Archiwa tagu: historia

Uratowane urokliwe Udrycze zachwycają i zachęcają do odwiedzin

Do Udrycz wybieraliśmy się już od dłuższego czasu. W tym roku zaplanowaliśmy długi kwietniowo-majowy weekend w okolicach Zamościa, a jednym z obowiązkowych punktów na naszej mapie zaplanowanych wycieczek były właśnie Udrycze, a ściślej Zespół dworsko-parkowy w miejscowości Udrycze Koniec. Aby łatwiej było Państwu odnaleźć to piękne miejsce poniżej zamieszczamy mapę Google:

Jak można przeczytać na stronie „Laur Konserwatorski 2018„: „Laury Konserwatorskie 2018 otrzymały  m.in.  Pani Krystyna Stańczyk i Pani Eliza Kopeć – za kompleksowy remont i konserwację dworu w założeniu dworsko-parkowym w Udryczach. „.

Zespół dworsko-parkowy w miejscowości Udrycze Koniec
Zespół dworsko-parkowy w miejscowości Udrycze Koniec

Ciekawa jest też historia ratowania tego obiektu – tu cytat ze strony dworu: „Zespół dworsko – parkowy w Udryczach należał przez 80 lat do Gminy. Przez blisko wiek nie był na bieżąco remontowany i konserwowany. W 1970 roku XVII-wieczna oficyna została wpisana do rejestru zabytków i w 1982 roku dołączono do rejestru zabytków pozostałe obiekty zespołu wraz z parkiem, w sumie objęto ochroną konserwatorską pow. 7,5 ha. Niestety fakt wpisania na listę zabytków nie zmienił niczego w sytuacji zespołu dworskiego w Udryczach. Nadal nie przeprowadzano żadnych poważnych prac remontowych czy konserwatorskich. Kiedy trafił w prywatne ręce w 2007 roku oficyna wchodząca w skład kompleksu była w stanie ruiny i groziła katastrofą budowlaną. Ten obiekt był w najgorszym stanie. Kaplica ariańska była w dużo lepszej kondycji ze względu na to, że do lat 80-tych XX wieku była użytkowana jako kościół parafialny. Dwór zgodnie z aktem zakupu miał funkcjonować do lipca 2010 roku jako szkoła podstawowa. Budynek przez lata ogrzewany, jest najmniej zawilgocony, wymaga jednak gruntownego remontu. Również park był zaniedbany – zarośnięte były prawie całkowicie główne aleje oraz zamulone było oczko wodne, cały teren porastały dzikie krzewy i chwasty. Dawny domek ogrodnika – zarządcy, opuszczony od kilku lat przez ostatnich mieszkańców nie nadawał się bez remontu do użytku.„. Zachęcamy do zajrzenia na cytowaną stronę i obejrzenia zdjęć przed i po remontach.

Przez około 10 lat mrówczą pracą doprowadzono cały kompleks do widocznego teraz na naszych zdjęciach kwitnącego stanu.

Zespół dworsko-parkowy w miejscowości Udrycze Koniec.

Powyżej na zdjęciu od lewej: oficyna, kaplica, dwór.
Po przybyciu na miejsce jego przyroda po prostu wciągnęła nas na długie chwile i wędrując po różnych zakątkach fotografowaliśmy i filmowaliśmy z zachwytem to co widzieliśmy podczas spaceru.  Poniżej zdjęcia kaplicy ariańskiej.

Zespół dworsko-parkowy w miejscowości Udrycze Koniec.
Zespół dworsko-parkowy w miejscowości Udrycze Koniec.
Zespół dworsko-parkowy w miejscowości Udrycze Koniec.

Przepiękny drzewostan, układ wodny pod wzgórzem to tylko niektóre elementy stwarzające niepowtarzalny wręcz klimat dla przebywania w tym miejscu.

Ze strony poświęconej Laurom konserwatorskim 2018 zacytujemy jeszcze fragment o ciekawej historii tego miejsca: „Właścicielami ziem udryckich były rodziny Udryckich, Kickich i Zawadzkich. Hrabianka Teresa Kicka była narzeczoną księcia Józefa Poniatowskiego. Po śmierci narzeczonego w bitwie pod Lipskiem w 1813 roku – zabroniła swoim poddanym płacenia podatków i korespondencji z władzami rosyjskimi.. Majątek Udrycz został zlicytowany. Następni właściciele Udrycz – Zawadzcy uczyli lokalną społeczność pisma, mowy i kultury polskiej. W latach 20. XX wieku rozparcelowali swój majątek wśród miejscowej ludności, a dwór wraz z parkiem o pow. ok. 7,5 ha sprzedali za niewielką kwotę na potrzeby szkoły powszechnej. „. Więcej o historii Udrycz można znaleźć np. na tej stronie, którą przy okazji polecamy jako przewodnik po wielu podobnych miejscach w Polsce.

Poniżej kilka ujęć parku i dworu.

Nie dziwi więc ocena konserwatorska: „Prace remontowe i konserwatorskie wykonano na bardzo dobrym poziomie technicznym i artystycznym. Wraz z właściwym stanem technicznym, do zabytku powrócił „duch” dworu ziemiańskiego, odczuwany w atmosferze miejsca. Oprócz dworu, właściciele wyremontowali i zaadaptowali XVII wieczną oficynę w sąsiedztwie dworu. Rozległy park został uporządkowany z uczytelnieniem historycznej kompozycji.

Ta atmosfera i duch dworu ziemiańskiego także na nas wywarły duże wrażenie. Zachęcamy więc Państwa do obowiązkowej wycieczki po urokliwych Udryczach, a najlepiej do spędzenia tu co najmniej kilku dni korzystając z oferowanej bazy noclegowej rozmieszczonej w kilku odrębnych budynkach  – patrz strona dworu: „Od 2016 r. proponujemy naszym gościom 5 przytulnych pokoi z łazienkami na poddaszu dworu udryckiego. Ponadto oferujemy apartament 2-osobowy usytuowany na parterze od strony południowo-wschodniej. Wszystkie apartamenty w oficynie posiadają bezpośrednie, osobne wejścia oraz własne tarasy z meblami ogrodowymi oraz grilem. Całkowicie samodzielny domek o powierzchni ok. 80 m2. Doskonale nadaje się dla rodziny z dziećmi lub grupy przyjaciół. Posiada dwie samodzielne sypialnie, salonik z kominkiem, wyposażoną kuchnię, łazienkę i wc.„.
Udrycze mogą być bardzo dobrą bazą wypadową do wycieczek po okolicach Zamościa, ale też do spokojnego wypoczynku na łonie przyrody.

Poniżej jeszcze kilka zdjęć z różnych zakątków wiosennych Udrycz.

Zapraszamy także na nasz kilkunastominutowy film ze spaceru po Udryczach.

 

Osada Jaćwiesko-Pruska – od pasji historycznej do nowej atrakcji turystycznej Podlasia

Kiedy w lecie’2017 odwiedziliśmy Osadę Jaćwiesko-Pruską (strona www: http://osada.prusaspira.org oraz http://punskas.pl/jotva) przy samym wejściu natknęliśmy się na sympatycznego gospodarza, pomysłodawcę i w dużej części wykonawcę swojego pomysłu na połączenie historii z wypoczynkiem. Od kilkunastu już lat Piotr Łukasiewicz (Petras Lukoševičius) konsekwentnie  przekształca swoje gospodarstwo rolne w miejsce, w którym możesz poznać własne korzenie dotykając bezpośrednio budowli i eksponatów, które stworzono aby przybliżyć ludzi do ich dawnej historii.

Oszkinie- Osada Jaćwiesko-Pruska
Oszkinie- Osada Jaćwiesko-Pruska

Na obszarze kilku hektarów stworzono różne zakątki i budowle pomiędzy którymi wędrujemy napotykając także obiekty kamienne przypominające o historii Jaćwingów i Prusów, którzy dawno temu zamieszkiwali te ziemie.

Oszkinie- Osada Jaćwiesko-Pruska
Oszkinie- Osada Jaćwiesko-Pruska

Powstały tu na podstawie wykopalisk archeologicznych m.in. drewniany pruski gród, miejsca związane z dawnymi wierzeniami i pogańskim kultem, rekonstrukcja dawnej wieży strażniczej, drewniana twierdza otoczona fosą,  a także bardziej rekreacyjny most nad stawem z trzema wiatami inspirowany stylem prusko-jaćwieskim.

Oszkinie- Osada Jaćwiesko-Pruska
Oszkinie- Osada Jaćwiesko-Pruska

Turyści znajdą tu miejsce do strzelania z łuku, rzucania oszczepem i siekierą, ale też miejsca noclegowe w drewnianych chatach czy na polach namiotowych.

Oszkinie- Osada Jaćwiesko-Pruska
Oszkinie- Osada Jaćwiesko-Pruska

Można więc zanurzyć się w historii dawnych mieszkańców, zobaczyć jak mogli mieszkać, podziwiać naturę z bliska, czy też uczestniczyć w dość często organizowanych tu imprezach.

Oszkinie- Osada Jaćwiesko-Pruska
Oszkinie- Osada Jaćwiesko-Pruska

Gospodarz tego miejsca czuje się po części Prusem i Jaćwingiem, stąd jego dążenie do całkowitego odbudowania w Oszkiniach trzynastowiecznej osady swoich przodków. Nie jest to jednak obiekt muzealny typu skansen. Dla twórcy tego miejsca ma on znaczenie szczególne, ze względu na historię dawnych Litwinów, ale patrząc na niektóre zakątki widać także fascynację kultem neopogańskim, który budzi coraz większe zainteresowanie –
patrz: https://opolczykpl.wordpress.com/2013/03/21/szykanowanie-pogan-rodzimowiercow-na-litwie/
oraz: https://www.religie.424.pl/wspolczesne-neopoganstwo-slowianskie,2805,article.html .

Oszkinie- Osada Jaćwiesko-Pruska
Oszkinie- Osada Jaćwiesko-Pruska

Dla nas miejsce to podczas wizyty w zwykłym dniu bez imprez stało się ciekawą chwilą spaceru wśród po części zalesionego terenu osady, miejscami specjalnie dostosowanego do potrzeb prowizorycznych jakby budowli tworzących jednak pewien swoisty i nieoczekiwany nastrój zadumy, tajemnic, bliższego spotkania z bardzo mało znaną historią tego regionu czy wreszcie z miejscami mocy, działającymi szczególnie silnie w czasie letniego przesilenia. Jak można przeczytać np. tu: „Moc ta jest tak duża, że co roku zdarzają się osoby, które w czasie Kupałnocki doznają uzdrowienia. Z resztą miejsca mocy działają na każdego, nie tylko na chorych. Do osady ściągają ludzie, którym nie wiedzie się w życiu. Według Petrasa już kilka godzin w miejscu mocy wystarczy, by nabrali siły i chęci do życia. Wydarzenia te jeszcze bardziej umacniają Petrasa w wierze, że osadę trzeba jak najszybciej ukończyć, by mogła pomóc większej grupie ludzi.”.

Oszkinie - Osada Jaćwiesko-Pruska
Oszkinie – Osada Jaćwiesko-Pruska

Będąc w tych okolicach na pewno warto przeznaczyć co najmniej kilka godzin na odwiedzenie Osady Jaćwiesko-Pruskiej. Warto też bliżej poznać historię Prusów – http://prusowie.pl i Jaćwingów – https://historiamniejznanaizapomniana.wordpress.com/2016/04/30/jacwingowie-waleczni-baltyjscy-wojownicy/. Można też zostać tu na dłużej korzystając z noclegów o spartańskich warunkach, przez co też mocniej poczuć jak żyli Prusowie i Jaćwingowie.

Oszkinie - Osada Jaćwiesko-Pruska
Oszkinie – Osada Jaćwiesko-Pruska

Więcej zdjęć można zobaczyć na naszej stronie albumowo-wyszukiwarkowej: http://tripsoverpoland.pl/index.php?s=2017-16.php#Oszkinie-Osada_Jacwiesko-Pruska .

Zapraszamy na nasz krótki film z tego miejsca:

Zachęcamy też do lektury innych materiałów o osadzie:

1-http://www.wspolczesna.pl/archiwum/art/5228640,w-gminie-punsk-powstanie-osada-jacwieskopruska,id,t.html

2-http://czasnawypoczynek.pl/Atrakcje,Puńsk,C005388,Osada+jaćwiesko-pruska

3-http://www.farmer.pl/biznes/przedsiebiorczosc/osada-jacwiesko-pruska-czyli-sposob-na-sukces,27284.html

4-http://www.radio.bialystok.pl/reportaz/index/id/124431

Dla chcących odwiedzić to miejsce jeszcze mapa Google:

Najpiękniej położone polskie zamki – Zamek w Krągu

Powojenna historia tego miejsca przypomina niestety historię wielu innych zabytków w Polsce – zacytujemy fragment ze strony zamku:
W marcu 1945 r. zamek został ostrzelany, spalony i zdewastowany. Okna, drzwi, schody, podłogi i wszelkie dobra materialne zostały rozgrabione przez szabrowników. W nienadających się do zamieszkania pomieszczeniach zadomowiły się nietoperze, których obecność budziła grozę. Zamek przeobraził się w ruinę. Z tych powodów budynek urzędowo przeznaczono do rozbiórki. Gwałtowne protesty konserwatora zabytków jak i apele mieszkańców gminy w pomorskiej prasie spowodowały działania kompetentnych władz. Zamek w Krągu i przyzamkowy kościół wpisane zostają do Rejestru Ochrony Zabytków. W roku 1953 przystąpiono do odbudowy zamku na podstawie posiadanej dokumentacji technicznej. Szczecińskie Przedsiębiorstwo Dróg i Mostów przejęło finansowanie i odrestaurowanie obiektu w celu przeznaczenia go na obiekt wczasowy. W wyniku reformy uwłaszczeniowej zamek został przejęty przez Gminę Polanów, która wystawiła w latach 90-tych zamek do przetargu.

Piękne położenie zamku pokazuje powyższa mapa – zamek znajduje się na brzegu Jeziora Zamkowego, a w niedalekiej odległości jest też kilka innych zbiorników wodnych.

Krąg'2015
Krąg’2015

Gdy odwiedziliśmy to miejsce 15 lat temu (zdjęcia dostępne są tu) wyglądało one nieco inaczej. Teraz zmiany w bezpośrednim otoczeniu pozytywnie nas zaskoczyły.

Krąg'2015
Krąg’2015

Historia samej budowli była bardzo dynamiczna od samego jej początku – na cytowanej powyżej stronie zamku można przeczytać, że:  „W 1414 roku pomiędzy dwoma jeziorami, powstał zamek gotycki. Z tego okresu pochodzą piwnice z trzema strzelnicami nadziemnymi we wschodniej ścianie zamku. Jak wszystkie budowle tego typu, Zamek był wielokrotnie rozbudowywany i przebudowywany, a ponieważ liczy już 500 lat, jego pierwotne formy mocno się zatarły.

Dzieje rozbudowy przedstawiały się następująco:

W XIV wieku część średniowieczna zamku znajdowała się w miejscu istniejących piwnic, w części południowo – wschodniej obiektu.

Około 1580 roku rozebrano zamek do fundamentów i przebudowano na zamek renesansowy o charakterze obronnym. Piwnice zaadaptowano, a od zachodu zbudowano nowy obiekt połączony ze starszym, ozdabiając go czterema basztami i attyką. Attyka upodabniała Zamek w Krągu do Zamku Książąt Pomorskich w Szczecinie, niestety została zburzona na korzyść kolejnego piętra. W XIX wieku powstało nowe skrzydło zwane neorenesansowym.

Krąg'2015
Krąg’2015

W połowie XVII w. zamek uległ dalszej przebudowie, stając się zamkiem renesansowym, tym razem, bez charakteru obronnego. Dobudowano ryzalit północny i likwidując attyki podwyższono korpus główny o jedno piętro.

Pod koniec XIX w. do bryły głównej zamku dobudowano 3-kondygnacyjne skrzydło zachodnie oraz dodatkowo dwa skrzydła jednokondygnacyjne, wydłużając w ten sposób obiekt liniowo. Dobudowano tarasy z ozdobnymi schodami. Postawiono ozdobny mur z bramę wjazdową od strony południowej zamku. Skrzydło północno – wschodnie wysunięto w kierunku jeziora. Obecnie zamek ma kształt odwróconej litery E, a elewacja wiernie odzwierciedla elewację XIX – wieczną.

Krąg'2015
Krąg’2015

Kilka zdjęć z wnętrz zamku w poniższej minigalerii:

Czytając opis zamku na stronie „Krąg Historie i legendy o Kwietnym Zamku” możemy się dowiedzieć m.in., że: „W przewodnikach z początku XX w. czytamy: w zamku jest tyle pomieszczeń, ile w roku tygodni i tyle okien, ile dni w roku. Już współcześni dodają, że liczba wejść równa jest liczbie miesięcy, a cztery wieże symbolizują cztery pory roku.”

Krąg'2015
Krąg’2015

Ciekawostki z historii zamku znajdziemy m.in. w artykule: „Podewils w Krągu” – np.:  „Ze względu na podłoże zamek powstawał na zapewniających mu stabilność dębowych palach. Nazwę zaś zawdzięcza kapitanowi Adamowi von Podewils, który otrzymał ten majątek w 1480 roku jako nagrodę za uratowanie życia księciu Bogusławowi X„.

Krąg'2015
Krąg’2015

Ciekawa jest też historia kościoła znajdującego się w pobliżu bramy wjazdowej do zamku – polecamy artykuł „PODEWILSI I KOŚCIÓŁ W KRĄGU” – poniżej nasze zdjęcie:

Krąg'2015
Krąg’2015

Legendę związaną z tym kościołem i jednym z członków Rodu von Podewils znajdziemy również na cytowanej już stronie z historią zamku.

Czytając fragment opisu z e strony „Krąg” – „Każdy kto chociaż raz był nad polskim wybrzeżem jest oczarowany jego pięknem. Wspaniałe krajobrazy i lecznicze morskie powietrze przyciągają w te rejony co roku tysiące turystów. Jednakże wybrzeże to nie tylko piękno natury, ale także cieszące oko, wyjątkowe zabytki. Jednym z takich właśnie zabytków w tym regionie jest Zamek rycerski z XV wieku. Przez ponad IV wieki należał on do walecznego rycerskiego rodu Podewils. Obecnie jest uważany za największy Zamek Wodny w Polsce i jeden z najciekawszych zabytków w całej Europie. Co więcej, tuż obok tego obiektu stoi renesansowo-barokowy kościół. Ta niewielka świątynia jest miejscem pochówku rodziny Podewils – za ołtarzem znajdują się sarkofagi Henryka i Adama von Podewils” i oglądając to piękne miejsce z bliska podczas krótkiej niestety wycieczki możemy zdecydowanie polecić to miejsce nie tylko jako cel przelotnych odwiedzin krajoznawczych, ale też na dłuższy wypoczynek.

Cieszymy się również bardzo, że Zamek Krąg został zachowany dla kolejnych pokoleń i jako uratowany obiekt zabytkowy mamy go już od jakiegoś czasu na naszej mapie dostępnej pod tym linkiem:
Uratowane obiekty zabytkowe w Polsce – mapa.

Zachęcamy też do obejrzenia naszego krótkiego filmu z tego miejsca: