459 zamek został przebudowany przez Eryka Pomorskiego na wzór wcześniejszej siedziby księcia, zamku Kronborg. W 1622 książę Bogusław XIV pozostawił zamek Danii. Po jego śmierci zamek obejmowali ordynaci z dynastii Oldenburgów. W 1773 król Danii Chrystian VII Oldenburg przekazał zamek królowi Prus Fryderykowi II Wielkiemu Hohenzollernowi. Król pruski Fryderyk Wilhelm III kazał zburzyć mur otaczający zamek i wybudować w nim wojskowe koszary. W latach 1807-1808 na zamku znajdował się szpital dla żołnierzy wojsk napoleońskich. W 1840 roku, po koronacji króla Prus Fryderyka Wilhelm IV, w zamku odbywały się uczty na cześć nowego króla. W czasie powstania styczniowego królowie Danii – najpierw Fryderyk VII, potem Chrystian IX Glücksburg – walczyli o odzyskanie zamku książęcego w Darłowie. Dopiero po długich staraniach Chrystian IX odzyskał zamek, ale nie całe miasto. Ta dynastia rządziła zamkiem do 1912 roku i do momentu, kiedy Fryderyk VIII Glücksburg zmarł. Potem ambitny Chrystian X Glücksburg postanowił z zamku zrobić muzeum i zrealizował plan w 1930 roku. W trakcie II wojny światowej zamek nie został zniszczony mimo zniszczeń, jakim uległo miasto. W 1945 roku na terenie zamku urządzono Muzeum Regionalne. W latach 1971-1988 dokonano remontu kapitalnego zamku i w dniu 22 października 1988 roku muzeum zostało ponownie otwarte dla zwiedzających.”

Zamek Książąt Pomorskich w Darłowie
Zamek Książąt Pomorskich w Darłowie

Jeśli więc zmęczyła cię już rola plażowicza palonego żarem słońca lub smaganego sztormowymi wiatrami koniecznie zajrzyj do tego ciekawego miejsca. Poniżej kilka zdjęć z wnętrz zamku.

Warto też wejść na zamkową wieżę, skąd całe miasto bardzo dobrze widać. Choć wrażliwi muszą uważać na dość strome schody.

Zamek Książąt Pomorskich w Darłowie
Zamek Książąt Pomorskich w Darłowie

Zamek to tylko jedna z wielu atrakcji Darłowa, więc wizytę w tym mieście warto zaplanować na przynajmniej kilka godzin.

Okolice rynku – ratusz i Kościół Matki Bożej Częstochowskiej na poniższych zdjęciach.

Poniżej kilka ujęć innego ciekawego zabytku Darłowa – Kościóła św. Gertrudy:

Należy też pamiętać, że dla kompletu wrażeń warto zajrzeć do Darłówka – poniżej kilka zdjęć tej nadmorskiej dzielnicy Darłowa:

Warto też wiedzieć, że w Darłowie cyklicznie organizowane są międzynarodowe zloty historycznych pojazdów wojskowych.
Po tych wszystkich atrakcjach można też posilić się np. w zabytkowych wnętrzach Zamkowego Gościńca w Darłowie – poniżej na zdjęciu:

Zamkowy Gościiniec w Darłowie
Zamkowy Gościiniec w Darłowie

Zapraszamy na nasze filmy z Darłowa i Darłówka:

Nyskie blaski – zachęta do odwiedzin

Będąc na przełomie kwietnia i maja wycieczkowo w województwie opolskim i częściowo dolnośląskim kilkakrotnie zdarzyło nam się odwiedzić Nysę.

Nysa - Bazylika św. Jakuba i św. Agnieszki
Nysa – Bazylika św. Jakuba i św. Agnieszki

Jeśli spojrzymy choćby na wykaz zabytków na stronach Wikipedii, to oferta turystyczna tego miasta zachęca do odwiedzin i zobaczenia tego wszystkiego na własne oczy.

W tym wpisie pokażemy tylko niektóre miejsca, jakie zobaczyliśmy i utrwaliliśmy na zdjęciach czy filmie.

Aby szybciej zorientować się w topografii miasta polecamy wjazd windą na ratuszową wieżę.

Nysa'2015
Nysa’2015

Z platformy widokowej Nysa prezentuje się znakomicie.

Nysa'2015
Nysa’2015
Nysa'2015
Nysa’2015
Nysa'2015
Nysa’2015
Nysa'2015
Nysa’2015

Kilka wnętrz zabytków na zdjęciach poniżej.

Bazylika św. Jakuba i św. Agnieszki

Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła

Pięknie odnowiony Dom Wagi Miejskiej – poniżej:

Dom Wagi Miejskiej
Dom Wagi Miejskiej

Piękna Studnia – poniżej:

Piękna Studnia
Piękna Studnia

Fontanna Trytona – poniżej:

Fontanna Trytona
Fontanna Trytona

Dzwonnica przy bazylice św. Jakuba i św. Agnieszki – poniżej:

Dzwonnica przy bazylice św. Jakuba i św. Agnieszki
Dzwonnica przy bazylice św. Jakuba i św. Agnieszki
Dzwonnica przy bazylice św. Jakuba i św. Agnieszki
Dzwonnica przy bazylice św. Jakuba i św. Agnieszki

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny – poniżej:

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny

Warto zajrzeć na stronę Turystyczna mapa Nysy skąd można pobrać dwie strony szczegółowego planu miasta z zaznaczonymi wszystkimi punktami i informacjami potrzebnymi turyście. My niestety poszliśmy na tzw. żywioł i mapy nie ściągnęliśmy przed odwiedzinami Nysy, więc jest to dla nas znakomity pretekst aby odwiedzić to piękne i ciekawe miasto ponownie.

Poniżej Dom Macierzysty Zgromadzenia Sióstr św. Elżbiety:

Dom Macierzysty Zgromadzenia Sióstr św. Elżbiety
Dom Macierzysty Zgromadzenia Sióstr św. Elżbiety

Poniżej Pałac Biskupi w Nysie:

Pałac Biskupi w Nysie
Pałac Biskupi w Nysie

Poniżej Dwór Biskupi w Nysie:

Dwór Biskupi w Nysie
Dwór Biskupi w Nysie

Nysa ma też wiele obiektów kiedyś stanowiących twierdzę. Krótkie info z Wikipedii: “Twierdza Nysa (niem. Festung Neiße) – jeden z najlepiej zachowanych na Śląsku systemów fortyfikacji (obok twierdzy w Kłodzku i Srebrnej Góry). Pozostałości umocnień można ocenić na 50-60% stanu istniejącego na początku XX wieku[1]. Większość obiektów powstała w XVIII wieku, a w XIX wieku przeprowadzono proces ich modernizacji. Obiekty Twierdzy zajmują łącznie około 80 ha i znajdują się na nieruchomościach o łącznej powierzchni około 230 ha.

Poniżej Bastion Św. Jadwigi, który w ostatnich latach przeszedł gruntowną renowację:

Bastion Św. Jadwigi
Bastion Św. Jadwigi

Warto odwiedzić przynajmniej stronę www Twierdzy w Nysie, na której oprócz opisów i zdjęć twierdzy znajdziemy też wiele materiałów o Nysie. Poniżej zdjęcie tablicy informacyjnej planu  obiektów twierdzy:

Twierdza Nysa
Twierdza Nysa

Poniżej Reduta Kardynalska:

Reduta Kardynalska
Reduta Kardynalska

Interaktywny plan twierdzy dostępny jest na tej stronie.

Poniżej budynek dawnego Starostwa Królewskiego.

budynek dawnego Starostwa Królewskiego.
budynek dawnego Starostwa Królewskiego.

Ciekawy fotograficzny przewodnik i mapę Nysy znajdziemy na stronie: http://nysa.fotopolska.eu – można tam obejrzeć ponad 2000 zdjęć.

Kilka naszych zdjęć z okolic rynku w Nysie poniżej:

Zachęcamy do odwiedzin tego pięknego miasta i zapraszamy także do obejrzenia naszego krótkiego filmu:

Skomplikowane obliczenia dla daty święta, zawiłe losy zabytków sakralnych, piękno drewnianej architektury

Wielkanoc zgodnie z opisem z Wikipedii nazywana jest bardzo różnie:
Wielkanoc, Niedziela Wielkanocna, także: Wielka Niedziela, Zmartwychwstanie Pańskie, w prawosławiu: Pascha, mazow. Wielki Dzień[1] – najstarsze i najważniejsze święto chrześcijańskie upamiętniające zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa, obchodzone przez Kościoły chrześcijańskie wyznające Nicejskie Credo (325 r.).”.

Do samej nazwy dochodzi jeszcze skomplikowany system obliczania daty tego święta – tego opisu nie będziemy już cytować odsyłając zainteresowanych do powyższej strony w Wikipedii. W tym roku w Kościele rzymskokatolickim święto to wypadło 5 kwietnia, a w Kościele prawosławnym obchodzone będzie 12 kwietnia.

Kościół św. Michała Archanioła w Binarowej
Kościół św. Michała Archanioła w Binarowej

Jest więc teraz bardzo dobry moment aby pokazać kilka drewnianych cerkwi i kościołów będących wspaniałymi zabytkami, choć mającymi często także skomplikowaną historię.

Cerkiew Opieki Matki Bożej w Bielance
Cerkiew Opieki Matki Bożej w Bielance

Cerkiew Opieki Matki Bożej w Bielance zgodnie z opisem z Wikipedii: “Pierwsza cerkiew w Bielance został zbudowana w 1650. Zachowana do dziś świątynia jest jednak o 103 lata młodsza i znajduje się w innym miejscu, niż wcześniejszy obiekt. W 1947, w czasie wysiedleń ludności łemkowskiej z Bielanki w ramachAkcji „Wisła”, cerkiew została podpalona, jednak zniszczeniu uległ tylko dach. Po 1947 obiekt przejął Kościół łaciński. Budynek został odremontowany i przykryty dachem kalenicowym. W drugiej połowie lat 50. dawni mieszkańcy Bielanki zaczęli wracać do wsi i cerkiew stała się świątynią parafii prawosławnej, jednak katolicy obrządku łacińskiego zachowali prawo jej współużytkowania. Po 1989 legalnie działać zaczął również Kościół greckokatolicki i również jego parafia otrzymała możliwość korzystania z obiektu.

Na mocy ustawy cerkiew w Bielance, jako jedyna z cerkwi w południowej Polsce, o jakie spór toczyły Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny i Kościół katolicki obrządku bizantyjsko-ukraińskiego, przeszła na własność tego drugiego, za odszkodowaniem dla prawosławnych. Obecnie w cerkwi odprawiane są nabożeństwa rzymskokatolickie i greckokatolickie. Świątynia służyła również miejscowej parafii prawosławnej do czasu zbudowania przez prawosławnych własnej cerkwi(wrzesień 2014).”

Kościół św. Michała Archanioła w Binarowej będący zabytkiem z listy UNESCO ma też bardzo ciekawą i długą historię – za Wikipedią: “Pierwszy kościół drewniany został zbudowany około 1400 roku (wspomina o nim Jan Długosz). Spłonął pod koniec XV w. Obecnie istniejąca świątynia została wybudowana około 1500 roku. Nie wiadomo, kiedy dokładnie odbyło się jej poświęcenie i konsekracja. W ciągu następnych stuleci przeprowadzono szereg konserwacji mających na celu zachowanie tego obiektu w jak najlepszym stanie. W 1908 poważnie zniekształcono świątynię m.in. poprzez zmianę pokrycia dachów (gont zastąpiono blachą miedzianą), szalunek gontowy ścian zastąpiono deskowaniem, a zaskrzynienia w nawie podparto arkadami filarowymi, a od 1990 roku podjęto zabiegi renowacyjne mające przywrócić jej pierwotny wygląd.

Od 2010 do 2012 były prowadzone prace renowacyjne we wnętrzu kościoła (m.in. wymiana posadzki), mające na celu likwidację szkód spowodowanych powodzią w 2010 roku.

Kościół św. Michała Archanioła w Binarowej
Kościół św. Michała Archanioła w Binarowej

Kolejnym pięknym zabytkiem z Listy światowego dziedzictwa UNESCO jest Cerkiew św. Paraskewy w Kwiatoniu – krótki cytat z opisu w Wikipedii: “Cerkiew została wybudowana w drugiej połowie XVII wieku. Za datę budowy często podawany jest rok 1700. Wieża została dostawiona w 1743 roku. Datę tę odszukano na jednej z belek konstrukcji. Może odnosić się ona jednak jedynie do remontu starszej wieży. Jest to najstarsza pewnie datowana wieża cerkwi łemkowskiej. Po akcji “Wisła” w 1947 roku świątynia zaczęła być użytkowana jako kościół rzymskokatolicki, należący do parafii w Uściu Gorlickim. Obecnie w współużytkowaniu Rzymskich Katolików i Grekokatolików

Cerkiew była wielokrotnie odnawiana. Remonty korpusu przeprowadzono w latach 1811, 1904, 1967 oraz w latach 90. XX wieku, zaś remonty wieży – w latach 1863, 1911, 1928, 1967 oraz w latach 90. XX wieku. W 2011 r. wykonano czyszczenie pokrycia gontowego całej cerkwi.

 Cerkiew św. Paraskewy w Kwiatoniu
Cerkiew św. Paraskewy w Kwiatoniu

Cerkiew Opieki Matki Bożej w Hańczowej to kolejny drewniany zabytek o ciekawej historii: “Cerkiew w Hańczowej istniała już w XVII w. Niektóre źródła podają, że jej prezbiterium powstało w 1644. Obecny obiekt został wzniesiony w I połowie XIX stulecia na miejscu pierwotnej świątyni. Być może sama wieża jest starsza i pochodzi z XVIII w.[3] Obiekt gruntownie odnawiany w 1871 oraz w latach 1960–1968. Ostatnie rozległe prace konserwatorskie i remontowe zarówno wewnątrz jak i na zewnątrz prowadzone były w latach 1989–2012.

Do przeprowadzenia w 1947 Akcji „Wisła” była to cerkiew greckokatolicka, następnie w latach 1947–1958 służyła wiernym obrządku łacińskiego. Mimo tego postępowała jej dewastacja i w 1956 została podjęta decyzja o jej rozbiórce i wywiezieniu wyposażenia do składnicy ikon w Łańcucie. Cerkiew uratował powrót kilku rodzin wysiedlonych w 1947, których członkowie własnymi siłami wyremontowali ją, oraz powołanie w Hańczowej parafii prawosławnej. Mieszkańcy Hańczowej odnowili cerkiew w jedyny możliwy dla nich sposób, wymieniając przegniłe drewno i zabezpieczając dach. Polichromie zostały odrestaurowane dopiero po 1989. W 1958 cerkiew zaczęła na nowo pełnić funkcje liturgiczne. Jest to jedna z lepiej odrestaurowanych w Polsce cerkwi typu łemkowskiego.“.

Cerkiew Opieki Matki Bożej w Hańczowej
Cerkiew Opieki Matki Bożej w Hańczowej

Cerkiew św. Michała Archanioła w Mochnaczce to przykład typowych zmian historycznych dla tych okolic: “Cerkiew powstała w XVIII w. Przekształcona poważnie w 1846, wybudowano wtedy nowe prezbiterium, dotychczasowe włączając do powiększonej nawy i przykrywając oba człony wspólnym dachem. Odnawiana w latach 1923, 1929 i 1960-1964.

Cerkiew łemkowska, typ północno-zachodni, wariant młodszy z poważnymi przekształceniami. orientowana, drewniana, konstrukcji zrębowej, pierwotnie trójdzielna. Obecnie składa się z wydłużonego nowegoprezbiterium zamkniętego trójbocznie, nieco szerszego dawnego prezbiterium, jeszcze szerszej nawy i wydłużonego, prostokątnego babińca. Wschodnia część nowego prezbiterium pełni funkcję zakrystii.

Po wysiedleniu Łemków w ramach akcji Wisła, od 1947 r. cerkiew użytkowana jako kościół rzymskokatolicki pw. Matki Bożej Częstochowskiej, od 1951 r. parafialny.

Cerkiew św. Michała Archanioła w Mochnaczce
Cerkiew św. Michała Archanioła w Mochnaczce

Dla pełniejszego obrazu oraz dla zachęcenia do odwiedzin tych pięknych miejsc poniżej także kilka filmów.

Cerkiew Opieki Matki Bożej w Bielance

Cerkiew Opieki Matki Bożej w Hańczowej

Cerkiew św. Paraskewy w Kwiatoniu

 

Jeden dzień w Toruniu to stanowczo za mało!

Idąc za własną radą opisaną tutaj postanowiliśmy spędzić cały dzień w Toruniu.

Na mapach Google można zobaczyć jak Toruń obecnie wygląda z lotu ptaka:

Wyświetl większą mapę

Pewien skrót historii miasta znajdziemy na jego oficjalnej stronie. Trochę więcej można znaleźć tu. W skondensowanej formie historia Torunia dostępna jest w Wikipedii.  Cytując Panią Annę Magdalenę Walczak z Facebooka: “jednak najbogatsze źródło wiedzy o ZABYTKACH Torunia – to portal i strona m.in.:
http://www.turystyka.torun.pl/index.php?strona=44“.
Toruń ma wiele uroczych zakątków i trzeba by spędzić tu wiele dni aby je wszystkie dokładnie poznać. Warto więc przejrzeć ofertę hoteli w Toruniu i pomyśleć o rezerwacji w dogodnym terminie i miejscu.

Toruń
Toruń

Piękne toruńskie zabytki opisane zostały np. tu.

My polecamy piękny i ciekawy album o Toruniu autorstwa Artura Anuszewskiego dostępny np. tu.

Toruń
Toruń

Oczywiście zdjęcia Torunia znajdziecie także na naszych stronach np. tu: http://tripsoverpoland.pl/index.php?s=2006-18.php
A nowe zdjęcia  z początku sierpnia’2012 oglądacie w tym wpisie w pewnym niewielkim wyborze. Reszta znajdzie się niedługo na naszej głównej stronie – http://tripsoverpoland.pl.

Toruń
Toruń

Wędrując ulicami Torunia trudno oprzeć się wrażeniu, że ilość i jakość spotykanych tu ciekawych budowli czy zabytków jest jakby celowo nagromadzona na stosunkowo niewielkim obszarze po to aby odwiedzającemu to miasto turyście nie dać ani chwili wytchnienia w odbiorze sztuki i historii.

Toruń
Toruń

Szczególnie okazale Toruń prezentuje się z punktów widokowych na wieży ratuszowej i wieży katedry. Warto poświęcić nieco sił i wdrapać się na oba te punkty, bo widok wynagradza ten w sumie niemały wysiłek.

Toruń
Toruń

Wieża katedry jest wyższa od wieży ratusza o kilkanaście metrów i choć widoki z niej ograniczone są ramami otworów okiennych rozmieszczonych jedynie w 4 kierunkach to perspektywa na zabudowę miasta jest stąd chyba najlepsza.

Toruń - Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny
Toruń – Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny

W którą by stronę nie spojrzeć to na horyzoncie Torunia dojrzymy piękny kościół. Koniecznie trzeba zajrzeć do każdego z nich, gdyż piękna fasada czy dach to tylko ułamek atrakcji jakie te budowle oferują. Powyżej i poniżej Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny.

Toruń - Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny
Toruń – Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny

Spis toruńskich kościołów można znaleźć tu.

Obowiązkowo trzeba zobaczyć wnętrze Bazyliki katedralnej św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty.

Bazylika katedralna św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty w Toruniu
Bazylika katedralna św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty w Toruniu

A jeśli spotkacie tam przemiłego Pana kościelnego to warto posłuchać jego świetnych opowiadań o historii tego obiektu. Swoją drogą gdyby nie on to wiele szczegółów zapewne dalej byłoby dla nas tajemnicą.

Bazylika katedralna św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty w Toruniu
Bazylika katedralna św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty w Toruniu

Powyżej chrzcielnica przy której chrzest w 1473 roku przyjął Mikołaj Kopernik. Poniżej XIV wieczne malowidło nad wejściem do zakrystii – a na nim Sąd Ostateczny i Ukrzyżowanie na Drzewie Życia.

Bazylika katedralna św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty w Toruniu
Bazylika katedralna św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty w Toruniu

Poniżej ołtarz główny – tryptyk św.  Wolfganga z krucyfiksem z XV wieku.

Bazylika katedralna św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty w Toruniu
Bazylika katedralna św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty w Toruniu

W kościele tym jest wiele ciekawych elementów i choć remont wnętrza powoli się kończy warto już teraz je zobaczyć kiedy pokazują się nam w pełni barw.

Jednym z takich elementów jest wczesnobarokowy ołtarz św. Franciszka Ksawerego.

Bazylika katedralna św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty w Toruniu
Bazylika katedralna św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty w Toruniu

Innym ciekawym kościołem jest Kościół św. Jakuba, którego  budowę rozpoczęto w 1309 roku.

Kościół św. Jakuba w Toruniu
Kościół św. Jakuba w Toruniu

Jego nastrojowe wielowiekowe wnętrze to uczta dla oczu.

Kościół św. Jakuba w Toruniu
Kościół św. Jakuba w Toruniu

Najwięcej turystów można w Toruniu spotkać na rynku w okolicy pomnika Mikołaja Kopernika. I nic dziwnego – to miejsce przyciąga z wielu względów. Tu znajdziemy zarówno toruńskie pierniki – poniżej na zdjęciu:

Toruńskie pierniki
Toruńskie pierniki

a także wiele atrakcji muzealnych – w ratuszu koniecznie trzeba obejrzeć zbiory tutejszego muzeum i ratuszową architekturę.

Ratusz w Toruniu
Ratusz w Toruniu

Ratusz z zewnątrz oglądaliśmy już poprzednio z okna katedry, poniżej także widok z rynku.

Ratusz w Toruniu i pomnik Mikołaja Kopernika
Ratusz w Toruniu i pomnik Mikołaja Kopernika

Inne wnętrza ratusza poniżej.

Ratusz w Toruniu
Ratusz w Toruniu

Obok ratusza warto dokładnie obejrzeć Dwór Artusa wybudowany w końcu XIX wieku.

Dwór Artusa w Toruniu
Dwór Artusa w Toruniu

Bardzo ciekawą prezentację 3D o początkach Torunia zobaczymy w Domu Eskenów, gdzie przygotowano specjalną salę do tego celu, a na podłodze możemy odbyć dosłowną wędrówkę po ulicach starego Torunia.

Toruń
Toruń

Toruń to także zamek krzyżacki, a w zasadzie jego ruiny i tu też miłe zaskoczenie – obecnie ruiny to nie tylko zbiór cegieł, ale także uporządkowane i zagospodarowane podziemia

podziemia zamku krzyżackiego w Toruniu
podziemia zamku krzyżackiego w Toruniu

gdzie m.in. obejrzeć można miniaturę zamku.

Toruń - model zamku krzyżackiego
Toruń – model zamku krzyżackiego

A bardziej wrażliwi muszą przygotować się na dźwiękowe spotkania z zamieszkującymi tu multimedialnymi duchami. Otoczenie zamku też sprawia już bardzo dobre wrażenie.

ruiny zamku krzyżackiego w Toruniu
ruiny zamku krzyżackiego w Toruniu

Warto zatrzymać się w ogrodzie przed Muzeum Uniwersyteckim aby pomiędzy kolejnymi atrakcjami nieco odpocząć w uroczych okolicznościach natury.

ogródzie przed Muzeum Uniwersyteckim w Toruniu
ogródzie przed Muzeum Uniwersyteckim w Toruniu

Po drodze do kolejnych atrakcji miniemy gmach Collegium Maius toruńskiego uniwersytetu.

gmach Collegium Maius toruńskiego uniwersytetu
gmach Collegium Maius toruńskiego uniwersytetu

A tuż obok toruńskie Planetarium.

toruńskie Planetarium
toruńskie Planetarium

Nieco dalej okazały gmach Teatru Wilama Horzycy.

gmach teatru Wilama Horzycy
gmach teatru Wilama Horzycy

Ciekawie prezentuje się budynek zwany magiczną szafą Teatru „Baj Pomorski”.

magiczna szafa Teatru „Baj Pomorski”
magiczna szafa Teatru „Baj Pomorski”

Nie można ominąć budynku Krzywej Wieży wtopionej w mury obronne Torunia.

Krzywa Wieża w Toruniu
Krzywa Wieża w Toruniu

Jej nachylenie lepiej widać z wewnętrznej strony murów.

Krzywa Wieża w Toruniu
Krzywa Wieża w Toruniu

Okazale prezentuje się Pałac Dąmbskich.

Pałac Dąmbskich w Toruniu
Pałac Dąmbskich w Toruniu

Przedstawiliśmy tylko niektóre atrakcje Torunia, a tych w tym przepięknym mieście jest znacznie więcej. Ponownie okazało się, że do Torunia musimy powrócić i to zapewne nie jeden raz aby zobaczyć jego pominięte do tej pory przez nas ciekawe zakątki. Do czego i Państwa zachęcamy.

Krótki film z naszej ostatniej wizyty w Toruniu można zobaczyć poniżej:

Gorajec – piękna cerkiew i Folkowisko

Kiedy kilka lat temu byliśmy w województwie podkarpackim i odwiedzaliśmy wycieczkowo różne miejsca, między innymi te w których były jakieś interesujące zabytki, to jednym z miejsc które szczególnie zapamiętaliśmy był Gorajec.

Gorajec
Gorajec

Ta nieduża wieś założona została już w 1564 roku i początkowo nosiła nazwę Horajec. Kilka zdań na temat historii miejscowości przeczytać można w Wikipedii.

Nas urzekła swym ponadczasowym pięknem drewniana cerkiew – jeden z najstarszych zabytków tego typu w Polsce.

Gorajec
Gorajec

Została wzniesiona w 1586 roku jako cerkiew filialna parafii w Żukowie. Historię cerkwi można znaleźć na stronach Gorajca.

Gorajec
Gorajec

Cerkiew była użytkowana przez wyznawców prawosławia, grekokatolików a obecnie użytkowana jest przez katolików.

Gorajec
Gorajec

Cerkiew była wielokrotnie przebudowywana, ale w latach 90-tych XX wieku zastała przywrócona do pierwotnego wyglądu z XVI wieku.

Gorajec
Gorajec

Jednak cerkiew to tylko jedna z obecnych atrakcji Gorajca.

Społeczność Gorajca postanowiła kilka lat temu (http://www.roztocze-gorajec.com/f12_historia.html), że należy w tym miejscu organizować cykliczne spotkania miłośników kultury pogranicza, które obecnie znane są pod nazwą Folkowisko.

Gorajec - Folkowisko'2012
Gorajec – Folkowisko’2012

O programie tegorocznego Folkowiska, które odbędzie w dniach 13-15 lipca, można przeczytać na stronie: http://www.roztocze-gorajec.com/f12_program.html. Folkowisko ma także swoją stronę na Facebooku: http://www.facebook.com/folkowisko.eng oraz grupę: http://www.facebook.com/groups/146141612113244/, a dużo informacji znajdziecie też na stronie http://www.facebook.com/chutorgorajec.

Można też zobaczyć film promocyjny Folkowiska:

Jeśli jeszcze nie wiesz gdzie chcesz spędzić ten lipcowy weekend, to może propozycja Folkowiska’2012 zachęci Cię do przyjazdu w te piękne i gościnne strony.