Wszystkie wpisy, których autorem jest Marek i Ewa Wojciechowscy

10 kolejnych zabytków nieruchomych o szczególnym znaczeniu dla kultury naszego kraju uznanych za Pomniki Historii

W dniu wczorajszym (20.04.2018) liczba Pomników Historii w Polsce powiększyła się o 10 kolejnych obiektów i sumarycznie mamy ich już 91. Szczegóły oficjalnej uroczystości można znaleźć na stronie NID. Kompletna lista Pomników Historii dostępna jest tutaj, a także na końcu tego wpisu..

Ponieważ zbliża się długi weekend kwietniowo-majowy, który dla wielu z Państwa może być wspaniałą okazją do odwiedzenia i poznania zarówno nowych Pomników Historii, jak i wielu innych ciekawych miejsc w Polsce, to w tym wpisie pokażemy choćby skrótowo tych 10 obiektów, bo akurat we wszystkich tych miejscach już kiedyś byliśmy.

  1. Koszuty – zespół dworsko-parkowy (woj. wielkopolskie)
    Koszuty – zespół dworsko-parkowy
    Koszuty – zespół dworsko-parkowy


    Zapraszamy też do obejrzenia naszego krótkiego filmu:

  2. Krasiczyn – zespół zamkowo-parkowy (woj. podkarpackie)
    Krasiczyn – zespół zamkowo-parkowy
    Krasiczyn – zespół zamkowo-parkowy

    Zapraszamy też do obejrzenia naszego krótkiego filmu:

3. Kwidzyn – zespół katedralno-zamkowy (woj. pomorskie)

Kwidzyn – zespół katedralno-zamkowy
Kwidzyn – zespół katedralno-zamkowy

Zapraszamy też do obejrzenia naszego krótkiego filmu:

4. Lidzbark Warmiński – zamek biskupów warmińskich (woj. warmińsko-mazurskie)

Lidzbark Warmiński – zamek biskupów warmińskich
Lidzbark Warmiński – zamek biskupów warmińskich

Zapraszamy też do obejrzenia naszego krótkiego filmu:

5. Płock – Wzgórze Tumskie (woj. mazowieckie)

Płock – Wzgórze Tumskie
Płock – Wzgórze Tumskie

6. Rogalin – zespół pałacowy z ogrodem i parkiem (woj. wielkopolskie)

Rogalin – zespół pałacowy z ogrodem i parkiem
Rogalin – zespół pałacowy z ogrodem i parkiem

Zapraszamy też do obejrzenia naszego krótkiego filmu:

7. Strzelno – zespół dawnego klasztoru Norbertanek (woj. kujawsko-pomorskie)

Strzelno – zespół dawnego klasztoru Norbertanek
Strzelno – zespół dawnego klasztoru Norbertanek

8. Święta Lipka – sanktuarium pielgrzymkowe (woj. warmińsko-mazurskie)

Święta Lipka – sanktuarium pielgrzymkowe
Święta Lipka – sanktuarium pielgrzymkowe

Zapraszamy też do obejrzenia naszego krótkiego filmu:

9. Ujazd – ruiny zamku Krzyżtopór (woj. świętokrzyskie)

Ujazd – ruiny zamku Krzyżtopór
Ujazd – ruiny zamku Krzyżtopór

Zapraszamy też do obejrzenia naszego krótkiego filmu:

10. Gdańsk – Twierdza Wisłoujście (woj. pomorskie)

Gdańsk – Twierdza Wisłoujście
Gdańsk – Twierdza Wisłoujście

Kompletna lista Pomników Historii poniżej (zaczerpnięta ze strony NID):

1.Biskupin – rezerwat archeologiczny
2.Bochnia – kopalnia soli
3.Bohoniki i Kruszyniany – meczety i mizary
4.Chełmno – stare miasto
5.Ciechocinek – Zespół tężni i warzelni soli wraz z parkami Tężniowym i Zdrojowym
6.Częstochowa – Jasna Góra, zespół klasztoru oo. paulinów
7.Duszniki Zdrój – młyn papierniczy
8.Frombork – zespół katedralny
9.Gdańsk – miasto w zasięgu obwarowań z XVII wieku
10.Gdańsk – pole bitwy na Westerplatte
11.Gdańsk – Twierdza Wisłoujście
12.Gdańsk – Zespół pocystersko-katedralny w Gdańsku Oliwie
13.Gdynia – historyczny układ urbanistyczny śródmieścia
14.Gliwice – radiostacja
15.Gniezno – katedra pw. Wniebowzięcia NMP i św. Wojciecha
16.Gostyń – Głogówko zespół klasztorny Kongregacji Oratorium św. Filipa Neri
17.Gościkowo-Paradyż – Pocysterski zespół klasztorny
18.Góra Św. Anny – komponowany krajobraz kulturowo-przyrodniczy
19.Grudziądz – Zespół zabytkowych spichlerzy wraz z panoramą od strony Wisły
20.Grunwald – Pole Bitwy
21.Janów Podlaski – Stadnina koni
22.Jawor – kościół ewangelicko-augsburski pw. Ducha Świętego zwany kościołem Pokoju
23.Kalwaria Zebrzydowska – krajobrazowy zespół manierystycznego parku pielgrzymkowego
24.Kamień Pomorski – zespół katedralny
25.Kanał Augustowski – droga wodna
26.Kanał Elbląski
27.Katowice – Gmach Województwa i Sejmu Śląskiego oraz zespół katedralny
28.Katowice – osiedle robotnicze Nikiszowiec
29.Kazimierz Dolny
30.Kielce – Dawny pałac biskupów i katedra
31.Klępsk – kościół pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny
32.Kołbacz – założenie dawnego klasztoru cystersów
33.Koszuty – zespół dworsko-parkowy
34.Kotlina Jeleniogórska – pałace i parki krajobrazowe Kotliny Jeleniogórskiej
35.Kozłówka – zespół pałacowo-parkowy
36.Kórnik – zespół zamkowo-parkowy wraz z kościołem parafialnym – nekropolią właścicieli
37.Kraków – historyczny zespół miasta
38.Kraków- Kopiec Kościuszki z otoczeniem
39.Krasiczyn – zespół zamkowo-parkowy
40.Krzemionki k. Ostrowca Świętokrzyskiego – kopalnie krzemienia z okresu neolitu
41.Krzeszów – zespół dawnego opactwa cystersów
42.Kwidzyn – zespół katedralno-zamkowy
43.Ląd – zespół dawnego opactwa cysterskiego w Lądzie nad Wartą
44.Legnickie Pole – pobenedyktyński zespół klasztorny
45.Leżajsk – zespół klasztorny oo. bernardynów
46.Lidzbark Warmiński – zamek biskupów warmińskich
47.Lubiń – zespół opactwa benedyktynów
48.Lublin – historyczny zespół architektoniczno-urbanistyczny
49.Łańcut – zespół zamkowo-parkowy
50.Łęknica – Park Mużakowski, park w stylu krajobrazowym
51.Łódź – wielokulturowy krajobraz miasta przemysłowego
52.Łowicz – Bazylika Katedralna (dawna Kolegiata Prymasowska) pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny
53.Malbork – zespół zamku krzyżackiego
54.Nieborów i Arkadia – Zespół pałacowo ogrodowy i ogród sentymentalno-romantyczny
55.Nysa – zespół kościoła farnego pod wezwaniem św. Jakuba Starszego Apostoła i św. Agnieszki Dziewicy i Męczennicy
56.Ostrów Lednicki
57.Ozimek – żelazny łańcuchowy most wiszący na rzece Mała Panew
58.Paczków – zespół staromiejski ze średniowiecznym systemem fortyfikacji
59.Pelplin – zespół pocystersko-katedralny
60.Płock – Wzgórze Tumskie
61.Poznań – historyczny zespół miasta
62.Racławice – teren historycznej Bitwy Racławickiej
63.Radruż – Zespół cerkiewny
64.Rogalin – zespół pałacowy z ogrodem i parkiem
65.Rydzyna – założenie rezydencjonalno-urbanistyczne
66.Sandomierz – Historyczny zespół architektoniczno-krajobrazowy
67.Srebrna Góra – Twierdza Srebrnogórska, nowożytna warownia górska z XVIII wieku
68.Stargard – zespół kościoła pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny Królowej Świata oraz średniowieczne mury obronne miasta
69.Strzegom – kościół pod wezwaniem św. św. Apostołów Piotra i Pawła
70.Strzelno – zespół dawnego klasztoru Norbertanek
71.Sulejów – zespół opactwa cystersów
72.Świdnica – katedra pw. św. Stanisława Biskupa i Męczennika i św. Wacława Męczennika
73.Świdnica – zespół kościoła ewangelicko-augsburskiego pw. Świętej Trójcy
74.Święta Lipka – sanktuarium pielgrzymkowe
75.Święty Krzyż – pobenedyktyński zespół klasztorny oraz przedchrześcijańskie obwałowania kamienne na Łysej Górze
76.Szalowa – kościół parafialny św. Michała Archanioła
77.Tarnowskie Góry – podziemia zabytkowej kopalni rud srebronośnych oraz sztolni „Czarnego Pstrąga”
78.Toruń – Stare i Nowe Miasto
79.Trzebnica – zespół dawnego opactwa cysterek
80.Tyniec – zespół opactwa benedyktynów
81.Ujazd – ruiny zamku Krzyżtopór
82.Wąchock – zespół opactwa cystersów
83.Warszawa – historyczny zespół miasta z Traktem Królewskim i Wilanowem
84.Warszawa – Zespół Stacji Filtrów Williama Lindleya
85.Warszawa – zespół zabytkowych cmentarzy wyznaniowych na Powązkach
86.Wieliczka – kopalnia soli
87.Wrocław – zespół historycznego centrum
88.Wrocław – Hala Stulecia
89.Zamość – historyczny zespół miasta w zasięgu obwarowań XIX wieku
90.Żagań – poaugustiański zespół klasztorny
91.Żyrardów – XIX-wieczna Osada Fabryczna

Zachęcamy także do odwiedzin wielu innych miejsc, które opisywaliśmy na naszym blogu m.in. we wpisach:
– GDZIE NA WEEKEND? A MOŻE NA DŁUŻSZY WYPAD LUB CAŁY URLOP? i jego drugiej części:
– GDZIE NA WEEKEND? A MOŻE NA DŁUŻSZY WYPAD LUB CAŁY URLOP? – CZĘŚĆ DRUGA 01.2017

Ze względu na 100 rocznicę odzyskania niepodległości, którą będziemy obchodzić w roku 2018, zachęcamy też do lektury naszego wpisu: 11.11 – TURYSTYCZNA DUMA I NIEDOSYT.

Zagadkowo-zachęcające życzenia świąteczne, także na nowy sezon turystyczny

W tym roku postanowiliśmy złożyć Państwu życzenia z okazji zbliżających się Świąt Wielkanocnych w nieco inny sposób.

Ponieważ mamy rok 2018, to na 18 kolejnych fotografiach zamieściliśmy teksty życzeń, zachęcając jednocześnie Państwa do odgadnięcia miejsc, z których te fotografie pochodzą. I żeby nie było łatwo, to na niektórych fotografiach są dwa różne miejsca.

Wszystkie fotografie możecie Państwo odnaleźć na naszej wyszukiwarkowo-albumowej stronie: http://tripsoverpoland.pl.

Poniżej kolejne grafiki zawierające po 2 fotografie:

1.

Wielkanoc 1
Wielkanoc 1

2.

Wielkanoc 2
Wielkanoc 2

3.

Wielkanoc 3
Wielkanoc 3

4.

Wielkanoc 4
Wielkanoc 4

5.

Wielkanoc 5
Wielkanoc 5

6.

Wielkanoc 6
Wielkanoc 6

7.

Wielkanoc 7
Wielkanoc 7

8.

Wielkanoc 8
Wielkanoc 8

9.

Wielkanoc 9
Wielkanoc 9

10.

Wielkanoc 10
Wielkanoc 10

11.

Wielkanoc 11
Wielkanoc 11

12.

Wielkanoc 12
Wielkanoc 12

13.

Wielkanoc 13
Wielkanoc 13

14.

Wielkanoc 14
Wielkanoc 14

15.

Wielkanoc 15
Wielkanoc 15

16.

Wielkanoc 16
Wielkanoc 16

17.

Wielkanoc 17
Wielkanoc 17

18.

Wielkanoc 18
Wielkanoc 18

Mamy nadzieję, że powyższe zagadki będą dla Państwa łatwe do odgadnięcia, i że zachęcą Państwa do odwiedzin tych miejsc.

 

Trzykrotnie większy od krakowskiego Wawelu kompleks w Lubiążu – zmiana właściciela i co dalej?

Jak można przeczytać w artykule z 28.02.2018 „Perła na nowo odkrywana„: „W Dolnośląskim Urzędzie Wojewódzkim podpisany został dziś list intencyjny o rozpoczęciu działań zmierzających do nieodpłatnego przekazania na rzecz Skarbu Państwa całego kompleksu pocysterskiego znajdującego się obecnie pod opieką fundacji „Lubiąż”. … Wojewoda Dolnośląski powołał też zespół roboczy, który zajmie się dalszymi pracami związanymi z przejęciem zabytku. W skład zespołu weszli: przedstawiciele Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Dolnośląskiego Urzędu Wojewódzkiego, Wojewódzki Dolnośląski Konserwator Zabytków i Dyrektor Muzeum Narodowego we Wrocławiu. Pierwsze posiedzenie zespołu zaplanowano na 14 marca.”

Lubiąż'2010
Lubiąż’2010

Warto też zdawać sobie sprawę z wielkości lubiąskiego kompleksu i jego bardzo ciekawej historii. Zacytujemy więc fragmenty opisu z Wikipedii: „Opactwo cystersów w Lubiążu – cysterski zespół klasztorny w Lubiążu, jeden z największych zabytków tej klasy w Europie, będący jednocześnie największym opactwem cysterskim na świecie. Opactwo to nazywane jest arcydziełem śląskiego baroku. Zespół klasztorny jest drugim co do wielkości obiektem sakralnym na świecie (pierwszym jest kompleks pałacowo-klasztorny Eskurial w Hiszpanii). Powierzchnia dachów zajmuje ok. 2,5 ha, a długość fasady wynosi 223 metry i jest to najdłuższa fasada barokowa w Europie. Posiada ponad 600 okien.

W skład zespołu klasztornego wchodzą:

krypcie pod gotycką bazyliką znajdują się nagrobki Piastów Śląskich (m.in. Bolesława Wysokiego) oraz mumie opatów cysterskich i zakonników. Do dziś w dobrym stanie zachowało się 98 mumii.„.

Lubiąż'2010
Lubiąż’2010

223-metrową fasadę trudno się fotografuje – powyżej jej fragment na naszym zdjęciu z 2010 roku,  poniżej kolejny fragment:

Lubiąż'2010
Lubiąż’2010

Poniżej bardziej całościowe ujęcie tej fasady:

Lubiąż'2010
Lubiąż’2010

Na poniższym zdjęciu makieta opactwa dostępna w Sali Książęcej.

Liubiąż'2010
Liubiąż’2010

Polecamy widoki opactwa w Lubiążu z lotu ptaka na tej stronie.

Poniżej przytoczymy historię tego miejsca ze stron Wikipedii: „W 1150 powstał klasztor benedyktynów, którzy zbudowali kościół św. Jakuba, jednak przed 1163 opuścili Lubiąż. W 1163 roku książę śląski Bolesław  Wysoki sprowadził cystersów z Pforty nad Saalą w Turyngii. Było to pierwsze osadzenie tego zakonu na Śląsku. Fundacja ta została zatwierdzona w 1175 roku. W ciągu wieków, dzięki nadaniom książęcym i prywatnym, klasztor stał się jednym z większych posiadaczy ziemskich na Śląsku.

W klasztorze, który w średniowieczu był ważnym ośrodkiem kultury i piśmiennictwa powstało wiele ważnych XII-wiecznych dzieł: Kronika książąt polskich, Roczniki lubiąskie czy Katalog biskupów wrocławskich.

W 1223 książę Henryk Brodaty oddał Sychową opatowi Cystersów z Lubiąża, Güntherowi, mieszkańców zaś wsi zwolnił z poddaństwa, pozwolił im wieś opuścić i wcielając ich do klasy tzw. łazęków, poddał pod jurysdykcję starosty, Bogdana z Polkowi.

W czasie wojen husyckich klasztor i kościoły spalono. Po odbudowie klasztoru, doszło pod koniec XV wieku do konfliktu w obrębie konwentu pomiędzy polskimi i niemieckimi zakonnikami, wskutek czego w 1492 wygnano wszystkich zakonników, a budynki klasztorne przejęły na krótki okres władze świeckie, wykorzystując je jako siedzibę w czasie polowań. Mnisi powrócili w 1498 i do 1510 przeprowadzili gruntowną odnowę klasztoru po zniszczeniach husyckich oraz późniejszych zaniedbaniach, a także ufortyfikowali cały kompleks. Jednakże Reformacja wkrótce spowodowała kolejny upadek znaczenia i bogactwa klasztoru. Straty przyniosła także wojna trzydziestoletnia, gdy m.in. zagrabiono bibliotekę i archiwum. Koniec wojny oraz reforma ekonomiczna zapoczątkowana przez opata Arnolda Freiberga umożliwiła od 1649 rozpoczęcie wielkiej odnowy całego kompleksu w stylu barokowym. Przeprowadzono wówczas głównie prace konieczne do rozwoju klasztoru: usunięto uszkodzenia i szkody budowlane, odnowiono część mieszkalną (klauzurę), odremontowano kościół, zbudowano szkołę klasztorną i budynki gospodarcze. Opat sprowadził w 1660 do Lubiąża czołowego malarza barokowego na Śląsku Michała Willmanna. Willmann do śmierci mieszkał w Lubiążu wykonując liczne obrazy i freski, m.in. namalował fresk Apoteoza Bohatera Cnót na sklepieniu w refektarzu letnim.

Następca Freibergera, opat Johann Reich oraz trzej następni opaci prowadzili prace głównie nad budowlami reprezentacyjnymi, korzystając ze stabilizacji ekonomicznej zapewnionej przez poprzednika. Największą inwestycją był budowany w latach 1681–1699 monumentalny pałac opacki liczący ponad 300 sal z bogatym wystrojem wnętrz.

Niewiele mniejszą inwestycją była gruntowna barokizacja zakonnego kościoła Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny pod kierunkiem Mathiasa Steina przeprowadzona w okresie 1672–1681, a następnie uzupełniona w 1690–1698, gdy przebudowano ambit dodając wielki pomnik opatów cysterskich i barokowe kaplice z freskami Willmanna. W 1715 zbudowano fasadę kościoła, kruchtę i dwie wieże z barokowymi hełmami. W późniejszym okresie prowadzono już tylko prace zdobnicze, m.in. w 1733 Felix Anton Scheffler wykonał polichromie i większość fresków letniego refektarza, w 1734–1737 Christian Bentum podobnie ozdobił bibliotekę klasztorną i wykonał plafon w głównej sali reprezentacyjnej pałacu – Sali Książęcej, a w 1737–1739 Franz Mangoldt ozdobił zespołem posągów założony w 1649 przez opata Freibergera ogród opacki oraz wyrzeźbił szereg dzieł do Sali Książęcej.

Okres największej świetności klasztoru kończy się w I poł. XVIII w., gdy po latach władania Śląskiem przez cesarzy austriackich, w 1740 tereny te zdobyli Prusacy. Król pruski w 1810 skasował zakon cystersów, przywłaszczając sobie jego dobra. Zniszczono sporo zabytków, przepadły zasoby cysterskiej biblioteki, a w klasztorze urządzono szpital.

W 1936 Lubiąż odwiedził Adolf Hitler. W czasie II wojny światowej w lochach klasztoru Niemcy uruchomili produkcję części do rakiet V1 i V2, zatrudniając do niej więźniów. Według innej hipotezy mieściła się tam filia Telefunkena, prowadząca prace badawcze nad skonstruowaniem tranzystora.

Dewastacji klasztoru dokończyli w 1945 r. Rosjanie. Szukając skarbów zniszczyli trumny Piastów śląskich (przypuszcza się, że skradli insygnia władzy Piastów – jabłka, berła, miecze). Mumie porozrzucali po posadzce. Z tego powodu historycy i archeolodzy w późniejszych latach nie byli w stanie rozpoznać, które szczątki do kogo należą. Rozpoznano jedynie mumię Willmanna. Wojsko sowieckie stacjonowało w Lubiążu do 1948 r., później urządzono w klasztorze szpital psychiatryczny dla czerwonoarmistów. Od 1950 w pomieszczeniach klasztornych składowano książki i zbiory muzealne.”.

Największe wrażenie na zwiedzających opactwo robi zapewne Sala Książęca, dlatego poniżej zamieszczamy minigalerię naszych zdjęć.

Równie pięknie zrekonstruowany jest refektarz letni – poniżej kilka naszych zdjęć.

Zachęcamy w tym momencie do lektury bardzo szczegółowego opisu opactwa na tej stronie.

Poniżej ponownie ze strony w Wikipedii kilka zdań o współczesności Lubiąża: „Od 1989 roku prowadzone są prace renowacyjne lubiąskiego zespołu klasztornego, głównie dzięki staraniom wrocławskiej Fundacji Lubiąż. W roku 2000 zakończono wymianę dachów nad całym kompleksem.

Od 1996 można zwiedzać imponującą Salę Książęcą o powierzchni ponad 400 m² i wysokości 13,4 m. W sali, zajmującej dwie kondygnacje gmachu, znajdują się między innymi rzeźby wrocławskiego mistrza Józefa Mangoldta oraz plafon i malowidła ścienne malarza Christiana Bentuma. Sala ta uważana jest za jeden z najwybitniejszych zabytków śląskiego baroku. Odbywają się w niej wybrane koncerty corocznego Międzynarodowego Festiwalu Wratislavia Cantans.

Ukończono również renowację i udostępniono zwiedzającym refektarz opata oraz refektarz letni (2005). Obecnie (wrzesień 2009) trwają prace konserwatorskie nad ostatnią wielką salą reprezentacyjną pałacu – biblioteką opata. Udostępniono także były kościół Najświętszej Marii Panny (niestety, z ubogim wyposażeniem). W całości obiekt można zwiedzać w drugi weekend maja każdego roku w trakcie Nocy Muzeów. 

Od roku 1998 Fundacja Lubiąż wraz z Agencją Artystyczną „Jedynka” z Wrocławia organizuje w drugi weekend maja cykliczne imprezy pod nazwą „Korso Pałacowe”, w czasie których można zwiedzać zamknięte na co dzień sale, podziemia klasztorne, strychy oraz inne obiekty znajdujące się w renowacji.

Od 2001 roku na terenie Opactwa odbywa się Slot art festiwal, a od 2005 – festiwal muzyki elektronicznej Electrocity.

Od kilku lat dzięki współpracy Fundacji Lubiąż z Muzeum Dom Śląski (Haus Schlesien) w Königswinter w opactwie odbywają się wystawy poświęcone historii, kulturze i różnym przejawom życia mieszkańców Śląska.„.

Zachęcamy też do lektury historii Lubiąża na stronie „Lubiąż – miejscowość w cieniu klasztornych wież„.

Pomimo ogromnego wysiłku Fundacji Lubiąż  – poniżej cytat z jej strony:

WAŻNIEJSZE PRACE WYKONANE PRZEZ FUNDACJĘ LUBIĄŻ w latach 1993 – 2014 :

  • wzmocniono konstrukcję budynku klasztornego poprzez odciążenie obiektu i zainstalowanie 370 kotew na wszystkich poziomach,
  • naprawiono więźby i pokryto nową dachówką dachy kompleksu głównego: pałacu, klasztoru, kościoła, budynku dawnych rzemieślników klasztornych, kościoła św. Jakuba, budynku dawnych urzędników klasztornych, budynku dawnej kancelarii, budynku bramnego i dawnego szpitala, budynku dawnego browaru i dawnej wozowni,
  • odrestaurowano reprezentacyjną salę książęcą i refektarz,
  • odrestaurowano kaplicę książęcą w kościele p.w. NMP
  • poważnie zaawansowano prace konserwatorskie w bibliotece,
  • zainstalowano dwa nowe węzły sanitarne w pałacu,
  • zaszklono okna, wykonano nowe schody w wieżach i położono posadzkę w kościele NMP,
  • kontynuowane są prace konserwatorskie w kaplicach św. Bernarda i św. Benedykta w kościele NMP,
  • trwają prace przy porządkowaniu dziedzińca i terenu dawnych ogrodów.”.

ogrom prac do wykonania i związanych z tym kosztów szacowanych na około 300 milionów złotych (patrz artykuł Klasztor w Lubiążu) przerasta możliwości tej i wielu dużo bogatszych fundacji ratujących zabytki w Polsce. Dlatego działania zmierzające do nieodpłatnego przekazania obiektu na rzecz Skarbu Państwa wydają się na ten moment bardzo sensownym działaniem. Opinia, że „gospodarzem tak wielkiego obiektu powinno być państwo polskie, bo tylko ono posiada możliwości, by uczynić to miejsce użytecznym.” wydaje się słuszna. Kolejny cytat ze strony: „Witold Krochmal, prezes zarządu fundacji „Lubiąż” i były wojewoda dolnośląski podkreśla, że zespół pocysterski oddawany jest z wielkim sentymentem. – Wiemy jednak, że mecenat państwowy nad tym obiektem jest jak najbardziej właściwy dla jego wykorzystania – mówi. Podkreśla przy tym, że fundacja wyczerpała swoje dotychczasowe możliwości. Dalsza działalność ratowania i dalszego utrzymania obiektu wymaga gwarancji państwowych i środków własnych jako wkładu na realizację wszelkich innych projektów, które mogłyby być finansowane z różnych źródeł. – Wierzymy, że taki sposób funkcjonowania w przyszłości daje gwarancję, że obiekt będzie wykorzystany lepiej jak do tej pory.” – wyjaśnia intencje przekazania opactwa na rzecz Skarbu Państwa.

Kilka lat temu we wpisie „FILIE, DECENTRALIZACJA, EKSPOZYTURY MUZEÓW SZANSĄ DLA LOKALNYCH ZABYTKÓW” pisaliśmy o tym, że „Pomysł nie jest nowy, a renomowane muzea szukając alternatywnych źródeł finansowania swojej działalności tworzą filie w terenie, nawet w odległych miejscach świata, nie tylko na terenie rodzimego kraju. … Nawet u nas istnieją już filie muzeów, nawet tych niewielkich, które skutecznie przyciągają turystów, a mając np. lepsze warunki „powierzchniowe” mogą zaoferować nawet więcej, niż ich główne siedziby. Turyści wstępując w swych krajoznawczych wędrówkach do wielu byłych zamków, pałaców czy dworów dziwią się, że oferta wystawiennicza jest tam więcej niż skromna, a z drugiej strony centralne muzea w swych przepastnych magazynach przetrzymują zbiory, których nikt nigdzie od bardzo dawna nie widział i pewnie długo nie zobaczy. Bo muzealnikom zapewne szkoda rozstawać się ze „swoimi” zbiorami, a każdy pretekst jest dobry aby unikać ich udostępniania. Nieważne, że za te powierzchnie składowe nieefektywnie zarządzane musimy wszyscy płacić z naszych podatków. Zagraniczne pomysły odbierane są pewnie jako mrzonki bogatych – nas nie stać na takie ekstrawagancje. Czy aby na pewno? … Puste, ogromne kubaturowo obiekty takie jak choćby Lubiąż czy Książ, ale także mniej znane pałace, dwory czy zamki, a nawet deficytowe stadiony mogłyby być świetnymi galeriami historycznymi. Czy MKiDN weźmie takie rozwiązania w ogóle pod uwagę w swoich najbliższych wieloletnich planach? Może MKiDN to w tym przypadku jednak za mało? Lokalne samorządy powinny wziąć sprawy we własne ręce, nie mówiąc o właścicielach czy administratorach obiektów zabytkowych. Pieniądze i turyści chcą do was przyjść – trzeba jednak trochę pracy włożyć w przygotowanie atrakcyjnej oferty, w stworzenie odpowiednich warunków dla ekspozycji zbiorów. „. Jest to wydawałoby się oczywista oczywistość, którą można by zrealizować np. w Lubiążu, choć zdajemy sobie sprawę, że aby to zrobić potrzebne są także działania przygotowawcze, na które teraz już za chwilę Skarb Państwa powinien szybko znaleźć konieczne środki.

Poniżej fotografia z wnętrza kościoła, którego wyposażenie odnaleźć można na Lubelszczyźnie.

Lubiąż'2010
Lubiąż’2010

Mamy nadzieję, że liczne sensacyjne informację z ostatnich lat na temat odkrywanych tajemnic z II wojny światowej przyczynią się zarówno do zwiększenia zainteresowania turystów i historyków tym miejscem, ale też staną się bardzo stymulującym elementem działania dla poszerzenia zakresu prac rewaloryzacyjnych i zwiększenia dostępności całego kompleksu. W tym momencie zachęcamy do lektury np. artykułu „Tajemnicze dokumenty odnalezione w klasztorze w Lubiążu„, z którego krótki cytat: „Obok wielu hipotez dotyczących rzekomego ukrycia w klasztorze w Lubiążu przez Niemców mitycznych skarbów, zwłaszcza złota i platyny, czy istnienia podziemnej fabryki zbrojeniowej, zaczęły pojawiać się informacje, że prowadzone były tutaj tajne prace nad prototypami tranzystorów. Taka informacja znalazła się w książce pt. „Lubiąż. Mroczne tajemnice opactwa”, której autorami są Tomasz Bonek i Marta Ringart. Rewelacje zawarte w książce miały być oparte na artykule opublikowanym w niemieckiej gazecie „Die Welt” oraz na wywiadzie, którego udzielił Herbert Matare profesorowi Michaelowi Riordanowi, autorowi książki „Ogniowy kryształ. Narodziny ery informacyjnej””.
Zachęcamy też do lektury innego artykułu: „Skarb ukryty przez Niemców w klasztorze. Nie, nie chodzi o złoto„. Warto też zajrzeć tu „Klasztor w Lubiążu ujawnia tajemnice z okresu II wojny światowej „.

Takich informacji o Lubiążu przybywa – patrz np. „Poznaj Lubiąża tajemnice – od strychu, po piwnice!„, a także „Lubiąż. Tropem archiwum Leubus„.

Zapraszamy do obejrzenia całej kolekcji naszych zdjęć z Lubiąża na stronie: http://tripsoverpoland.pl/index.php?s=2010-7.php.

Zapraszamy też na nasz film z Lubiąża:

Dla tych co chcieliby się do Lubiąża wybrać poniżej mapa od Google:

Najpiękniej położone polskie zamki – Szymbark (warmińsko-mazurskie)

Czternastowieczny Zamek w Szymbarku niedaleko Iławy w województwie warmińsko-mazurskim odwiedzaliśmy już kilkakrotnie, bo to obiekt bardzo ciekawy i także pięknie położony nad Jeziorem Szymbarskim:

Odwiedzając to piękne miejsce ciągle mamy nadzieję, że obiekt ten zostanie kiedyś, oby jak najszybciej, odbudowany. Bo ząb czasu daje się niestety we znaki opuszczonym murom, w których jedynie od czasu do czasu pojawiają się turyści.

Szymbark
Szymbark

W bardzo ciekawym artykule „Czy zamek w Szymbarku uda się podnieść z ruiny?” napisano m.in. „Każda chwila podwójnie oddala nas od przywrócenia ruinom gotyckiego zamku w Szymbarku dawnego blasku. Czas płynie nieubłaganie, a zamek znany z kart “Pana Samochodzika” niszczeje bezpowrotnie w każdej sekundzie. O tym, jak wiele tracimy, skazując ten niezwykły obiekt na zagładę, zdaję sobie sprawę przy każdej wizycie w tej niewielkiej podiławskiej wsi. Każdy dzień to kolejny widoczny ubytek w gotyckich murach zamku i kolejne dziesiątki tysięcy złotych, które pochłonie ewentualna odbudowa.

Szymbark
Szymbark

I dalej czytamy: „Zamek w Szymbarku od 1945 roku nie ma szczęścia do kolejnych właścicieli. Po wojnie spalony przez żołnierzy Armii Czerwonej wraz z pozostałościami wyposażenia, nigdy nie doczekał się odbudowy, mimo że dwukrotnie podejmowano takie próby. W latach sześćdziesiątych wykonano pewne zabiegi konserwatorskie i chyba wtedy tak naprawdę zaprzepaszczono szansę na odbudowę obiektu. Gdyby wtedy odgruzowano go i w dużej mierze odbudowano lub poddano pracom konserwatorskim na dużą skalę, zapewne dziś – stając się własnością inwestora prywatnego – pełniłby funkcję luksusowego hotelu. Próby spełzały jednak na niczym. Pod koniec lat osiemdziesiątych właścicielem zamku stała się fundacja “Widzieć muzyką”. Przystąpiono do prac budowlanych, z których prędko zrezygnowano.

Szymbark
Szymbark

O ile z zewnątrz mury wydają się jeszcze prawie kompletne, to po wejściu na dziedziniec zaskakuje nas ciągle pustka…

Szymbark
Szymbark

Jeden z pełniejszych opisów historii zamku znajdziemy na tej zamkowej stronie, skąd znamienny cytat: „Pod koniec drugiej wojny światowej w zamku stacjonowały oddziały SS. Po przejściu frontu zajęły go wojska sowieckie, by później spalić zabudowania mieszkalne wraz z wyposażeniem. W latach 60-ych ruszyły pierwsze prace konserwatorskie, polegające m.in. na odgruzowaniu i zabezpieczeniu skrzydła wschodniego oraz zadaszeniu części budynków. Zniszczony obiekt przejęła w 1988 roku fundacja Widzieć Muzyką z zamiarem odbudowy i uruchomienia w nim ośrodka kształcącego niewidome dzieci z całej Europy. Ambitny plan prawdopodobnie upadł, bo w 1997 ruiny ponownie zmieniły właściciela.

Szymbark
Szymbark

Resztki świetności widać też we wnętrzu budynku bramnego:

Szymbark
Szymbark

skąd można spojrzeć na Jezioro Szymbarskie:

Szymbark
Szymbark

Jezioro jest mało dostępne, ale pomimo to warto podejść bliżej.

Szymbark
Szymbark

I wróćmy do pierwszego cytowanego artykułu o możliwej odbudowie zamku. Czytając ten fragment: „Wyobraźmy sobie, że zamek odgruzowano, poddano pracom konserwatorskim i odbudowano w surowym gotyckim stylu. Uporządkowano jego najbliższe otoczenie, brzeg jeziora, odnowiono parkowe aleje, a obok wybudowano hotel, nawiązujący swym stylem do gotyckiej twierdzy. Wyobraźmy sobie, że zamek, do którego wiodłaby szeroka droga od strony lasu, mieściłby muzeum, sale konferencyjne, bankietowe, sale wystaw i stylową restaurację. Wyobraźmy sobie plac turniejowy przy murach zamku, gdzie raz w roku, w drodze pod Grunwald, przyjeżdżaliby rycerze z całej Europy, by wziąć udział w prestiżowym turnieju. Wyobraźmy sobie gości hotelowych, którzy przyjeżdżaliby z najodleglejszych zakątków Polski, by spędzić kilka spokojnych chwil w drugim największym po zamku w Malborku gotyckim obiekcie w północnej Polsce, by popływać gondolą po jeziorze, przejechać się bryczką po starych parkowych alejach, przespacerować Aleją Napoleona, czy zwiedzić zamkowe podziemia i lochy, szukając śladów po dawnych właścicielach zamku. Wyobraźmy sobie te wszystkie wydarzenia, jakie mogłyby się odbywać w jego sąsiedztwie: rekonstrukcje, turnieje, koncerty, wystawy, koncerty, spotkania, konferencje, żywe lekcje historii. Wyobraźmy sobie w końcu wszystko to, co w ruinach zamku można jeszcze odnaleźć, a co można byłoby wyeksponować w zamkowym muzeum.” – w pełni podzielamy marzenia ich autora, bo to także nasze marzenia związane z tym miejscem.

Szymbark
Szymbark

Dodajmy do powyższych informacji to co zamieszczono na tablicy informacyjnej pod zamkiem:

Szymbark
Szymbark

Szczególnie ten ostatni fragment o parku powstałym w celu zachowania wartości przyrodniczych, kulturowych, rekreacyjnych i zdrowotnych terenu Pojezierza Iławskiego. Mamy więc bardzo ciekawy historyczny obiekt zamkowy, mamy park o różnorodnych walorach. mamy też skryty na leśnym wzgórzu cmentarz szymbarskiej linii von Finckensteinów, gdzie spoczywają: czterech w linii prostej Konradów Finck von Finckenstein oraz Getruda i Agnes – matka i córka Finckensteinów.

Szymbark
Szymbark
Szymbark
Szymbark

Zacytujemy jeszcze fragment opisu z Wikipedii: „Po sekularyzacji dawnego państwa krzyżackiego właścicielem zamku został Albrecht Hohenzollern, który początkowo pozostawił zamek w rękach biskupa Erharda von Queiss, a po jego śmierci przekazał go ewangelickiemu biskupowi Georgowi von Polentzowi. Jego spadkobiercy administrowali zamkiem do 1653, przeprowadzając renesansową przebudowę obiektu i zmieniając go ostatecznie w rezydencję. Kolejnym właścicielem dóbr szymbarskich był Jonasz Kazimierz von Eulenburg, a po nim Teodor Schlieben. Pod koniec XVII wieku sprzedał on zamek Ernestowi Finck von Finckenstein, którego rodzina władała zamkiem do 1945. Rodzina ta przeprowadziła najpierw przebudowę obiektu w duchu baroku, urządzając na jego terenie oranżerię i park, a następnie, w epoce romantyzmu, sfinansowała regotyzację zamku, nadając mu częściowo oryginalny wygląd.„, aby przypomnieć ostatnich właścicieli zamku do czasu II wojny światowej.

Szymbark
Szymbark

Po budynkach wewnętrznych pozostały jedynie fragmenty piwnic i podłóg.

Szymbark
Szymbark

Na stronie Gminy Iława czytamy także: „Do ruin zamku przylega park, w którym wiele drzew stanowi pomnik przyrody. W starych dziuplastych drzewach liściastych bytuje rzadki w Polsce chrząszcz – pachnica. Owad ten, jako gatunek zagrożony wyginięciem, został wpisany do Polskiej Czerwonej Księgi Zwierząt.

Odchodząca od wsi Szymbark sosnowa aleja, licząca sobie dwieście lat, która w całości stanowi pomnik przyrody, nosi nazwę Alei Napoleona. Jak głosi miejscowy przekaz tą aleją, podążał Napoleon w kierunku pałacu w Kamieńcu, w którym stacjonował przez dwa miesiące 1807 r.„.

Okolice są tajemnicze i piękne, a kiedy młodzi ludzie z Szymbarka pokazywali nam drogę na cmentarz to w trakcie spaceru widzieliśmy np. drugi zbiornik wodny w lesie i strumień między nim a jeziorem, a także wiele uroczych zakątków, które są wspaniałym dopełnieniem zamku zarówno podczas krótkiej wycieczki, jak i przy dłuższym pobycie, który może kiedyś będzie można tu zaplanować w sąsiedztwie odbudowanego obiektu warowni.

Szymbark
Szymbark

Historyczne początki zamku widać we fragmentach nad jego bramą:

Szymbark
Szymbark

Mówi o tym fragment ze strony: „Budowę zamku w Szymbarku zainicjował przypuszczalnie w latach siedemdziesiątych XIV stulecia proboszcz kapituły pomezańskiej Henryk ze Skarlina. O fundatorze oraz dacie „zamknięcia bramą” informowała niegdyś umieszczona ponad bramą inskrypcja: Hec Porta Constructa Est Anno Domini MCCCLXXXVI Tempore Fratris Henrici De Skarlin Prepoziti, co można przetłumaczyć mniej więcej tak: Brama wzniesiona została roku pańskiego 1386 za czasów brata Henryka ze Skarlina – prepozyta. Niektórzy historycy prezentują odmienny pogląd, zgodnie z którym proces wznoszenia warowni rozpoczął się dużo wcześniej, być może jeszcze w XIII stuleciu. Nie ma natomiast rozbieżności co do historii miejsca, w jakim ona powstała – powszechnie przyjmuje się, iż w czasach przedkrzyżackich istniał tutaj otoczony wodą ufortyfikowany gród pruski.„.

Szymbark
Szymbark

Mając tym razem więcej czasu chłonęliśmy opowiadania o zamku z ust przemiłej Pani przewodnik, opiekunki tego obiektu, która jest córką poprzedniego opiekuna. Jeśli przyjeżdżając pod zamek chcecie zobaczyć co jest wewnątrz, to na pewno znajdzie się ktoś z miejscowych, najczęściej młodzież, kto poproszony pobiegnie lub pojedzie na rowerze po Panią przewodnik. Warto zaczekać podziwiając budowlę z każdej strony, bo przewodnik wskaże  i opisze dokładnie wszystkie zakamarki wewnątrz zamku. A gdzieś w nieodkrytych jeszcze podziemiach na pewno kiedyś ktoś odnajdzie fascynujące i wciąż jeszcze nie znane tajemnice tego miejsca.

Szymbark
Szymbark

Zapraszamy także na nasz film:

Aktualizacja 15.02.2018

Jak można przeczytać na tej stronie zamek został wystawiony do sprzedaży na licytacji komorniczej. A w skład licytowanej nieruchomości wchodzą: „działki gruntu nr 12/1, 12/16, 12/22, 12/23, 13 (użytki rolne, w tym 93% pastwiska IV kl., grunty zakrzewione i zadrzewione) o łącznej powierzchni 12,7409 ha. Część działek posiada przeznaczenie na działalność usługową i kulturalną. Na nieruchomości znajdują się trwała częściowo konserwowana ruina zamku o pow. zabudowy 6900 m kw. budynki, budynek mieszkalny wolnostojący parterowy o pow. zabudowy 175 m kw., budynek inwentarski wolnostojący parterowy z poddaszem o pow. zabudowy 678 m kw., budynek inwentarski wolnostojący o pow. zabudowy 270 m kw., budynek inwentarski wolnostojący o pow. zabudowy 549 m kw., budynek inwentarski wolnostojący o pow. zabudowy 513 m kw. Budynki, pozostałości ogrodzenia oraz teren parkowo-krajobrazowy wpisane są do rejestru zabytków. Wszystkie zabudowania z uwagi na stopień zużycia oraz postępującą erozję i dekompozycję substancji wymagają prac konserwatorskich, w tym dla części zamku ratunkowych. Nieruchomość przylega do jeziora Szymbark.

Suma oszacowania wynosi 1 953 000,00 zł, zaś cena wywołania jest równa 3/4 sumy oszacowania i wynosi 1 464 750,00 . Licytant przystępujący do przetargu powinien złożyć rękojmię w wysokości jednej dziesiątej sumy oszacowania, to jest 195 300,00 zł.

a termin pierwszej licytacji:  „w dniu 07-03-2018 o godz. 09:20 w budynku Sądu Rejonowego w Iławie z siedzibą przy Kopernika 4B, 14-200 Iława, pokój A 236, odbędzie się pierwsza licytacja nieruchomości”. I dalej: „W ciągu dwóch tygodni przed licytacją w godz. od 09:00 do 15:00 można przeglądać akta postępowania egzekucyjnego w kancelarii komornika.
Prawa osób trzecich nie będą przeszkodą do licytacji i przysądzenia własności na rzecz nabywcy bez zastrzeżeń, jeżeli osoby te przed rozpoczęciem przetargu nie złożą dowodu, iż wniosły powództwo o zwolnienie nieruchomości lub przedmiotów razem z nią zajętych od egzekucji i uzyskały w tym zakresie orzeczenie wstrzymujące egzekucję.

Czy znajdzie się chętny na ten piękny zabytkowy obiekt o ciekawej historii dodatkowo malowniczo usytuowany nad jeziorem? Fani zamków i szerzej zabytków na pewno bardzo liczą na to, że w końcu to miejsce znajdzie swego prawdziwego gospodarza, który będzie potrafił pogodzić wydatki na konieczne prace ratunkowe z prężnie działającym biznesem. Wyczekujemy więc efektów licytacji z nadzieją na lepsze jutro dla tego obiektu.

O licytacji można także przeczytać np. na tej stronie.

Aktualizacja 24.02.2018 – Daj szansę pięknemu zabytkowi i pomóż kupić zamek fundacji.
Cytat ze strony: „Fundacja Twoje Dziedzictwo chciałaby, by – po wykupieniu zamku dzięki środkom zebranym przez internautów – obiekt był zarządzany przez nową, specjalnie w tym celu powołaną fundację. Każdy, kto dorzuci się do trwającej się zbiórki, miałby prawo głosu i współdecydowania o przyszłości obiektu. Dziedzic, bo taki tytuł zyskają wspierający zbiórkę, skorzysta z szeregu innych praw – wynika z informacji udostępnionych przez fundację. To m.in. prawo do czerpania zysku, w przypadku, jeśli w zamku będzie prowadzona działalność gospodarcza, a także prawo do nieodpłatnego zatrzymania się w zamku.

Dodatkowe info i wpłaty: https://pomagam.pl/gotyk

Na stronie tej czytamy m.in. „Zostań Dziedzicem: Kup sobie gotycki zamek!
Wpłacając pieniądze na cel odkupienia zaniedbanej, gotyckiej twierdzy w chwili jej wykupienia zyskasz dożywotnie prawa decydowania o jej losie! Fundacja zadba o zarządzanie obiektem i jego odbudowę, Ty zaś zyskasz ważny głos w sprawie jego funkcji i kierunków rozwoju równy każdemu z członków zarządu, lub jeśli zechcesz i znajdziesz czas – zasiądziesz w organach Fundacji celowej powołanej dla zamku.
Dziesiątki twierdz, kaszteli, wież i warowni wciąż popada w ruinę. W rękach nieodpowiedzialnych przedsiębiorców na naszych oczach chylą się ku upadkowi. Zamiast na to biernie patrzeć, we współpracy z grupą Tajne Stowarzyszenie Jawnych Przeciwników Barokizowania Budowli Gotyckich postanowiliśmy oddać w Twoje ręce narzędzie do zmiany takiego stanu rzeczy. Nikt z nas samodzielnie nie udźwignie ciężaru kupna, zabezpieczenia i odbudowy gotyckiej twierdzy, ale z łatwością możemy zrobić to wspólnymi siłami!
Jak to działa? Ty wpłacasz pieniądze na projekt tutaj i tym samym zyskujesz tytuł dziedzica z nadania dla pierwszego wykupionego w ramach projektu gotyckiego założenia. Tytuł dziedzica z nadania da Ci szereg przywilejów – najważniejszym jest prawo głosu równe głosowi członków zarządu podczas wszelkich obrad dotyczących przyszłości założenia. Zyskasz też wiele innych przywilejów w tym np. Prawo Stacji – możliwość zatrzymania się w obrębie zabytku, jeśli tylko stan techniczny na to pozwala. Twoje prawa zostaną potwierdzone na piśmie w chwili zakupu gotyckiej twierdzy.

Pierwszy cel!                          

Zamek w Szymbarku, zaniedbany przez właściciela trafił na komorniczą licytację! Jeśli nie chcesz, by dalej niszczał i nie w smak Ci kolejny hotel SPA w gotyckich murach połączonych ze stalą nierdzewną i pleksi – włącz się i walcz o tytuł dziedzica na zamku w Szymbarku

 Aktualizacja 7.03.2018

Jam można przeczytać na stronie „Zamek w Szymbarku wylicytowany za 1 mln 830 tys zł. Właścicielem zostanie firma IBC Investment” – zamek został sprzedany za kwotę 1.830.000 zł firmie IBC INVESTMENTS.