Archiwa kategorii: budownictwo drewniane, skanseny

budownictwo drewniane, skanseny

Wycieczkowe podsumowanie roku 2017

W roku 2017 wykonaliśmy zdjęcia w 56 miejscach: Augustów, Białystok, Bielsk Podlaski, Boćki, Bohoniki, Borysew – ZOO Safari, Brochów, Choroszcz, Czersk, Dąbrowa (mazowieckie), Dąbrowa Białostocka, Drohiczyn, Grabarka, Klejniki, Korczew, Koterka, Kruszyniany, Krynki, Leszno, Lipsk, Łosinka, Maćkowicze, Mała Wieś, Mielnik, Narew, Ogrody Biblioteki Uniwersytetu Warszawskiego, Ogrody Centrum Nauki Kopernik, Orla, Oszkinie – Osada Jaćwiesko-Pruska, Parcewo, Pasynki, Poddębice, Puchły, Puńsk, Rajgród, Różanystok, Sejny, Sochaczew – Ruiny Zamku Książąt Mazowieckich, Sokółka, Strugi, Studzieniczna, Supraśl, Suwałki, Sztabin, Szydłowiec, Trześcianka, Uniejów, Warszawa – Łazienki Królewskie, Warszawa – Ogród Krasińskich, Warszawa – Ogród Zoologiczny, Warszawa – Stare Miasto, Warszawa – Zamek Królewski, Wasilków, Wigry, Wilanów, Żelazowa Wola. Zdjęcia z tych miejsc można oglądać począwszy od podstrony: http://tripsoverpoland.pl/index.php?s=2017-0.php .
Wybrane zdjęcia z wycieczek w roku 2017 dostępne są w poniższej minigalerii:

Na naszej stronie albumowo-wyszukiwarkowej dostępnych jest aktualnie 70.155 zdjęć z 2111 miejsc w Polsce oraz 537 filmów.

32 filmy wykonane w roku 2017 możecie obejrzeć zbiorczo na poniższej liście odtwarzania:

lub na stronach ze zdjęciami począwszy od strony:
http://tripsoverpoland.pl/index.php?s=2017-0.php .

Zachęcamy do skorzystania z naszych zasobów przy planowaniu Państwa wycieczek po Polsce w nadchodzącym roku 2018 lub kolejnych.

Kolorowe zachęty do odwiedzin najchłodniejszego regionu w Polsce

Województwo podlaskie utworzono w 1999 roku. Jak można przeczytać w Wikipedii: “Województwo posiada fragmenty pierwotnej Puszczy Białowieskiej oraz unikatowe bagna w dolinie Biebrzy i rozlewiskami Narwi. Wyróżnikiem jest także wielokulturowość i wielowyznaniowość jego mieszkańców.“.

Na naszej mapie z tego regionu mamy dopiero 56 miejsc, więc jest to dla nas ciągle obszar do gruntowniejszego zwiedzenia. Poniżej niektóre obiekty zaznaczone na naszej uproszonej mapie-wyszukiwarce:

Województwo podlaskie
Województwo podlaskie

Jednak nawet taka dość pobieżna mapa atrakcji turystycznych, a szczególnie obiektów zabytkowych mamy nadzieję, że zachęci Państwa do odwiedzin tego bardzo ciekawego historycznie i przepięknego krajobrazowo regionu północno-wschodniej Polski.

W tym wpisie pokazujemy jedynie niewielką liczbę odwiedzonych przez nas do tej pory miejsc, ze szczególnym uwzględnieniem tytułowych kolorowych zachęt.

Pierwszym z nich jest Cerkiew Opieki Matki Bożej w Puchłach – jak można przeczytać w Wikipedii: “Pierwsza wzmianka o cerkwi prawosławnej we wsi Puchły pochodzi z 1578 (obecność duchowieństwa odnotowana w księdze poborowej). Jej powstanie wiąże się z legendą o objawieniu w XVI w. cudownej ikony Matki Boskiej Opiekuńczej. Pod lipą rosnącą na pagórku, na którym obecnie stoi cerkiew, zamieszkał stary człowiek cierpiący na obrzęk nóg. Modląc się pewnego dnia zauważył na wierzchołku drzewa obraz Matki Bożej i wkrótce jego choroba ustąpiła. Na pamiątkę tego wydarzenia miejsce to nazwano Puchły, od słowa opuchli, które w lokalnej gwarze oznaczało m.in. obrzęknięte kończyny.

Puchły
Puchły

Według innego przekazu, ikona objawiała się również pozostałym przy prawosławiu mieszkańcom miejscowości proszącym o obronę przed dziedzicem, który chciał zmusić swych poddanych do przejścia na grekokatolicyzm. Wkrótce ikona w cudowny sposób pojawiła się na lipie na znak wysłuchanych przez Matkę Bożą modlitw, zaś zły dziedzic zmarł. To najprawdopodobniej jego zjawa po dziś dzień błąka się w okolicy tzw. kryżyków czyli feralnego skrzyżowania leśnych dróg między Puchłami, Ciełuszkami, Pawłami, Dawidowiczami i Socami. Rozłożysta lipa zachowała się do czasów obecnych i wraz ze swoimi odrostami oraz dębami tworzą grupę 15 pomników przyrody.

Puchły
Puchły

Według niektórych badaczy sanktuarium w Puchłach powstało jeszcze przed XV wiekiem w celu osłabienia silnego kultu pogańskiego w sąsiedniej wsi Ciełuszki.

Puchły
Puchły

W 1754 huragan naruszył starą cerkiew. Ówczesny właściciel wsi, pułkownik Józef Wilczewski, ufundował w 1756 nową cerkiewkę. Spłonęła ona w 1771, a wraz z nią prawdopodobnie również ikona. Kolejną świątynię postawiono w 1798 – była to niewielka kaplica przeniesiona z nadnarwiańskiego uroczyska Cerkwisko pod Rybołami. Przebudowywana w 1852 (dodano drugi ołtarz pw. św. Grzegorza z Neocezarei) i 1864 (dobudowano narteks i dzwonnicę, wzniesiono kopułę nad ołtarzem, zbudowano nowy ikonostas z 14 ikonami zamówionymi w Moskwie, a wnętrze udekorowano arabeskami, została konsekrowana 3 listopada 1870. W 1873 zbudowano murowany parkan dookoła cerkwi. W okresie 1887–1895 proboszcz parafii prawosławnej w Puchłach ks. Flor Sosnowski był dyrektorem Seminarium Nauczycielskiego im. Świętych Cyryla i Metodego w uroczysku Stawok. W latach 1913–1918 wzniesiono obecną cerkiew. Zdewastowana została podczas II wojny światowej (w 1941 rozbito 3 kopuły, uszkodzono cały dach, częściowo ściany oraz liczne ikony wewnątrz świątyni). W latach 1961–1962 wewnątrz cerkwi napisane zostały nowe ikony przez Włodzimierza Wasilewicza, w następnych latach przeprowadzono zewnętrzny remont cerkwi, na posesji parafialnej wzniesiono budynek gospodarczy oraz odnowiono plebanię i dom psalmisty. Cerkiew została wpisana do rejestru zabytków 27 lutego 2003.

Puchły
Puchły

Informacje kontaktowe i historię obiektu można znaleźć także na tej stronie oraz na Facebooku. To co nas tu pozytywnie zdziwiło, to chęć udostępnienia do zwiedzania turystom tego obiektu, także do fotografowania i filmowania we wnętrzach, przez proboszcza parafii, który po zawiadomieniu telefonicznym w kilka minut pojawił się na miejscu. Dlatego też bardzo serdecznie dziękujemy proboszczowi za okazaną życzliwość i pokazanie nawet poddasza, skąd udało się wykonać chyba najpiękniejsze zdjęcia wnętrza.

Na poniższym zdjęciu z tablicy informacyjnej przed cerkwią jest skrócona historia tego miejsca.

Puchły - historia
Puchły – historia

Wszystkie zdjęcia można zobaczyć na naszej stronie albumowo-wyszukiwarkowej.

Poniżej przedstawiamy także nasz krótki film z tego miejsca:

Ciekawy artykuł o drewnianych cerkwiach Podlasia można znaleźć na tej stronie. A w Wikipedii jest też zbiorcza strona startowa na ten temat, na której jest aktualnie opisanych 71 obiektów.

Drugie bardzo kolorowe miejsce to Cerkiew Ikony Matki Bożej „Wszystkich Strapionych Radość” w Koterce. Z Wikipedii zacytujemy fragment związany z historią: “Powstanie cerkwi w Koterce, filialnej względem świątyni w Tokarach, nastąpiło w związku z objawieniem maryjnym, do którego miało dojść w dniu święta Trójcy Świętej w 1852. Matka Boża objawić się miała miejscowej chłopce Eufrozynie Iwaszczuk na uroczysku Koterka, gdzie kobieta zbierała szczaw, zamiast w dniu świątecznym udać się do cerkwi. Jak relacjonowała Iwaszczuk, Maryja oznajmiła, że święto zostało ustanowione, by w tym dniu modlono się w świątyni, a nie pracowano. Zapowiedziała także, że grzechy mieszkańców wsi zostaną ukarane morowym powietrzem. Nakazała Iwaszczuk udać się do proboszcza i polecić mu, by razem z parafianami modlił się o wybaczenie win. Proboszcz parafii w Tokarach Symon Budiłowicz ustawił w uroczysku krzyż. Miejsce to zaczęło przyciągać licznych pielgrzymów, nie tylko prawosławnych, pojawiły się relacje o cudownych uzdrowieniach.

Koterka
Koterka

Aby rozstrzygnąć, czy wydarzenia w Koterce były cudem w rozumieniu Cerkwi, przy eparchii wileńskiej i litewskiej w czerwcu 1852 powołana została specjalna komisja. We wrześniu tego samego roku uznała ona, że cud nie miał miejsca. Proboszcz parafii tokarskiej, który jeszcze przed wydaniem orzeczenia zachęcał do pielgrzymowania na uroczysko, został usunięty z placówki duszpasterskiej. Krzyż umieszczony w Koterce nakazano przenieść na miejscowy cmentarz prawosławny. Pielgrzymki jednak nie ustawały, nadal również miało dochodzić do uzdrowień. Przybywający do Tokar uważali za cudowne źródełko, które wybiło na miejscu, gdzie pierwotnie znajdował się krzyż[5]. Szczególnie liczni pielgrzymi przybywali do Tokar w czasie święta Trójcy Świętej. Z powodu negatywnej opinii eparchii wileńskiej i litewskiej na uroczysku nie odprawiano jednak nabożeństw, a prośby proboszczów, by wznieść tam kaplicę, były odrzucane.

Koterka
Koterka

Prestiż sanktuarium w Koterce wzrósł jeszcze w okresie międzywojennym, gdy na uroczystości w dniu Trójcy Świętej przybył do niego metropolita warszawski i całej Polski Dionizy. W kronice parafialnej z tego okresu zapisano kolejne przypadki uzdrowień. Większość świadectw o uzdrowieniach nie została jednak udokumentowana i wiedza o nich funkcjonuje jedynie w ustnej tradycji. Wierni przybywali do świątyni nie tylko w dniu Trójcy Świętej, ale i w święto patronalne. W 1948 świątynia w Koterce stała się świątynią parafialną, gdyż po ustaleniu granicy polsko-radzieckiej cerkiew św. Michała Archanioła w Tokarach znalazła się na obszarze Białoruskiej SRR[3], tam też znalazła się większość domów prawosławnych mieszkańców[5]. W nowej sytuacji politycznej niemożliwe stały się pielgrzymki wiernych z Białorusi. Dopiero w 1990 zorganizowana została uroczysta procesja z udziałem kilku tysięcy wiernych i 15 kapłanów z polskiej części Tokar do części białoruskiej. Cerkiew nadal pozostaje ważnym ośrodkiem pielgrzymkowym mimo spadku liczby mieszkańców w sąsiednich miejscowościach. Cerkiew została wpisana do rejestru zabytków 28 grudnia 1984.

Koterka
Koterka

Dzięki uprzejmości kapłana zaraz po mszy pozwolono nam na wykonanie zdjęć i ujęć filmowych, dlatego dziękujemy bardzo za miłe słowa przywitania i krótką rozmowę. Komplet zdjęć z Koterki można obejrzeć na naszej stronie albumowo-wyszukiwarkowej.

Zapraszamy także na nasz krótki film:

W tym miejscu zachęcamy do lektury bardzo ciekawego, choć niezbyt długiego, tekstu “objaśniającego” – “W cerkwi“.

Kolejnym kolorowym miejscem na Podlasiu, które polecamy turystom jest Cerkiew Narodzenia św. Jana Chrzciciela w Pasynkach.

Pasynki
Pasynki

Krótka notka z Wikipedii: “Świątynię zbudowano w 1891. Wzniesiona na planie krzyża, na kamiennej podmurówce, drewniana, o konstrukcji zrębowej, orientowana. Od frontu kruchta. Prezbiterium mniejsze od nawy, zamknięte trójbocznie, z dwiema bocznymi zakrystiami. Przy wszystkich wejściach (głównym i dwoma bocznymi) obszerne ganki z kopułkami. Nad kruchtą wieża (u dołu czworoboczna, wyżej ośmioboczna), zwieńczona ostrosłupowym blaszanym hełmem z kopułką. Wszystkie dachy cerkwi blaszane. Nad końcową częścią nawy bęben z ośmiobocznym dachem (o ściętych narożach), zwieńczonym wieżyczką z okazałym, baniastym hełmem. Nad pozostałą częścią nawy i prezbiterium dachy jednokalenicowe. Wnętrze ozdobione polichromiami wykonanymi w latach 90. XX w. Wokół cerkwi ogrodzenie (murowane, z metalowymi przęsłami) z 2000.
Świątynię gruntownie remontowano w latach 80. i 90. XX w.
Cerkiew została wpisana do rejestru zabytków 12 stycznia 1993.”.

Pasynki
Pasynki

Tu również zostaliśmy bardzo mile przyjęci przez kapłana opiekującego się cerkwią i na pytanie: “Czy można…?” zostaliśmy zachęceni do obejrzenia, wykonania zdjęć i ujęć filmowych, a także odbyliśmy dłuższą bardzo ciekawą rozmowę. Dlatego serdecznie dziękujemy za bardzo miłe i ciepłe przyjęcie.

Pasynki
Pasynki

Komplet zdjęć z tego miejsca można obejrzeć na naszej stronie albumowo-wyszukiwarkowej.

Zapraszamy także na nasz krótki film:

Kolejnym kolorowym miejscem jest Cerkiew św. Michała Archanioła w Trześciance.

Trześcianka
Trześcianka

Tu jednak “odbiliśmy” się od zamkniętych drzwi i braku kontaktu dla turystów, więc ujęcia są tylko z zewnątrz – więcej zdjęć na naszej stronie albumowo-wyszukiwarkowej.

Zapraszamy też na krótki film:

Na pewno warto odwiedzić takie miejsca jak Supraśl – poniżej dwa zdjęcia przedstawiające Monaster Zwiastowania Przenajświętszej Bogurodzicy i św. Jana Teologa w Supraślu:

Monaster Zwiastowania Przenajświętszej Bogurodzicy i św. Jana Teologa w Supraślu
Monaster Zwiastowania Przenajświętszej Bogurodzicy i św. Jana Teologa w Supraślu’2017
Monaster Zwiastowania Przenajświętszej Bogurodzicy i św. Jana Teologa w Supraślu
Monaster Zwiastowania Przenajświętszej Bogurodzicy i św. Jana Teologa w Supraślu’2003

Trzecie zdjęcie z wnętrza cerkwi zrobiliśmy zanim zorientowaliśmy się, że na otwartych drzwiach był mało widoczny zakaz fotografowania, o czym oczywiście przypomniała nam “obsługa”:

Monaster Zwiastowania Przenajświętszej Bogurodzicy i św. Jana Teologa w Supraślu'2017
Monaster Zwiastowania Przenajświętszej Bogurodzicy i św. Jana Teologa w Supraślu’2017

Staraliśmy się znaleźć kogoś, kto by nam wytłumaczył dlaczego w Supraślu powieszono taki zakaz fotografowania wnętrz cerkwi, ale kapłani zapytani na zewnątrz odsyłali nas enigmatycznie do władz zwierzchnich, których w parkujących na terenie limuzynach niestety nie odnaleźliśmy. Podobnie było też w Grabarce – zakaz i już. Więc oczywiście odwiedzić i Supraśl, i Grabarkę trzeba, ale raczej nie można tam liczyć na zdjęcia/filmy we wnętrzach. To jakby swego rodzaju “klątwa” rzucona na turystów przez tymczasowych zarządców tych miejsc, którzy chyba zapomnieli dzięki komu i dla kogo te miejsca powstały. Jak więc widzicie na powyższych kilku przykładach kapłanów przychylnych turystom, czy po prostu życzliwych ludziom znajdziecie o wiele szybciej w małych miejscowościach, mniej znanych i rzadziej odwiedzanych przez turystów, choć równie, a może i bardziej ciekawych i pięknych, niż w miejscach bardzo znanych, często odwiedzanych przez turystów, ale także skutecznie zablokowanych przed fotografowaniem i filmowaniem we wnętrzach.  I choć na remonty takich obiektów oprócz datków wiernych idą także pieniądze z funduszy krajowych, czy europejskich, to ciągle nie ustalono w nich czytelnych zasad dostępności  dla turystów, w tym także turystów fotografujących i filmujących. A przecież pieniądze te idą w celu zachowania/ratowania zabytków i zwiększenia tym samym ruchu turystycznego w danym regionie.

Poniżej dwa zdjęcia  Pałacu Buchholtzów w Supraślu:

Pałac Buchholtzów w Supraślu'2003
Pałac Buchholtzów w Supraślu’2003
Pałac Buchholtzów w Supraślu'2003
Pałac Buchholtzów w Supraślu’2003

Zapraszamy na krótki film z Supraśla:

W przeciwieństwie do Supraśla czy Grabarki bardzo mile wspominamy wyrozumiałość i ciepłe przyjęcie gospodarza Parafii Prawosławnej pw. św. Sofii Mądrości Bożej Hagia Sophia w Białymstoku.

Cerkiew pw. Mądrości Bożej Hagia Sophia w Białymstoku
Cerkiew pw. Mądrości Bożej Hagia Sophia w Białymstoku

Choć to jeszcze nie zabytek, jednak budowla w charakterze i funkcji analogiczna do wymienionych wcześniej, postawa opiekuna godna jest polecenia wszystkim czującym się gospodarzami (czasowymi administratorami) podobnych miejsc. Dlatego serdecznie dziękujemy za poświęcony nam czas i wyrozumiałość proboszczowi tej parafii.

Cerkiew pw. Mądrości Bożej Hagia Sophia w Białymstoku
Cerkiew pw. Mądrości Bożej Hagia Sophia w Białymstoku

Warto przeczytać o architektonicznej inspiracji tej budowli na tej stronie, z której zacytujemy mały fragment: “Inspiracją przy projektowaniu białostockiej cerkwi Hagia Sophia była konstantynopolitańska świątynia Hagia Sophia wybudowana za czasów Justyniana Wielkiego w VI wieku. Cerkiew na białostockim osiedlu Wygoda nie jest jednak pomniejszoną repliką bizantyńskiej świątyni. Według autora projektu białostockiej Hagia Sophia architekta Michała Bałasza kopie zazwyczaj wyglądają źle, gdyż nie uwzględniają kontekstu historycznego ani krajobrazowego. Teren, na którym miała powstać białostocka świątynia był otwarty, równinny, nieco wywyższony. Dlatego przyjęto, że będzie ona stanowiła jego zasadniczą dominantę. Zaprojektowano pięciokopułową świątynię, z wyraźnie dominującą centralną kopułą o rozpiętości 16 metrów. Do niej, na osi wschód-zachód, przylegają „ćwiartki kuli”, jedna nad częścią ołtarzową, natomiast druga nad balkonem dla chóru. 

Cerkiew pw. Mądrości Bożej Hagia Sophia w Białymstoku
Cerkiew pw. Mądrości Bożej Hagia Sophia w Białymstoku

Zastosowano bardzo interesujący architektoniczny zabieg, służący dobrej akustyce cerkwi. W absydzie zachodniej umieszczono kontrabsydę, czyli formę o przeciwstawnym kierunku łuku. Gwarantuje ona odpowiednie rozbicie ogniska fali głosowej i zapobiega powstawaniu zjawiska pogłosu, dudnienia lub echa. Zabieg sprawdził się w praktyce, a wnętrze cerkwi okazało się bardzo dobre również do nagrywania utworów muzyki cerkiewnej.“.

Galerię zdjęć z tego miejsca znajdziecie na naszej stronie albumowo-wyszukiwarkowej. Ujęcia filmowe z cerkwi dostępne są też w końcówce filmu z Białegostoku:

Kolejnym kolorowym i wielokulturowym miejscem na mapie województwa podlaskiego jest Tykocin.

Rynek i Kościół Świętej Trójcy w Tykocinie
Rynek i Kościół Świętej Trójcy w Tykocinie

W Wikipedii znajdziemy długą listę obiektów zabytkowych wartych zobaczenia w Tykocinie – “W Tykocinie znajduje się ponad 100 obiektów zabytkowych. Najstarszy zespół urbanistyczny historycznego Podlasia z zachowanym układem charakterystycznym dla miasteczka żydowskiego.
Jeden z największych przedwojennych ośrodków kultury żydowskiej w Polsce. Według rejestru zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa do rejestru zabytków nieruchomych wpisane są następujące obiekty:

  • teren części miasta, XV–XVIII (nr rej.: A-444 z 12.12.1956),
    • Duży Rynek – rozległy rynek z okresu lokacji miasta, przekształcony w po pożarze w 1656 roku w kompozycję barokową o trapezowatym kształcie, otoczony zabytkową, bogato zdobioną, niską zabudową sięgającą XVIII wieku; kramnice
    • Mały Rynek, niegdyś centrum dzielnicy żydowskiej, umiejscowiony w pobliżu synagogi z fragmentami arkadowego muru z bramami
  • zespół klasztorny bernardynów, wzniesiony w latach 1771–1790 z inicjatywy Jana Klemensa Branickiego, obecnie dom księży emerytów[16]:
    • kaplica pw. św. Elżbiety, 1771–1790, klasztor, 1771–1790, dzwonnica-brama z ogrodzeniem, pocz. XIX w., zabudowania gospodarcze: dom mieszkalny, ok. XVIII w. i stodoła z XIX w., dawny ogród i dziedziniec, 2 poł. XVIII–XIX;
  • zespół klasztorny misjonarzy (nr rej.: A-455 z 30.04.1958 i z 5.05.1958):
    • kościół par. pw. Świętej Trójcy – barokowy kościół oraz zespół klasztorny pomisjonarski fundacji J. K. Branickiego (1742–1749)
    • dawny klasztor i seminarium, obecnie plebania, 1741–1750, spichlerz, ul. 11 Listopada, II poł. XVIII w., brama, ul. 11 Listopada, II poł. XVIII w.;
  • synagoga „duża”barokowa, obecnie ‘Muzeum Kultury Żydowskiej, ul. Kozia 2, 1642 r., XVIII/XIX, po 1957 (nr rej.: A-457 z 24.01.1957),
  • synagoga „mała” -dom talmudyczny, obecnie Muzeum Kultury Żydowskiej oraz Restauracja z Kuchnią Żydowską, ul. Kozia 2, IV ćw. XVIII w., po 1970[17]
  • cmentarz rzym.-kat., par., ul. Zagumienna, 1795 r. (nr rej.: A-296 z 15.07.2010):
    • kaplica cmentarna pw. MB Bolesnej, 1901–95, kaplica grobowa Glogerów, 1885, grobowiec „katakumby”, 1841, ogrodzenie mur. z bramą, 1857, 1895,
  • cmentarz żydowski, ul. Holendry, 1522 r. (nr rej.: A-106 z 29.12.1984),
  • ruiny zamku króla Zygmunta II Augusta i pozostałości fortyfikacji ziemnych, sprzed roku 1469 (nr rej.: AK.180-175-8/37 z 02.1937, 2 z 20.02.1950),
  • alumnat wojskowy, pierwszy w Polsce dom żołnierzy-weteranów, z lat 1634–1638, obecnie dom wycieczkowy, ul. Poświętna 1, 1633–1645, poł. XVIII w.[18]
  • domy drewniane, pl. Czarnieckiego 2, 6, Dom Bagieńskich nr 10, 12, XVIII/XIX w. (nr rej.: A-463 A-464, A-186)
  • dawny szpital, ul. Jordyka/11 Listopada, z roku 1755 w południowo-wschodnim narożniku rynku (nr rej.: A-466 z 10.05.1958),
  • domy, ul. Kaczorowska 5/5a, 7, 9, 1798–1806, XVIII-XIX w. (nr rej.: A-474 do A-476 z 20.11.1958),
  • dom drewniany z ogrodem, ul. Klasztorna 2, II poł. XIX w. (nr rej.: A-500 z 30.12.1986)
  • dom, ul. Kozia 1, pocz. XIX w. (nr rej.: A-477 z 18.12.1958),
  • dom, ul. 11 Listopada 4, I poł. XIX w. (nr rej.: A-467 z 4.12.1974),
  • domy murowano-drewniane, ul. 11 Listopada 5, 11, pierwsza poł. XIX w. (nr rej.: A-468, A-470 z 4.12.1974),
  • dworek administratora, rezydencja ekonomiczna, murowany, wzniesiony w połowie XVIII w. z inicjatywy Jana K. Branickiego, ul. 11 Listopada 8, XVIII w.[19]
  • poczta, ul. 11 Listopada 36, po 1815 roku (nr rej.: A-471 z 11.08.1994),
  • domy, ul. Piłsudskiego 22, 23, 25, 27, 29, 31, 33, 35, z XVIII-XIX w. (nr rej.: A-480, A-482 do A-486, A-491, A-496)
  • domy, ul. Złota 2, 3, XVIII w.–XIX w. (nr rej.: A-497, A-498)
  • wiatrak koźlak, jeden z licznych na tych ziemiach wiatraków pozostawionych przez Holendrów, ul. Klasztorna, rok 1887 (nr rej.: A-499 z 24.01.1980),
  • pomnik Stefana Czarnieckiego z 1763 roku – szacowany na drugi po Kolumnie Zygmunta najstarszy pomnik świecki w Polsce, dzieło rzeźbiarza francuskiego Pierre de Coudray, wzniesiony z inicjatywy Jana Klemensa Branickiego, prawnuka Stefana Czarnieckiego, wykonana z piaskowca szydłowieckiego rzeźba dwumetrowej wysokości, umieszczona na cokole, przedstawia hetmana w stroju szlacheckim, ze złotą buławą w podniesionej ręce. Na cokole widnieją łacińskie inskrypcje z tekstem przywileju nadania starostwa tykocińskiego Stefanowi Czarnieckiemu. Usytuowany na środku placu postument został wyeksponowany w 1994 roku w wyniku działania trąby powietrznej, która wyrwała i połamała otaczające go drzewa (nr rej.: 19 z 12.05.1959, 217 z 21.10.1966),
  • most drogowy na rzece Narwi, stalowy, k. XIX w., pocz. XX w., 1955 (nr rej.: A-354 z 7.07.2011).“.

My pokażemy w tym wpisie tylko niektóre z tych miejsc – więcej można zobaczyć na naszej stronie albumowo-wyszukiwarkowej.

Ruiny zamku króla Zygmunta II Augusta i pozostałości fortyfikacji ziemnych, sprzed roku 1469
Ruiny zamku króla Zygmunta II Augusta i pozostałości fortyfikacji ziemnych, sprzed roku 1469
Ruiny zamku króla Zygmunta II Augusta i pozostałości fortyfikacji ziemnych, sprzed roku 1469
Ruiny zamku króla Zygmunta II Augusta i pozostałości fortyfikacji ziemnych, sprzed roku 1469
Kościół Świętej Trójcy w Tykocinie
Kościół Świętej Trójcy w Tykocinie
Wielka Synagoga w Tykocinie
Wielka Synagoga w Tykocinie
Wielka Synagoga w Tykocinie
Wielka Synagoga w Tykocinie

Zapraszamy na nasz krótki film z Tykocina:

Do bardzo kolorowych miejsc zaliczamy też Twierdzę Osowiec.  Zdjęcia z tego miejsca znajdziecie na naszej stronie albumowo-wyszukiwarkowej, a poniżej tylko kilka z nich:

Bunkry Twierdzy Osowiec
Bunkry Twierdzy Osowiec
Twierdza Osowiec
Twierdza Osowiec
Twierdza Osowiec
Twierdza Osowiec

Mamy nadzieję, że tych kilka miejsc pokazanych w tym wpisie zachęci Państwa do odwiedzin województwa podlaskiego w najbliższym czasie.

Z okazji zbliżającego się okresu świątecznego i coraz bliższego roku 2018 życzymy Państwu odkrywania samodzielnie wielu równie kolorowych i ciekawych miejsc w Polsce, niezależnie od tego czy są mniej czy bardziej chłodne.

32 piękne miejsca w Polsce w 17 kalendarzach na rok 2017

Mniej więcej co roku o tej porze przygotowujemy dla Fanów atrakcji turystycznych w Polsce nasze kalendarze do samodzielnego wydruku lub do wykorzystania jako np. tło na pulpitach komputerów. Na naszych stronach na Facebooku i Google Plus opublikowaliśmy już 16 kalendarzy z 16 różnych miejsc w Polsce. Poniżej prezentujemy je korzystając z odnośników do Google Plus – po kliknięciu na obrazek wyświetlony zostanie kalendarz w oryginalnych rozmiarach (A4). Natomiast pod słowem “mapa” obok nazwy miejscowości wstawiliśmy linki do lokalizacji tych miejsc, skąd też można dalej przejść do stron z większą ilością fotografii.

1. Grzęda Mirowsko-Bobolicka – mapa
powiększ

2. Olsztyn (śląskie) – mapa
powiększ

3. Inowłódz – mapa
powiększ

4. Jabłeczna – mapa
powiększ

5. Janowiec – mapa
powiększ

6. Kazimierz Dolny – mapa
powiększ

7. Kłóbka – mapa
powiększ

8. Lublin – skansen – mapa
powiększ

9. Lublin – mapa
powiększ

10. Opinogóra Górna – mapa
powiększ

11. Smoleń – mapa
powiększ

12. Zaborek – mapa
powiększ

13. Złoty Potok – mapa
powiększ

14. Sulejów – mapa
powiększ

15. Warszawa – Łazienki Królewskie – mapa
powiększ

16. Świdnica – mapa
powiększ

Dzisiaj opublikowaliśmy 17 wersję w rozdzielczości 4K/UHD z 16 pałacami/dworami:
17. Pałace/dwory
powiększ

W tej wersji, dla tych, którzy mogą mieć wątpliwości co to za miejsce poniżej wykaz kolejno wierszami od lewej do prawej:

1/1 Antonin – mapa

1/2 Starawieś – mapa

1/3 Krobielowice – mapa

1/4 Balice – mapa

2/1 Radzyń Podlaski – mapa

2/2 Janowice – mapa

2/3 Koszuty – mapa

2/4 Nieborów – mapa

3/1 Miłosław – mapa

3/2 Brynek – mapa

3/3 Kozłówka – mapa

3/4 Wojanów – mapa

4/1 Kielce – mapa

4/2 Moszna – mapa

4/3 Patrykozy – mapa

4/4 Opinogóra Górna – mapa

Jeśli w świątecznej „gorączce” zapomnieliście o kalendarzu na kolejny rok, to zachęcamy do przejrzenia naszych propozycji w tym zakresie i wybrania takiego, który szczególnie Państwu odpowiada.

Zachęcamy do zaplanowania swoich wakacji czy też wyjazdów weekendowych w jakimś ciekawym i pięknym miejscu w Polsce posiłkując się przedstawionymi powyżej propozycjami lub na podstawie udostępnianych przez nas zasobów.

I jeszcze małe uzupełnienie na prośbę jednego z użytkowników – Fanów Malborka:

18. Malbork – mapa
powiększ

 

Szachulcowy skarb Dolnego Śląska – Kościół Pokoju w Świdnicy

Kościół Pokoju w Świdnicy to w kolejności trzeci kościół, na którego budowę zezwolił cesarz Ferdynand III w dziedzicznych księstwach Habsburgów na Śląsku, na mocy porozumień traktatu westfalskiego, zawartego w 1648 i kończącego wojnę trzydziestoletnią.

Kościół Pokoju w Świdnicy
Kościół Pokoju w Świdnicy

Jak możemy przeczytać w Wikipedii: “budowa była ograniczona wieloma warunkami:
– kościół musiał być lokowany poza murami miasta, oddalony od nich – na odległość strzału armatniego,
– nie mógł mieć dzwonnicy,
– nie mógł posiadać szkoły parafialnej,
– nie mógł mieć bryły przypominającej kościół,
– musiał być zbudowany z materiałów nietrwałych (drewna, słomy, piasku, gliny),
– okres budowy nie mógł przekroczyć 1 roku.

Kamień węgielny pod budowę kościoła w Świdnicy położono 23 sierpnia 1656 roku. Autorem projektu był wrocławski mistrz budowlany Albrecht von Saebisch. Kościół zbudował świdnicki cieśla Andreas Kaemper.
Pierwsze nabożeństwo w nowym świdnickim kościele odprawiono 24 czerwca 1657 roku.“.

Kościół Pokoju w Świdnicy
Kościół Pokoju w Świdnicy

Pomimo tak istotnych ograniczeń powstały budowle, które pomimo użytych materiałów przetrwały stulecia (w Jaworze i Świdnicy) i jednocześnie pozwalały wszystkim pokoleniom zachwycać się kunsztem mistrzów ciesielskich, artystów malarzy, rzeźbiarzy oraz organmistrzów.

Kościół Pokoju w Świdnicy
Kościół Pokoju w Świdnicy

Jak można przeczytać w artykule “Kościół Pokoju naszą perłą na liście Unesco” – “Kościół wybu­do­wał Andreas Kaemper, świd­nicki cie­śla, zaś auto­rem pro­jektu był wro­cław­ski archi­tekt Albrecht von Saebisch. … Podziwiając wnę­trze świą­tyni nie można pomi­nąć cen­nych pod wzglę­dem arty­stycz­nym ele­men­tów. Należą do nich m. in. Ołtarz z 1752 roku, dzieło mistrza cie­siel­skiego Grunwaldu i Gottfrieda Augusta Hoffinana, ozdo­bione malo­wi­dłami świd­nic­kiego mala­rza Johanna Caspara Kolewe. Ambona, wspa­niałe dzieło wspo­mnia­nego już Gottfrieda Augusta Hoffinana z 1728 roku, zdo­biona jest wspa­nia­łymi relie­fami i rzeź­bio­nymi per­so­ni­fi­ka­cjami Wiary, Nadziei i Miłości. W zwień­cze­niu dostrzec można postać anioła oznaj­mia­ją­cego nadej­ście Sądu Ostatecznego. Uwagę przy­ciąga także jeden z pięk­niej­szych pro­spek­tów orga­no­wych na Dolnym Śląsku, zbu­do­wany w latach 1666–69 przez firmę Gottfrieda Klose z Brzegu.”

Kościół Pokoju w Świdnicy
Kościół Pokoju w Świdnicy

Poniżej na zdjęciu ambona wykonana przez  Gottfrieda Augusta Hoffinana:

Kościół Pokoju w Świdnicy
Kościół Pokoju w Świdnicy

Na poniższych zdjęciach pokazane zostały prze­piękne malo­wi­dła stro­powe ukoń­czone w 1696 roku, któ­rych auto­rami są dwaj świd­niccy mala­rze Chrystian Kolitschky oraz Chrystian Sussenbach.

W którą by się stronę nie spojrzało to wzrok przykuwają m.in:
“- empory na całej długości pokryte 78 tekstami wersetów biblijnych i 47 scenami alegorycznymi,
– obrazy malowane na deskach ilustrujące sens znajdujących się obok cytatów biblijnych,
– balustrady empor bogato zdobione rzeźbami i malowidłami
.”

Kościół Pokoju w Świdnicy
Kościół Pokoju w Świdnicy

Tak więc na w miarę dokładne obejrzenie tego obiektu, od 2001 roku wpisanego na listę światowego dziedzictwa UNESCO, trzeba przeznaczyć sporo czasu.

Kościół Pokoju w Świdnicy
Kościół Pokoju w Świdnicy

W zasadzie nie powinny nas też dziwić tego rodzaju próby “Chciał sprzedać kawałek Kościoła Pokoju“, bo nawet zużyte drewno z gontowego dachu dla niektórych może stanowić pokusę zrobienia szybkiego interesu dzięki szeroko znanej na świecie zabytkowej budowli ze Świdnicy. Ale odpowiednie służby wykazały się czujnością, bo jak napisano “oferowanie do sprzedaży czegokolwiek, co miałoby pochodzić z Kościoła Pokoju, jest niedopuszczalne“.

Kościół Pokoju w Świdnicy
Kościół Pokoju w Świdnicy

Na zdjęciu poniżej – loża rodziny Hochberg. Zbudowana została w roku 1698, w dowód wdzięcz­no­ści dla hra­biego Johanna Heinricha von Hochberg, fun­da­tora drewna, potrzeb­nego do budowy świą­tyni.

Kościół Pokoju w Świdnicy
Kościół Pokoju w Świdnicy

Zachęcamy do zapoznania się z historią budowli na stronie “Kościół Pokoju | PL > Historia“, z której warto przytoczyć końcowy fragment: “To fenomen, że mimo nietrwałych materiałów budynek stoi ponad 350 lat zadziwiając wytrzymałością konstrukcji. Renowację kościoła wsparli m.in.: Niemieckie Centrum Rzemiosła i Ochrony Zabytków w Fuldzie, Federalne Ministerstwo Badań i Technologii w Bonn, Federalna Fundacja Ochrony Środowiska w Osnabrück, Fundacja Współpracy Polsko-Niemieckiej, Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, EEA Grants i Norway Grants.”

Tak cenny obiekt musi być systematycznie konserwowany, więc cieszymy się, że na te prace znajdują się odpowiednie środki -“W ciągu dwóch najbliższych lat zostaną wykonane w Kościele Pokoju i na placu Pokoju prace za 14 milionów złotych. Konserwacją będą objęte duże organy w kościele wraz z emporą organową. Ten potężny romantyczny instrument wyposażony w zespół 60 głosów od ponad dziesięciu lat ze względu na stan techniczny nie jest używany. Dzięki dotacji będzie można przywrócić pierwotne, bardzo wysoko oceniane w przeszłości, walory muzyczne Kościoła Pokoju, a także wzbogacić ofertę muzyczną organizowanego corocznie Festiwalu Bachowskiego.”.

My w Świdnicy byliśmy dwukrotnie – w roku 2005 i 2010, ale czytając powyższe bardzo byśmy chcieli wrócić tu ponownie, aby np. posłuchać przywróconych do życia organów.

Zapraszamy także na nasz krótki film ze Świdnicy:

Informacje o możliwościach zwiedzania dostępne są tutaj.

Od gliny, piasku, drewna i słomy do wpisu na Listę UNESCO – Kościół Pokoju w Jaworze

Dzisiaj zapraszamy i zachęcamy do odwiedzin miejsca, które ze względu na duże znaczenie dla kultury i dziedzictwa ludzkości wpisano w 2001 roku na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO. My byliśmy jak dotąd w Kościele Pokoju w Jaworze dwukrotnie w roku 2006 i w 2011. I na pewno chcielibyśmy tam wrócić ponownie, mając na uwadze, że aktualnie trwa tam remont polichromii stropowych.

Kościół Pokoju w Jaworze'2006
Kościół Pokoju w Jaworze’2006

Krótką historię zacytujemy z Wikipedii: “Kościół Pokoju w Jaworze (niem. Friedenskirche) – drewniany kościół ewangelicki o konstrukcji szachulcowej, usytuowany w mieście Jawor, jest zabytkowym budynkiem sakralnym wybudowanym na mocy porozumień pokoju westfalskiego zawartego w 1648 i kończącego wojnę trzydziestoletnią. Został wybudowany w latach 1654–1655 według projektu Albrechta von Säbischa z zastosowaniem konstrukcji ryglowej. Budowla powstała z materiałów nietrwałych: drewna, słomy i gliny. Na uwagę zasługuje barokowe wyposażenie wnętrza: ołtarz, ambona i chrzcielnica. Po stronie północnej i południowej wzniesiono po cztery kondygnacje empor, których parapety zdobią obrazy ilustrujące Stary i Nowy Testamentoraz pejzaże z zamkami i tarcze heraldyczne. Wszystkie elementy konstrukcyjne pokrywają polichromie o motywach fantazyjnie zwiniętych wici roślinnych. Ten obiekt wyróżnia się na tle historii sztuki europejskiej II połowy XVII w. ze względu na swą unikatowość i wysokie walory artystyczne. Jest jednym z trzech tzw. Kościołów Pokoju wybudowanych po wojnie trzydziestoletniej i jednym z dwóch zachowanych do dziś (drugi w Świdnicy).“.

Kościół Pokoju w Jaworze'2006
Kościół Pokoju w Jaworze’2006

Dla lepszego wyobrażenia sobie jak powstawał kościół zachęcamy do obejrzenia filmu “Prezentacja historyczno – multimedialna Kościoła Pokoju w Jaworze” – “Prezentacja przedstawiająca dzieje ewangelickiego Kościoła Pokoju w Jaworze. Projekt wykonany został jako praca dyplomowa na Wydziale Artystycznym Akademii Humanistyczno-Ekonomicznej w Łodzi w roku akademickim 2010/2011 — pod kierunkiem dr Ewy Potockiej.“:

My zamieścimy w tym wpisie tylko niektóre zdjęcia z naszych pobytów  Jaworze, aby w dużym skrócie pokazać to co nas za każdym razem w tym obiekcie zachwyciło. Poniżej widok ogólny wnętrza.

Kościół Pokoju w Jaworze'2006
Kościół Pokoju w Jaworze’2006

I w zbliżeniach – nasza minigaleria:

Zachęcamy do skorzystania z dodatkowych źródeł wiedzy o Kościele Pokoju w Jaworze – szczególnie z artykułu “KOŚCIÓŁ POKOJU W JAWORZE – NIEGODNY DOMU BOŻEGO“, a także do obejrzenia panoramy na stronie: http://zieba.wroclaw.pl/jawor/jawor.html .

Poniżej także nasz film z roku 2011:

Od ruiny do perły Kujaw – Dwór Orpiszewskich w Kłóbce

Kiedy w zeszłym roku przeczytaliśmy o zakończeniu remontu i późniejszym otwarciu Dworu Orpiszewskich w Kłóbce, który jeszcze kilka lat wcześniej był w ruinie – patrz artykuł “Uratujemy Dwór w Kłóbce” – to postanowiliśmy, że przy pierwszej nadarzającej się okazji musimy to miejsce odwiedzić.

Kłóbka'2016
Kłóbka’2016

Warto wiedzieć, że Muzeum Ziemi Kujawskiej i Dobrzyńskiej we Włocławku zakupiło ze środków Województwa Kujawsko-Pomorskiego zespół dworsko-parkowy w Kłóbce po dwóch latach starań w 2010 roku. Jak czytamy w artykule “WŁOCŁAWSKIE MUZEUM KUPIŁO DWÓR W KŁÓBCE“: “Tym samym rozpoczął się proces tworzenia Muzeum Wsi Kujawskiej w Kłóbce. Koncepcja muzeum opiera się na wykorzystaniu istniejącego, niezwykle malowniczego położenia wsi określanej w literaturze XIX w mianem „Perły Kujaw”. Głównymi elementami spójnego układu przestrzennego będą istniejący, neogotycki kościół z l. 80 XIX w., dawna wieś, czyli Kujawsko-Dobrzynski Park Etnograficzny (otwarty w 1993 r.) oraz zespół dworsko-parkowy (ukształtowany w l. 1830-1884).

Przejęcie zespołu dworsko-parkowego było jedyną możliwością powiększenia terenu skansenu, który obejmował powierzchnię tylko 5 ha. W wyniku zakupu przylegających gruntów muzeum dysponuje obecnie terenem o powierzchni 13 ha, który zamyka się w granicach wytyczonych przez istniejący układ dróg lokalnych i las. Dodatkowo teren ten przecina głęboka dolina rzeki Lubienki z malowniczym zbiornikiem wodnym o pow. 0,5 ha.“.

Kłóbka'2016
Kłóbka’2016

Położenie całego parku etnograficznego najlepiej widać na mapach Google:

Z artykułu “Dwór Orpiszewskich w Kłóbce wspaniały, jak za dawnych lat” warto zacytować krótki fragment: “Położony w otoczeniu zabytkowego parku krajobrazowego dwór w Kłóbce był co najmniej trzecią rezydencją ulokowaną w tym miejscu i został wzniesiony ok. 1850 r. przez Lucjana Orpiszewskiego. W latach 1882-1884 z inicjatywy i środków Marii z Wodzińskich Orpiszewskiej do parterowego dworu zostało dobudowane poprzecznie skrzydło o cechach pałacowych.
W Polsce powojennej dwór miał różnych mieszkańców i właścicieli. Całkowicie opuszczony od 1988 roku ulegał dewastacji, aż popadł w ruinę. W 2010 r. włocławskie muzeum rozpoczęło proces rozbudowy parku etnograficznego w Kłóbce zakupując z środków województwa kujawsko-pomorskiego zespół dworsko-parkowy o pow. 7,5 ha. W 2012 r. przystąpiono do odbudowy dworu. Odtwarzając pierwotną formę dworu przywrócono krajobrazowi kulturowemu jego utracony element.“.

Kłóbka'2016
Kłóbka’2016

Nic dziwnego, że na otwarciu dworu były tłumy – zachęcamy do lektury relacji na stronie: “Tłumy gości na otwarciu dworu Orpiszewskich w Kłóbce – zdjęcia i wideo“. Z tej strony zacytujemy jeszcze fragment: “Remont obiektu był ogromnym wyzwaniem dla muzeum Ziemi Kujawskiej i Dobrzyńskiej, które dzięki tej inwestycji wzbogaciło swoją ofertę o obszar kultury ziemiańskiej, co stanowi doskonałe uzupełnienie parku etnograficznego w Kłóbce. Funkcje i wyposażenie poszczególnych pomieszczeń odtworzono zgodnie z przekazami historycznymi w tym informacjami od ostatnich przed wojną właścicieli dworu.“.

Kilka zdjęć z wnętrz dworu pokazujemy poniżej:

Zachęcamy do spaceru po całym parku etnograficznym – poniżej kilka zdjęć innych obiektów w Kłóbce:

Historię Kłóbki znajdziemy w Wikipedii.

My w Kłóbce byliśmy w maju, ale równie pięknie miejsce to będzie wyglądać w okresie polskiej złotej jesieni. Zachęcamy więc do zaplanowania wycieczki do Kłóbki, zapraszając równocześnie do obejrzenia naszego krótkiego filmu z tego miejsca:

Cała nasza relacja fotograficzna dostępna jest na stronie:
http://tripsoverpoland.pl/index.php?s=2016-7.php .

Zatrzymany w czasie krajobraz polskiej wsi – Uroczysko Zaborek

Dzisiaj pokażemy i napiszemy parę słów o miejscu, w którym jakby zatrzymał się czas, a krajobraz zachwyca formą i kolorem.

Uroczysko Zaborek
Uroczysko Zaborek

Tym miejscem jest położone na obrzeżu Janowa Podlaskiego Uroczysko Zaborek.

Zajrzeliśmy tu tylko na chwilkę, choć to chwilka rozciągnęła się do ponad godziny i w sumie żałujemy, że nie mogliśmy tu spędzić dużo więcej czasu.

Uroczysko to jakby zaadaptowana na cele wypoczynkowe część wsi, w której w bardzo przemyślany sposób połączono współczesne wymogi w zakresie zakwaterowania turystów i walory krajobrazowe siedlisk wiejskich rozrzuconych wśród pól, łąk i lasów.

Uroczysko Zaborek
Uroczysko Zaborek

Spacerując po rozległym terenie chłonęliśmy te niezwykłe dla mieszczuchów widoki, które były szczególnie piękne gdyż poranna słoneczna pogoda po wieczornej burzy i ulewie z poprzedniego dnia dodawała niesamowitych kolorów wszystkim zakątkom.

Uroczysko Zaborek - Bielony Dworek z 1844
Uroczysko Zaborek – Bielony Dworek z 1844

Mapę tego miejsca i szczegółowy opis wszystkich obiektów znajdziecie na stronie uroczyska. My pokażemy je tak jak je zobaczyliśmy porankiem nie tak dawno temu.

Uroczysko Zaborek
Uroczysko Zaborek

Na terenie uroczyska znajdziemy takie budowle jak: Stara Plebania z 1880 roku, Bielony Dworek z 1844,  XIX-wieczny zdesakralizowany Kościółek,  chata szlachty zaściankowej z 1862, Wiatrak „Koźlak”. A Leśniczówka – jest jednym z trzech (obok Starego Spichlerza i Wozowni) oryginalnych budynków znajdujących się na terenie posiadłości przed założeniem pensjonatu.

Uroczysko Zaborek - Leśniczówka
Uroczysko Zaborek – Leśniczówka

Bardzo nam się podobało rozplanowanie położenia poszczególnych budynków w odległości przynajmniej kilkudziesięciu, a częściej kilkuset metrów od innych obiektów. Stawarza to bardzo dobre warunki do niezależnego organizowania wypoczynku lub różnorodnych imprez, które nie zakłócają się wzajemnie.

Uroczysko Zaborek - Stara Plebania
Uroczysko Zaborek – Stara Plebania

Ze starej plebanii dochodzimy do większego zbiornika wodnego ze “stylowym” drewnianym molo:

Uroczysko Zaborek - molo
Uroczysko Zaborek – molo

Zbiornik wodny jest pięknie wtopiony w otoczenie, jednak nam zabrakło trochę szerszego dostępu do wody.

Uroczysko Zaborek - zbiornik wodny
Uroczysko Zaborek – zbiornik wodny

Po drugie stronie Starej Plebanii znajduje się budynek drewnianego kościółka.

Uroczysko Zaborek
Uroczysko Zaborek

A tuż obok uroczy ogród.

Uroczysko Zaborek - ogród
Uroczysko Zaborek – ogród

Z kolei w pobliżu Bielonego Dworku znajduje się chata szlachty zaściankowej z 1862.

Uroczysko Zaborek - chata szlachty zaściankowej z 1862
Uroczysko Zaborek – chata szlachty zaściankowej z 1862

Najlepiej nastrój i charakter tego miejsca oddaje jednak nasz krótki film:

Zachęcamy też do lektury artykułu: “Postawili na turystykę i – nie zawiedli się“. Polecamy szczegółowy opis obiektów Zaborka, którego autorką jest Halina Landecka, dostępny w pliku pdf tutaj.