Archiwa tagu: edukacja

Dąbrowa – Muzeum Ziemiaństwa, w którym możesz także przenocować lub łowić ryby

Obiekty, które dużym wysiłkiem udaje się przywrócić do świetności, a także do potrzebnej społecznie działalności kulturalnej, są nam szczególnie bliskie.

Dąbrowa'2017
Dąbrowa’2017

Muzeum Ziemiaństwa w Dąbrowie powstało m.in. dzięki wsparciu z budżetu województwa mazowieckiego w wysokości ponad 2 mln zł. Z najnowszej historii obiektu warto zacytować takie fragmenty: “W 2011 roku, gmina przekazała zespół dworsko-parkowy województwu mazowieckiemu z przeznaczeniem na cele statutowe Muzeum Regionalnemu w Siedlcach. Od 2011 roku obiekt był remontowany i przygotowywany do nowej funkcji. Równolegle trwały prace porządkowe na terenie parku. Po zakończeniu rewaloryzacji cały kompleks udostępniony został zwiedzającym.“. Prace przy obiekcie trwały ponad cztery lata.

Dąbrowa'2017
Dąbrowa’2017

Dla tych co planują tutaj przyjechać, aby te zmiany zobaczyć na własne oczy, przydatna może okazać się mapa:

Oczywiście największa i tytułowa atrakcja to Muzeum Ziemiaństwa. Co dokładnie zrobiono w tym obiekcie i w jego najbliższym otoczeniu opisano w artykule “Ruszyło Muzeum Ziemiaństwa w Dąbrowie“, z którego zaczerpniemy krótki cytat: “Stary dwór i oficynę poddano kapitalnemu remontowi i częściowej przebudowie. Zamiast nieużytkowego strychu dwór ma teraz poddasze z pokojami gościnnymi. Wymagało to wykonania nowego stropu, całkowicie nowej konstrukcji dachu i budowy nowych, betonowych schodów. Od podstaw został wykonany taras od strony parku. Pod budynkiem pojawiły się też piwnice, gdzie zlokalizowano zaplecze dla turystów: szatnię, toalety, kuchnię i pomieszczenia gospodarcze. Oczywiście, doszły do tego wszystkie niezbędne współczesne instalacje: c.o., elektryczna i alarmowa, oczyszczalnia ścieków itd.. W oficynie urządzono kasę biletową, sklep z pamiątkami, salę konferencyjną oraz pomieszczenia dla administracji i obsługi muzeum. “.

Dąbrowa'2017
Dąbrowa’2017

Jak na tego rodzaju obiekt bardzo nietypową atrakcją jest możliwość łowienia ryb w stawie, po którym też można popływać łódką lub wypocząć na jego brzegu. Jak napisano na stronie muzeum: “W 150-letnim parku znajduje się zarybiony staw z wyspą. Istnieje możliwość wynajęcia drewnianej wiosłowej łodzi.“. W połączeniu z możliwością skorzystania z noclegu na poddaszu muzeum daje to turyście wspaniałą możliwość spędzenia w tym miejscu dużo więcej czasu niż tylko tego przeznaczonego na zwiedzanie.

Dąbrowa'2017 - pokój na poddaszu
Dąbrowa’2017 – pokój na poddaszu

Poniżej kilka zdjęć z parku wokół muzeum:

W środku dworu – Muzeum Ziemiaństwa – w przeważającej części znajdują się: “zabytkowe wnętrza ziemiańskie przełomu XIX i XX wieku, takie jak: kancelaria dworska, pokój pani domu, sypialnia, salon, jadalnia, kuchnia i łazienka.“. Poniżej kilka naszych zdjęć z wnętrz:

Ten kameralny zespół muzealno-parkowy może być więc wspaniałą bazą wypadową do zwiedzania bliższych i dalszych okolic. Warto też zwrócić uwagę na dodatkowe usługi specjalne obiektu np.: “Muzeum Ziemiaństwa w Dąbrowie oferuje wynajem pomieszczeń na organizację konferencji, sympozjów, koncertów, odczytów, spotkań artystycznych i uroczystych bankietów. Do wynajęcia oferujemy cztery pomieszczenia: „małą” piwnicę, „dużą” piwnicę, jadalnię dworską oraz salkę konferencyjną.“. Ważną częścią działalności muzeum jest też edukacja – jak można przeczytać na kolejnej stronie: “Muzeum zaprasza dzieci i młodzież na lekcje muzealne, które odbywają się w pomieszczeniach muzeum oraz w parku. Będą oni mogli wzbogacić swoją wiedzę, odpocząć na łonie natury oraz pobiesiadować przy ognisku. W swojej ofercie muzeum posiada cztery tematy lekcji.“.

Parę dni temu dodaliśmy też Muzeum Ziemiaństwa w Dąbrowie do naszej mapy Uratowanych obiektów zabytkowych w Polsce.

Jeszcze małe uzupełnienie – cytat ze strony “Do dworu w Dąbrowie wróciło życie“:  “Muzealnicy chcą pokazać zwiedzającym nie tylko, jak ziemianie mieszkali, ale też jak żyli. Wybudowano dworską wędzarnię, gołębnik oraz sprowadzono z Przesmyk zabytkowy spichlerz. Duży park i ponad stuletni sad ze starymi odmianami drzew owocowych, okalający muzeum, uzupełniono nowymi nasadzeniami ponad 500 drzew i krzewów, które mogą być ciekawostką dla specjalistów od ogrodnictwa i sadownictwa. “.

Dąbrowa'2017
Dąbrowa’2017

Zachęcamy Państwa do odwiedzin tego pięknego miejsca i w uzupełnieniu zapraszamy także na nasz krótki film:

Edukacja i zrozumienie – recepta na skuteczną ochronę zabytków. Piękny dwór – Radonie.

W ostatnim numerze “Spotkań z Zabytkami” obecna Pani Minister MKiDN Małgorzata Omilanowska udzieliła wywiadu “Zrozumieć dziedzictwo” – cały wywiad dostępny jest tutaj.

Radonie'2014
Radonie’2014

Pośród kilku wątków poruszanych w tym wywiadzie my zwróciliśmy uwagę na te najbardziej związane z ochroną zabytków w naszym kraju.  Pierwszy z nich to ten odnoszący się do edukacji: “Doświadczenia innych krajów uczą, że niezależnie od wysiłków czynionych przez urzędy różnych szczebli i państwo, aby zachować dziedzictwo materialne, o tym, czy to się udaje, decydują w gruncie rzeczy ci, od których bezpośrednio te obiekty zależą. Są to więc albo ich właściciele, albo ich dzierżawcy, albo instytucje, ale także użytkownicy, bo jeżeli są to budowle publiczne, to także użytkownicy są tymi, którzy na bieżąco kontrolują stan zabytku, będąc jego gośćmi. I praca, którą widzimy przed sobą, to przede wszystkim praca na polu edukacji, czyli podnoszenia świadomości i wiedzy o tym, jak ważna jest ochrona zabytków i jakimi narzędziami można ją sprawować. Bardzo ważna jest także współpraca z tymi środowiskami, które są zainteresowane tematem, po to, aby potencjał społeczny i potrzebę ludzi angażowania się w sprawy ochrony zabytków wykorzystać do wspierania służb administracyjnych chociażby w takich aspektach, jak monitorowanie stanu obiektów. Proszę pamiętać, że często o tym, że źle się dzieje z jakimś zabytkiem, dowiadujemy się od ludzi. To oczywiste, bo przecież trudno sobie wyobrazić, że służby publiczne, które mają swoje ograniczenia (finansowe przede wszystkim), mogą pełnić funkcję omnipotentnego kontrolera prowadzącego monitoring stanu wszystkich zabytków w Polsce. To niewykonalne. Przez wzrost świadomości społecznej o potrzebie troski o nasze zabytki, patrzenie na ręce deweloperowi, który obiecał jedno, a robi drugie, jest szansa, że wspólnymi siłami uratujemy więcej.

Radonie'2014
Radonie’2014

Na naszych stronach pokazujemy od wielu lat przykłady zarówno te negatywne, jak i te pozytywne. I o tych drugich wolimy pisać bardziej, jako o rzeczywistych i konkretnych przypadkach, w których efekt ratowania jest wspaniale widoczny i po prostu cieszy oczy turystów. Dzisiaj pokazujemy zdjęcia z Radonii, dworu mającego to szczęście, że trafił w odpowiednie ręce. Na stronie dworu czytamy: “W 1998 roku, w książce o dworach powiatu grodziskiego pt. Domy i Ludzie, jej autor Marek Cabanowski stwierdza odnośnie radońskiego dworu: „Za każdą moją kolejną wizytą stopień dewastacji tej rezydencji był coraz większy. Dzisiaj okoliczni mieszkańcy wyłupują cegły ze ścian nośnych i rozbierają drewniane gonty na opał. Myślę, że obecne zniszczenia są nieodwracalne i pałacu nie da się już odbudować.”. 

Dwór w Radoniach – nazywany przez okolicznych pałacem, że względu na swoje wymiary – próbowano odbudować trzykrotnie: w 1971, 1981 i 2001 roku, i dopiero ta ostatnia próba kończy się sukcesem. W 2010 roku, po dziewięciu latach intensywnego remontu zrujnowany dwór powraca do swej dawnej świetności i nowi właściciele dostają pozwolenie na użytkowanie. Po raz pierwszy od 60-ciu lat budynek zaczyna ponownie funkcjonować jako dom rodzinny.

Warto zapoznać się z historią tego dworu, szczególnie powojenną, bo jest ona typowa dla wielu podobnych obiektów, które na mocy tzw. reformy rolnej zostały upaństwowione.

Dzięki uprzejmości obecnych właścicieli udało nam się obejrzeć ten obiekt i wykonać trochę fotografii i ujęć filmowych.

Radonie'2014
Radonie’2014

Piękna polska złota jesień uwypukla urodę tego miejsca. Rozumiemy też fascynację obecnych właścicieli dworu – jego otoczenie pozostało w ogromnej części zachowane bez zmian. Ukształtowanie terenu nie było zmieniane. Jedynie z trzech stawów nie wysechł dotąd jeden, ale to pozostawiono siłom natury. Dumą gospodarzy są piękne okazy dębów i jesionów, które jakimś niemalże cudem zostały pozostawione samym sobie i dzięki temu są teraz świadkiem historii tego miejsca i jego malowniczym dopełnieniem.

Radonie'2014
Radonie’2014

O parku napisano na stronie dworu tak: “Pomimo, iż przez ostatnie półwiecze park doświadczał jedynie działań destrukcyjnych człowieka, stanowi on w dalszym ciągu cenny zabytek, a pod pewnymi względami obiekt wręcz unikatowy. Obecnie rzadkością jest bowiem, by przy dworze, któremu udało się przetrwać ostatnie 60 lat, zachował się również tak liczny i w dobrym stanie drzewostan: w parku rośnie obecnie ponad 300 drzew i według inwentaryzacji przeprowadzonej w 2001 roku 13% stanowią drzewa o wymiarach predestynujących je do uznania za pomniki przyrody. Już uznanych za pomniki i oznaczonych tabliczkami jest w tej chwili 9 egzemplarzy: 6 jesionów, 2 dęby i jeden świerk wiciowy.”

Radonie'2014
Radonie’2014

A wracając do tytułu wpisu w tym miejscu zacytujemy drugi fragment wywiadu: “...bardzo ważne jest to, żeby ludzie, którzy są właścicielami czy zarządcami zabytkowych obiektów, mieli wewnętrzne przekonanie o sensowności i potrzebie ich ratowania.“. I dalej: “nikt nie ma wątpliwości co do tego, że dobrze traktowany zabytek jest motorem napędowym turystyki w danym regionie, więc ma także przełożenie ekonomiczne, poza wartościami uniwersalnymi, związanymi z ideą tożsamości narodowej czy ideą piękna.

W bardzo wielu obiektach, które odwiedzamy i które zostały przez obecnych właścicieli uratowane, takie zrozumienie roli zabytku i wewnętrzne przekonanie o sensowności i potrzebie jego ratowania jest widoczne bardzo mocno. Takiego zrozumienia życzymy wielu obiektom wciąż jeszcze czekającym na swoich ratowników… Ich zegar zatrzymał się gdzieś pomiędzy ludzką obojętnością a zapomnieniem.

Radonie'2014
Radonie’2014

W sumie ten wywiad nie wnosi niczego nowego do koncepcji działań związanych z ochroną naszego dziedzictwa. Pomijamy tu zamiar uporządkowania organizacji służ konserwatorskich i podporządkowania ich Generalnemu Konserwatorowi Zabytków – takie działania powinny być podjęte już dawno i skutecznie wdrożone. Pozytywne może być to, że obecna Pani Minister potwierdza kierunki działania jakie wyznaczają różne ministerialne programy i jakby nieśmiało w końcu chciała sięgnąć do doświadczeń innych krajów.  My proponowaliśmy nie tak dawno z grupą aktywnych Fanów zabytków dużo śmielsze sięganie do skutecznie działających wzorów zagranicznych – zachęcamy Panią Minister do zapoznania się z materiałami przesłanymi do MKiDN – odsyłamy do naszego wpisu na ten temat: PROPOZYCJE ZMIAN DO PROJEKTU KRAJOWEGO PROGRAMU OCHRONY ZABYTKÓW I OPIEKI NAD ZABYTKAMI NA LATA 2013-2016. W zakresie ochrony zabytków w Polsce zapewne nie trzeba wszystkich mechanizmów i koncepcji tworzyć od podstaw – bądźmy mądrzejsi mądrością innych narodów, które dawno z tymi problemami zderzyły się i skutecznie uporały. Weźmy z tych rozwiązań to co dla nas najlepsze jako gotowe do zastosowania mechanizmy. Nie traćmy czasu,  bo dla wielu zabytków go już nie starczy.

Radonie'2014
Radonie’2014

Zapraszamy także na nasz film z tego miejsca: